X
تبلیغات
موزه
مدير كل موزه‌ها و اموال منقول تاريخي كشور، ميانگين جهاني براي برخورداري كشورهاي در حال توسعه از موزه را 300 موزه برشمرد و گفت: ايران از نظر برخورداري از فضاهاي موزه‌اي در كشور از ميانگين جهاني بالاتر است.

ابراهيم حجري روز جمعه به مناسبت روز جهاني موزه‌ها در گفت و گو با ايرنا افزود:اكنون 430 موزه در كشور وجود دارد كه بالاتر از ميانگين جهاني است.

اين مقام مسوول در سازمان ميراث فرهنگي مقايسه ميزان استقبال و بازديد از موزه‌هاي ايران با كشورهاي پيشرفته جهان را نادرست خواند و گفت: موزه‌هاي شناخته شده در دنيا كه بازديدكنندگان ميليوني دارند، مربوط به كشورهاي پيشرفته هستند كه بيشتر اشياء اين موزه‌ها ارتباطي با تاريخ اين كشورها ندارد و مربوط به اقوام و ملل ساير نقاط جهان است.

اين مقام مسوول در معاونت ميراث فرهنگي كشور تاكيد كرد: موزه‌هاي ايران را بايد با كشورهاي در حال توسعه از جمله كشورهاي آسيايي، آمريكاي جنوبي مقايسه كرد كه از اين نظر ايران رتبه بالاتري نسبت به ديگر كشورهاي در حال توسعه از نظر فضاي موزه‌اي دارد.

حجري تاكيد كرد: موزه‌هايي چون لوور فرانسه و يا بريتانيا عملكرد بين‌المللي دارند ضمن آنكه نوع اشيايي كه در اين موزه‌ها وجود دارد فراتر از اين كشورها است.

وي يادآور شد كه اين كشورها در گذشته از طريق استعمار ميراث فرهنگي اقوام مختلف را به تاراج برده و آن را امروز در موزه‌هاي خود نمايش مي‌دهند و از اين طريق نقشي بين‌المللي دارند.

افتتاح نخستين موزه منطقه‌اي در مشهد

مديركل موزه‌ها و اموال منقول تاريخي كشور گفت: در سال جاري نخستين موزه منطقه‌اي كشور به عنوان «موزه بزرگ خراسان» در مشهد مقدس به بهره برداري مي‌رسد.

حجري تاكيد كرد: اين بناي موزه‌اي نزديك به 15 هزار متر مربع زير بنا دارد و تمامي مشخصه‌هاي ميراث فرهنگي منطقه خراسان را در خود جاي مي‌دهد.

مدير كل موزه‌ها و اموال منقول تاريخي سازمان ميراث فرهنگي صنايع دستي و گردشگري افزود: در موزه بزرگ خراسان علاوه بر مكان سنجي براي نمايش ميراث فرهنگي اين خطه، فضاهاي مورد نياز يك موزه استاندارد بين‌المللي پيش بيني شده است.

وي يادآور شد كه اين موزه داراي مخزني بزرگ و امن براي آثار باستاني كشور خواهد بود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در شنبه سی ام اردیبهشت 1391 و ساعت 17:50 |
مدیر کل موزه ملی ایران با تأکید بر اینکه طبق قوانین جهانی، نگهداری اشیای تاریخی در موزه ها بدون ثبت ملی آنها غیرقانونی است و امکان هر گونه خطری برای این اشیا وجود دارد، گفت: در 7 ماه گذشته 18 شیء تاریخی در موزه ملی ثبت شد.

"داریوش اکبرزاده" مدیر کل موزه ملی ایران با اشاره به در خطر بودن اشياي تاريخي موجود در موزه‌ها، گفت: طبق قوانین و مقررات جهانی و بر اساس مصوبه هیئت وزیران تمام اشیای تاریخی که در موزه‌ها نگهداری می‌شود باید به ثبت ملی برسند که متأسفانه اين اقدام در سال‌هاي اخير انجام نشده است.

وی همچنين افزود: بر اساس مقررات جهانی اصلاً شیء تاریخی ثبت نشده ای در یک موزه نباید وجود داشته باشد چون امکان هر گونه خطری اعم از سرقت و... برای آن وجود خواهد داشت.

مدیر کل موزه ملی ایران با بیان اینکه طی این سال ها اشیای تاریخی ثبت نشده در موزه های کشور نگهداری می شود، گفت: موزه ملی در راستای عمل به این قوانین، طی 7 ماه گذشته برای نخستین بار 18 هزار شی ء تاریخی موجود در موزه را به ثبت ملی رسانده که این روند ثبت در حال انجام است.

اکبرزاده درباره این نخستین وظیفه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در حفاظت از اشیای تاریخی موجود در موزه های کشور تصریح کرد: اگر اشیای تاریخی موجود در موزه های کشور به ثبت ملی نرسند، خطر همواره در کمین آنها خواهد بود.(فارس)

+ نوشته شده توسط مدیریت در شنبه سی ام اردیبهشت 1391 و ساعت 17:46 |
به نظرتان ممكن است يک ایرانی ادعا كند به معماری سنتی ایران علاقه‌مند است، اما خانه پیرنیا را در نائین ندیده باشد؟ نه! ممكن نیست اما این خانه فقط برای آنها كه به معماری ایرانی مشتاق هستند جذاب نیست و حتی آنها كه سر از معماری در نمی‌آورند هم مسحورش می‌شوند.

می‌دانید چه چیز در خانه پیرنیا، آدم را عاشق می‌كند؟ شاید فكر كنید موزه مردم‌شناسی خانه پیرنیا می‌تواند بهانه‌ای برای دل‌بسته‌شدن به این خانه باشد. خانه از مجسمه‌هایی پر شده است كه زندگی بومیان منطقه را بخوبی نمایش می‌دهد.

البته درست حدس زده‌اید، موزه پیرنیا یكی از موزه‌های دیدنی مردم‌شناسی در كشورمان است، اما دلیل دل‌بستن‌مان به خانه پیرنیا فقط این نیست.

شاید با خودتان بگویید دلیل این علاقه، احتمالا معماری خاص سنتی خانه است. اتاق‌ها، شاه‌نشین، ایوان‌ها، پله‌ها و... همه به شكلی با هم تركیب شده‌اند كه انگار هیچ‌كدام را نمی‌شود از مجموعه كلی خانه جدا كرد یا نادیده گرفت البته درست حدس زده‌اید، زیبایی خانه پیرنیا در حد كمال است؛ شاهكار هنر معماران صفوی است و یكی از بهترین نمونه‌های معماری سنتی در خانه‌های كویری ایران به حساب می‌آید، اما دلیل دل‌بستن‌مان به خانه پیرنیا فقط این نیست.

شاید از ذهن‌تان بگذرد كه ما احتمالا عاشق نقاشی‌ها و گچ‌كاری‌های روی سقف و دیوارهای خانه شده‌ایم؛ منظورم همان نقاشی‌هایی است كه داستان هفت‌پیكر نظامی ‌را روایت می‌كنند.

البته درست حدس زده‌اید، گردشگری وجود ندارد كه وارد خانه پیرنیا شود و نگاهش سقف و دیوارهای خانه را طواف نكند و لب به تحسین نگشاید، اما دلیل دل‌بستن‌مان به خانه پیرنیا فقط این نیست.

می‌دانید ما از كی عاشق این خانه شدیم؟ از وقتی​ از هشتی‌اش عبور كردیم و وارد حیاط بخش اندرونی شدیم.

این حیاط دلیل دلبستگی ما به خانه پیرنیاست؛ حیاط، طوری طراحی شده است كه پایین‌تر از سطح خانه قرار بگیرد و همیشه هوایی مطبوع و خنك داشته باشد و با حوضی بزرگ و باغچه‌ای سبز از درختان انگور و پسته و انجیر، تابستان نشین اهالی خانه شود.

نمی‌شود همه زیبایی‌های خانه پیرنیا را در قالب كلمات توصیف كرد و به همین خاطر باید خودتان بروید و ببینید.

یادتان باشد برای بازدید از خانه پیرنیا و موزه مردم‌شناسی‌اش اول باید به نائین سفر كنید و آن‌وقت هیچ نائینی​اي نیست كه از او بپرسید خانه پیرنیا كجاست و او نشانی را بلد نباشد!

علی یوشی‌زاده

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391 و ساعت 15:43 |
سرپرست معاونت ميراث فرهنگي آذربايجان ‌غربي از اختصاص 280 ميليارد ريال اعتبار براي تکميل موزه منطقه‌اي در اروميه خبر داد.

به گزارش جام‌جم آنلاين و به نقل از روابط عمومي اداره کل ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري آذربايجان غربي، «خسرو فري» سرپرست معاونت ميراث فرهنگي آذربايجان ‌غربي از اختصاص 28 ميليارد تومان اعتبار براي تكميل موزه منطقه‌اي آذربايجان خبر داد و گفت: اين اعتبار از محل اعتبارات پروژه‌هاي طرح مهر ماندگار سال 91 اختصاص يافته است.

وي با اعلام اين که اقدامات لازم براي انتخاب پيمانکار صورت گرفته است، گفت: موزه منطقه‌اي آذربايجان يکي از پروژه‌هاي فاخر اين اداره کل است که 2 سال قبل با همکاري شهرداري اروميه در ارتفاعات پارک جنگلي اين شهر کليد خورد، اما پس از انتخاب پيمانکار در سال 89، به دليل مشکلاتي از جمله وجود مخالفان محلي ساخت آن به تاخير افتاد.

سرپرست معاونت ميراث فرهنگي آذربايجان ‌غربي همچنين افزود: خوشبختانه پس از رفع مشکلات در انجام پروژه، اعتبار لازم براي تکميل موزه با همکاري استانداري آذربايجان غربي و معاونت ميراث فرهنگي در سال 91 تخصيص يافت.

+ نوشته شده توسط مدیریت در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 20:6 |
مدیر کل موزه ملی ایران از ثبت ملی ۱۰۰ شیء تاریخی برای نخستین‌بار در موزه ملی خبر داد و گفت: این اقدام تا پایان خردادماه امسال صورت می‌پذیرد.

داریوش اکبرزاده اظهار داشت: ثبت ملی اشیای تاریخی موزه ملی ایران با همکاری کمیته ثبت ملی آثار انجام می‌شود.

وی افزود: پس از 80 سال از عمر موزه ملی ایران ثبت اشیای تاریخی در این موزه انجام می‌شود که تا پایان خردادماه 100 شیء تاریخی موجود در این موزه به ثبت ملی می‌رسند.

مدیر کل موزه ملی ایران از جمله این اشیاء تاریخی را آثار زرین مارلیک، پیکره داریوش، جام مرودشت، حلقه قدرت، خمسه نظامی، قرآن‌های نفیس و ... اعلام کرد.( فارس)

+ نوشته شده توسط مدیریت در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:44 |
مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران گفت: خانه شهید بهشتی پس از انجام مرمت های لازم به موزه تبدیل خواهد شد و هم اکنون در حال مطالعه برای ارائه مناسب ترین طرح هستیم تا مردم بتوانند از فضای فرهنگی ایجاد شده استفاده کنند.

به گزارش روز چهارشنبه جام جم آنلاين به نقل از روابط عمومی شهرداری تهران، علی اصغر مونسان از قرار گرفتن منزل شهید بهشتی در اختیار این شرکت خبر داد و گفت: در راستای زنده نگه داشتن یاد مشاهیر و بزرگان انتظار می رود با تبدیل این منزل به موزه از آن حفظ و نگهداری شود.

وی افزود: منزل شهید دکتر بهشتی در منطقه «قلهک» قرار دارد و با توجه به اینکه به تازگی تحویل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران داده شده پس از انجام مرمت های لازم به موزه تبدیل خواهد شد و در حال مطالعه برای ارائه مناسب ترین طرح هستیم تا مردم بتوانند از فضای فرهنگی ایجاد شده استفاده کنند.

مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران گفت: منزل استاد عزت الله انتظامی نیز در منطقه یک شهرداری و در خیابان شریعتی واقع شده و 451 متر زیربنا دارد و تملک آن نیز به انجام رسیده و پس از بازسازی به موزه تبدیل می شود و امیدواریم عکس ها، تصاویر، لوازم  و بروشورهایی از هنرهای دراماتیک که به تاریخچه این هنر می‌پردازد و بسیار ارزشمند است در این فضا به نمایش گذاشته شود.

مونسان با بیان اینکه شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران در راستای انجام بخشی از رسالت فرهنگی خویش و با تاکید بر حضور یاد و جایگاه الگوهای فرهنگی جامعه‌ اسلامی و ایرانی، درصدد مرمت سراهای مشاهیر این فرهنگ است، گفت: اختصاص فضای مسکونی و محیط زندگی مشاهیری که در تهران زیسته‌اند به «یادخانه»هایی با نام خود این بزرگان و ایجاد موزه‌ای از آثار و یادگارهای ایشان، همراه با فضایی که اهل هنر و فضل و فرهنگ امروز نیز گهگاه در آن گرد آیند و نشستی و دیداری و سخنی داشته‌ باشند و یا بنیادی برای حفظ و انتشار آثار بازمانده از صاحب سرا، برپا می شود.

وی افزود: در این راستا تاکنون منزل شهید دکتر چمران و استاد شهید مرتضی مطهری و دکتر شریعتی به موزه تبدیل شده است.

مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران خاطرنشان کرد: منزل استاد شهید مرتضی مطهری با هدف شناساندن شخصیت این استاد اندیشمند و معرفی آثار وی به نسل جوان توسط شرکت توسعه فضاهای فرهنگی تملک، مرمت و در سال 86 به موزه تبدیل شد. همچنین در این موزه‌، تمامی آثار استاد به همراه تصاویر مختلف از زندگی وی در فضای زندگی ایشان به نمایش گذاشته شده است.

مونسان تصریح کرد: خانه موزه شهید دکتر چمران نیز منزل پدری ایشان بوده که در آن بزرگ شده اند. این خانه قدیمی، فضای بسیار زیبایی دارد که در آن بسیاری از وسایل شخصی دکتر به همراه تصاویری از ایشان و تعدادی از نقاشی های کشیده شده نگهداری می شود.

وي تاکید کرد: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران خانه دکتر شریعتی را نیز در سال 85 به عنوان خانه موزه دکتر علی شریعتی ساماندهی کرد.

مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران گفت: در این خانه موزه، برخی از آثار، کتب، مدارک، کتابخانه، عکس و وسایل شخصی دکتر شریعتی به نمایش گذاشته شده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:19 |
سرپرست اداره كل روابط عمومي و امور فرهنگي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري از شروع فاز دوم تبديل ارگ آزادي تهران به موزه ملي هنرهاي سنتي خبر داد.

به گزارش روز سه‌شنبه جام‌جم آنلاين به نقل از سازمان ميراث فرهنگي، مسعود شريفي گفت: ارگ آزادي با تغيير كاربري به موزه ملي هنرهاي سنتي، به بستري موثر و فعال براي برپايي نمايشگاه ها، همايش ها و فعاليت هاي وسيع فرهنگي، هنري و پژوهشي در حوزه هنرهاي سنتي در پايتخت تبديل مي شود.

شريفي افزود: با تغيير كاربري ارگ آزادي تهران به موزه ملي هنرهاي سنتي در راستاي ساماندهي موزه هاي پايتخت كه آثار ارزشمند هنرهاي سنتي را نيز در خود جاي داده است و همچنين به منظور بهره برداري از آثار گنجينه اي كه به نمايش گذاشته نشده است ،امكان نمايش بخش عظيمي از آثار ارزشمند كشورمان در اين حوزه محقق مي شود.

گفتني است، روند طراحي،بازسازي و ايجاد فضاهاي نمايشگاهي متناسب براي نمايش آثار فاخر هنرهاي سنتي و همزمان ايجاد گارگاههاي مرتبط در ارگ آزادي  از اواخر سال 90آغاز شده و در سال 91 ادامه خواهد داشت.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1391 و ساعت 12:19 |
معاون رييس‌جمهور و رييس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع ‌دستي و گردشگري كشور در ديدار با رئيس موزه ملي كره جنوبي گفت: تقويت همكاري‌هاي موزه‌اي تعميق روابط دو كشور را به دنبال دارد.

به گزارش سازمان ميراث فرهنگي، سيد حسن موسوي پيش از ظهر امروز (دوشنبه) در ديدار با «كيم يانگ» رئيس موزه ملي كره جنوبي در كاخ‌موزه گلستان، ضمن بيان اين مطلب تاكيد كرد: قابليت‌هاي تاريخي و موزه‌اي ايران مي‌تواند نقش مهمي در تقويت روابط دو كشور داشته باشد.

علاقه‌مندي كشورها براي برقراري ارتباط با ايران

در اين ديدار كه سفير كره جنوبي در ايران نيز حضور داشت، رئيس سازمان ميراث ‌فرهنگي، صنايع ‌دستي و گردشگري كشورمان با اشاره به پيشرفت‌هاي روزافزون جمهوري اسلامي ايران اظهار كرد: در آينده‌ نزديك كشورهاي مختلف دنيا براي برقراري ارتباط با ايران از يكديگر سبقت خواهند گرفت.

وي با بيان اين كه ايران قدرت برتر منطقه خليج هميشه فارس و خاورميانه است، اضافه كرد: پيشرفت‌هاي جمهوري اسلامي ايران در طول 33 سال گذشته به گونه‌اي بوده كه كشورهاي مختلفي از سراسر دنيا براي برقراري ارتباط با آن علاقه‌مند شده‌اند.

موسوي به ارتباط بسيار مناسب جمهوري اسلامي ايران با كره جنوبي اشاره و بيان كرد: خوشبختانه روابط دو كشور در حوزه‌هاي گوناگون حسنه‌ است و مردم ايران علاقه فراواني به تمدن، تاريخ و فرهنگ كره جنوبي دارند.

رييس سازمان ميراث‌ فرهنگي، صنايع ‌دستي و گردشگري به رفتارها و تبليغات ناشايست برخي كشورهاي غربي عليه ايران اشاره كرد و ادامه داد: حسادت برخي كشورهاي غربي باعث اين تبليغات منفي شده است بنابراين توصيه ما به مقامات كره‌اي اين است كه به هيچ عنوان تحت تاثير تبليغات واهي كشورهاي استعمارگر قرار نگيرند.

وي خاطرنشان كرد: روابط ايران با كشورهاي مختلف دنيا يك رابطه عاطفي و مهربانانه است كه بر اساس مهرورزي و خدامحوري شكل گرفته است.

برگزاري نمايشگاه مينياتور ايران در كره جنوبي

در ديدار مذكور كه در فضايي صميمي انجام شد، طرفين درباره موضوعات مختلفي از جمله برپايي نمايشگاه مينياتور ايران در كره جنوبي به مذاكره پرداختند.

رييس موزه ملي كره جنوبي نيز ضمن ابراز خرسندي از سفر به ايران به ارائه گزارشي از برپايي نمايشگاهي با عنوان «شكوه ايران» در كره جنوبي در 3 سال پيش پرداخت و خواستار برگزاري نمايشگاه مينياتور ايران در اين كشور شد.

«كيم يانگ» با بيان اين كه نمايشگاه ياد شده در كره جنوبي با استقبال چشمگير كره‌اي‌ها روبه‌رو شده بود به گونه‌اي كه بيش از يك ميليون بازديد كننده داشت، ادامه داد: بر همين اساس، خواستار اين هستيم كه نمايشگاه مينياتور ايران نيز در كره جنوبي برگزار شود.

وي يادآور شد: روابط ايران و كره جنوبي حسنه و بر پايه فرهنگ و تمدن است و تبليغات منفي كشورهاي متخاصم بر آن تاثيري ندارد.

وي از رييس سازمان ميراث فرهنگي كشورمان خواست كه مقدمات برگزاري نمايشگاه مينياتور ايران را در كره جنوبي فراهم كند.

معاون رييس‌جمهور نيز در پاسخ به درخواست وي با اشاره به تعهدات اين كشور در حاشيه برگزاري نمايشگاه شكوه ايران گفت: بر اساس تفاهم‌نامه به امضا رسيده قرار بود بعد از نمايشگاه شكوه ايران در كره جنوبي، اين كشور نيز نمايشگاهي را در ايران برگزار كند كه اين موضوع هنوز تحقق نيافته است.

وي گفت: در صورت تحقق تعهدات كره جنوبي در خصوص برپايي نمايشگاه اين كشور در ايران، مقدمات برگزاري نمايشگاه مينياتور ايران در كره جنوبي نيز فراهم خواهد شد.

تاكيد سفير كره جنوبي بر تقويت روابط دو كشور

سفير كره جنوبي در اين ديدار گفت: ديدار رئيس موزه ملي كره جنوبي از ايران به مناسبت پنجاهمين سال برقراري روابط سياسي بين دو كشور است كه اميدوارم اين روابط حسنه بين دو كشور بيش از پيش تقويت شود.

«پارك چه يونگ» با اشاره به عمق روابط فرهنگي، سياسي، اقتصادي و ديپلماتيك ميان ايران و كره جنوبي افزود: خوشبختانه طي چند سال گذشته بخش خصوصي ايران نيز در حوزه‌هاي گوناگون فعال شده است. فعاليت اين بخش نيز مي‌تواند به تقويت روابط دو كشور در حوزه‌هاي گوناگون كمك كند.

وي اظهار داشت: تعميق روابط ايران و كره جنوبي دستاوردهاي مثبتي را به دنبال خواهد داشت.

در خواست كره‌اي‌ها براي بازديد از تخت جمشيد

در پايان اين ديدار، هيات كره‌اي با اشاره به آثار تاريخي زيباي ايران از جمله تخت جمشيد درخواست بازديد از اين اثر تاريخي ارزشمند را داشتند كه مورد موافقت رئيس سازمان ميراث‌ فرهنگي، صنايع‌ دستي و گردشگري قرار گرفت.

پايان‌بخش اين مذاكره عكسي يادگاري بود كه طرفين در كاخ‌موزه گلستان گرفتند.

يادآور مي‌شود، قائم‌مقام امور بين‌الملل سازمان ميراث ‌فرهنگي، سرپرست دفتر امور بين‌الملل، سرپرست روابط عمومي سازمان ميراث ‌فرهنگي و نماينده‌اي از وزارت امور خارجه نيز در اين جلسه حضور داشتند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1391 و ساعت 12:13 |
در هر نقطه‌اي از زمين «آب» و «زندگي» با يكديگر پيوند خورده است اما آب در كوير معناي متفاوت‌تري دارد؛ متفاوت از آنچه تاكنون بسياري از ما تجربه كرده‌ايم. موزه آب در ميدان اميرچخماق، جايي است كه آب را به روايت كوير بيان مي‌كند. موزه آب، خانه‌اي قديمي است به نام خانه كلاهدوزان، درست با‌همان نمادهاي خانه‌هاي سنتي مناطق كويري ايران. يك حياط مركزي و ساختمان‌هايي در پيرامون آن، اتاق‌هايي كه با چند پله به زيرزمين مي‌روند و همه اتاق‌ها دور تا دور حياط به يكديگر راه دارند.

يك روز به ظاهر يك روز است، مثل همه روزهاي ديگر؛ اما وقتي بناست آن را بنويسي شرايط متفاوت مي‌شود، آن‌گاه مي‌تواني از زواياي مختلف و متعدد به آن نگاه كني.

مي‌تواني گاهي هنرمندانه آن را ترسيم كني، گاهي از منظر مردم‌شناسي، شايد هم نيم‌نگاهي به آداب و رسوم بيندازي و البته تاريخ جايگاه ويژه خود را دارد.

در هر نقطه‌اي از زمين «آب» و «زندگي» با يكديگر پيوند خورده است اما آب در كوير معناي متفاوت‌تري دارد؛ متفاوت از آنچه تاكنون بسياري از ما تجربه كرده‌ايم.

موزه آب در ميدان اميرچخماق، جايي است كه آب را به روايت كوير بيان مي‌كند. موزه آب، خانه‌اي قديمي است به نام خانه كلاهدوزان، درست با‌همان نمادهاي خانه‌هاي سنتي مناطق كويري ايران.

يك حياط مركزي و ساختمان‌هايي در پيرامون آن، اتاق‌هايي كه با چند پله به زيرزمين مي‌روند و همه اتاق‌ها دور تا دور حياط به يكديگر راه دارند.

قنات، مهم‌ترين مفهومي است كه در موزه آب مي‌تواني آن را درك كني؛ سختي تلاش مرداني كه با لباس سپيد به عنوان نمادي از لباس آخرت دل به دل خاك مي‌زنند، آب را در دل كوير مي‌جويند و آباداني را با خود هديه مي‌آورند.

هنگامي كه قدم به درون موزه آب مي‌گذاري، در مقايسه با هنگامي كه از موزه آب خارج مي‌شوي برابر نيستي. به شكل ملموسي با مفهوم آب و قنات و رنج و تلاش بيشتر آشنا مي‌شوي، آنقدر كه خيلي نمي‌تواني ميزان آشنايي خودت را با قلم تصوير كني.

آب آنقدر در اين ديار ارزش دارد كه آن را وقف مي‌كرده‌اند و وقف‌نامه‌هاي آب از جمله اسناد ارزشمند قابل مشاهده در اين موزه است كه نسل به نسل منتقل شده و امروز به موزه تاريخ آب پيوسته است.

«آب‌انبار» و «قنات» دو نماد بسيار مهم از اهميت آب در ايران قديم بوده‌اند و بويژه «قنات» در فرهنگ ايراني آنقدر ارزش دارد كه كمي بيشتر در موزه آب پيرامون ميدان اميرچخماق يزد توقف كني، بيشتر راجع به آن بنويسي و در قطره‌اي آب غور كني، به همين دليل بازديدم از موزه آب اندكي به درازا مي‌كشد.

«كلنگ»، «بيلچه»، «چرخ چاه» و «چراغ» مهم‌ترين ابزارهاي تكنولوژي قنات است و البته رياضيات و علم مهندسي دقيقي كه بدرستي شيب و جايگاه قنات را تعيين مي‌كند، كلنگ و بيلچه را به عنوان ابزار به نمايش گذاشته‌اند، اما محاسبه‌هاي رياضي و دانش فني نهفته در پشت اين تكنولوژي ايراني به آساني قابل بيان و انتقال نيست.

فرهنگ تقسيم آب

پس از آن كه آب به دست مي‌آيد، هنگام تقسيم آن فرا مي‌رسد، تا اينجا فرآوري بود و از اين پس فرهنگ نيز بر آن افزوده مي‌شود.

فرآيند تقسيم آب از جمله نكات موردتوجه در موزه آب است. يكي از شيوه‌هاي تقسيم آب اين بوده است كه آب پس از استحصال وارد فضاي يك مخزن مي‌شود و از همان جا راه‌هاي مختلف براي آب تعبيه مي‌شود.

اصل مالكيت آب هنگام تقسيم كاملا مشهود است. خروجي آب به 6 قسمت مساوي يا همان شش‌دانگ تقسيم شده است و هر كدام از راه‌آب‌ها متناسب با سهم‌شان از شش‌دانگ كل بهره مي‌برند و به همين صورت كل آب بين مالكان آب تقسيم مي‌شود.

بازار؛ ديگر نماد مدنيت

بازار، حمام، مدرسه و مسجد را در ادبيات شهري از مهم‌ترين نمادهاي شهر به ‌ويژه در گذشته مي‌دانسته‌اند و هنوز هم با اندكي تغييرات همين شرايط پابرجاست و در يزد «بازار» بخشي مهمي از حيات است، بويژه بازار طلافروش‌ها چرا كه يزد است و طلا.

يكي از خيابان‌هايي كه از ميدان اميرچخماق جدا مي‌شود، خيابان قيام است و بازار يزد نيز در همين خيابان واقع شده است.

خريد كردن در بازار طلاي شب عيد يزد لطف خاص خود را دارد، هنوز همان نمادهاي سنتي جريان دارد. خريد عروسي كه به همراه تعداد زيادي از همراهان عروس و داماد انجام مي‌شود، از جمله تفاوت‌هايي است كه ديگر در خريدهاي دونفره زوج‌هاي جوان در شهرهاي تهران نمي‌توان مشاهده كرد، اما مشخص است كه در يزد سبك خريد همچنان به شكل سنتي در جريان است.

چند دقيقه‌اي پشت يك ويترين طلافروشي كه عروس و داماد مشغول خريد طلا هستند توقف مي‌كنم. اغراق نكرده‌ام اگر بنويسم سرخي گونه‌هاي عروس جوان از پس همان شيشه ويترين مشهود بود و خانمي كه مشخص بود از اقوام داماد است تلاش مي‌كرد دستبند طلا را روي دست دختر آزمايش كند و لبخندي كه در نهايت حكايت از رضايت براي انتخاب داشت.

بازار خان؛ سفر به سنت‌هاي قديمي

بازار خان نيز در همان محدوده قرار دارد. تقريبا روبه‌روي بازار زرگرها و طلافروش‌ها. همان ورودي بازار تابلوي راهنما وجود دارد.

بازاري قديمي متعلق به دوره قاجار كه در درون خودش زيبايي‌هاي قرن گذشته را هنوز مستور نگه داشته است. پا به درون بازار كه مي‌گذاري؛ نخستين نمادي كه توجهت را جلب مي‌كند مسگري است؛ صنعتي كه در يزد هنوز فراموش نشده است، اين را از رونق بازار مسگرها مي توان فهميد.

درست همان‌گونه كه بازار ظروف تفلون و چدن‌هاي آخرين مدل در تهران و شهرهاي بزرگ رونق دارد، درست به همان اندازه كه بازار مسگرها در بازار خان رونق دارد. پيچ‌هاي بازار خان را كه پشت سر مي‌گذاري، سراهاي مختلف از پس گذرها عيان مي‌شود يا به دليل اين‌كه به زمان اذان نزديك شده‌ايم، برخي مغازه‌ها تعطيل شده‌اند يا اين‌كه غير از بخش بازار مسگرها بقيه بخش‌هاي بازار از رونق زيادي برخوردار نيستند، مقصودم آن است كه به حمام خان برسم؛ حمامي كه هم‌اكنون به يكي از مراكز پذيرايي يزد تبديل شده و با استقبال مخاطبان نيز روبه‌رو است.

باز هم نماد آب

حمام خان نيز از بناهاي قاجاري محسوب مي‌شود كه هم‌اكنون به رستوران تبديل شده است؛ رستوراني با نمادهاي سنتي و البته غذاهاي مدرن؛ حتي اگر قصد خوردن يا آشاميدن هم نداشته باشي، مي‌تواني از مجموعه حمام خان به عنوان يكي از آثار يزد بازديد كني.

حمام بزرگي است، هر چند كاربري قديمي آن از بين رفته است، اما براحتي مي‌تواني تشخيص بدهي كه كدام قسمت چه كاربردي داشته و يكي از خزينه‌هاي آن هم‌اكنون به حوضي بزرگ تبديل شده است كه ده ماهي قرمز در آن شناورند.

كنار حوض مي‌نشينم، ماهي‌ها بيشتر با يكديگرند. سكوت است و اگر ماهي بالا و پايين بپرد امان مي‌يابي كه صداي برخوردش را با آب بشنوي، اينجا هم نماد آب است، نماد زندگي...

مريم چهاربالش

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1391 و ساعت 12:5 |
موزه مفاخر استان مرکزی، یکی از جاذبه‌های فرهنگی و گنجینه‌ای کوچک از بزرگان این استان است و در شهر اراک قرار دارد

این موزه در عمارت حاج حسین خاکباز محسنی (اراکی) دایر شده است. این عمارت در اواخر دوره قاجاریه توسط سید حسین خاکباز یکی از فرزندان حاج آقا محسن اراکی ساخته شده است.

این بنا در خیابان شهید بهشتی اراک قرار دارد، در سال 1379 با شماره 3338 در فهرست آثار ملی ثبت و در سال 1388 برای علاقه‌مندان به فرهنگ و هنر ایران اسلامی تبدیل به موزه مفاخر شده است.

موزه مفاخر استان مرکزی از بخش‌های مختلف شامل تالار حضرت امام‌خمینی(ره)، تالار مفاخر مذهبی و دینی، تالار مفاخر علمی و فرهنگی، تالار امیرکبیر، تالار قائم‌مقام فراهانی، تالار مفاخر در قید حیات، تالار سرداران شهید، مرکز اسناد و مدارک مفاخر، کارگاه مرمت و عکاسی، حمام قدیمی و خصوصی خانواده، آب‌انبار و قنات، نگارخانه و فروشگاه عرضه محصولات فرهنگی و هنری تشکیل شده است.

در این موزه سردیس‌ها به همراه آثار چاپ شده و اسناد، عکس‌ها و گزارش‌های متعلق به امام خمینی(ره)، امیرکبیر، قائم‌مقام فراهانی، پروین اعتصامی، کربلایی کاظم کریمی ساروقی، ملامهدی نراقی، ملا احمد نراقی، میرزا حسن آشتیانی، سلمان ساوجی، پروفسور حسابی، دکتر محمد قریب، آیت‌الله اراکی، علی‌اکبرخان فراهانی، استاد فتحعلی واشقانی فراهانی، شهیدچمران، شهید محلاتی، میرزا عیسی فراهانی، ضیاء‌الدین عراقی، عباس سحاب و فخرالدین عراقی به نمایش درآمده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:28 |
مدرسه نجومیه از بناهای دوره صفویه با معماری اسلامی است و به دلیل تدریس علم نجوم و افلاک در این مکان به مدرسه نجومیه شهرت یافته است.

معماری این بنا شامل هشتی ورودی دالان، صحن و حجره‌های پیرامون آن است. این بنا در دوران قاجاریه مرمت شد و در ساختمان آن تغییراتی صورت گرفت.

 

مدرسه نجومیه بعدها تغییر کاربری داد و به عنوان موزه مردم‌شناسی مورد استفاده قرار گرفت.

در این موزه گوشه‌هایی از آداب و رسوم، مشاغل سنتی، نحوه زندگی و نوع پوشش مردم گناباد به نمایش گذاشته شده است.

آهنگری، پارچه‌بافی سنتی، سفالگری، نمدمالی، حفر قنات، عروسی، عصاری (روغن‌گیری)، عطاری، گلیم بافی از جمله غرفه‌های موجود در این موزه است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:28 |
در شبستان شمال شرقی این مسجد موزه باستان‌شناسی در مساحت حدود 220 متر مربع دایر شده است. مسجد جامع خود از جمله آثار دیدنی شهر گناباد و ثبت شده در فهرست آثار ملی است.

فضای داخلی موزه باستان‌شناسی به صورت ستوندار با جرزهای بسیار مستحکم و قوی و طاق‌های متعدد به طول 17 و عرض 7/11 متر دارای محرابی با تزئینات گچبری متعلق به دوره قاجار است.

 

در موزه باستان‌شناسی گناباد محراب تاریخی وجود دارد که طی کاوش و پیگیری‌های باستانشناسی نمایان و به نمایش گذاشته شده است.

این محراب نیز دارای تزیینات گچبری و کتیبه بسیار زیبا و متعلق به دوره ایلخانی است.

برخی از آثار به نمایش درآمده این موزه:

  • وقف نامه و فرمان نامه دوره قاجار
  • سکه هایی از قرن اول تا دوران قاجار
  • اشیا اهدایی مردم گناباد
  • ظروف و اشیا فلزی و سفالی
  • کتیبه‌های آجری مدرسه نجومیه و چندین اثر مهم دیگر
  • برگه‌هایی از قرآن کریم به خط کوفی مربوط به قرن 3 تا 5 هجری، برخی از این اوراق روی پوست آهو نوشته شده‌اند
  • نسخ خطی قرآن مربوط به دوره تیموری و قاجاریه
  • نسخ معارف اسلامی از مشاهیری چون کلینی و علامه مجلسی
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:27 |
موزه آب گناباد در خیابان سعدی و جنب حسینیه شهرستان گناباد قرار دارد

موزه آب گناباد در داخل آب‌انبار شریعت که بعدها به آب انبار حسینیه تغییر نام یافت تشکیل شده است.

این آب‌انبار که از آثار باقی‌مانده یک کاروانسرای ویران ‌شده دوره قاجاریه است، بعدها توسط فردی به نام شریعت‌زاده مرمت و مورد استفاده عموم قرار گرفت و پس از واگذاری به سازمان میراث فرهنگی به موزه تبدیل شد.

 

در موزه آب گناباد نمایشگاهی از آثار مردمشناسی مرتبط با آب برپا شده است.

همچنین تصاویری از روند تکامل آب، نحوه برداشت و وسایل حفر قنات به نمایش گذاشته شده که بیانگر تلاش و زحمات مردم کویر برای بدست آوردن آب در مقایسه با امکانات روز است.

موزه آب گناباد

آب انبار حسینیه قبل از تغییر کاربری به موزه آب، در سال 1381 و با شماره 5952 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:25 |
قرار است در این موزه آثار در دو قسمت به نمایش درآیند. قسمت اول، محوطه روبازی است که در آن ابزار و ادوات کشاورزی و فعالیت‌های سنتی مردم این شهر به نمایش گذاشته می‌شود. قسمت دوم که در نوع خود کم‌نظیر است، آب‌انبار قدیمی این شهر است که مخزن آن تبدیل به موزه مردم‌شناسی می‌شود.

  جاذبه‌های گردشگری نراقmore

این موزه پس از جمع‌آوری آثاری که مردم یا به شکل امانی و یا هدیه در اختیار شهرداری قرار می‌دهند، راه‌اندازی خواهد شد. نکته جالب توجه اینکه، قرار است این موزه در طول همه ایام و به صورت رایگان باز باشد و به بازدیدکنندگان و به خصوص گردشگران خدمات ارائه کند.

از دیگر نکات جالب این موزه اینکه، این موزه قرار است به فضایی برای معرفی تجهیزات زندگی، اشیاء، اسناد، مدارک، تصاویر و آئین‌ها و صنایع دستی تبدیل شود و در این راستا شهرداری نراق حجره ها و غرفه های این موزه را به خانواده های نراقی واگذار می‌کند تا آنها، خود در تزئین، طراحی و تکمیل وسایل موزه اقدام کنند.

در واقع هر خانواده نراقی در موزه مردم شناسی نراق برای خود غرفه‌ای مجزا خواهد داشت و این تدبیر باعث انگیزه ای خواهد شد تا شهروندان نراقی اسناد، مدارک و اشیاء ارزشمند تاریخی خود را در معرض دید عموم قرار دهند. باید با این نکته نیز اشاره کرد که این موضوع در نوع خود کاری نو و جدید است.

همچنین در موزه مردم‌شناسی نراق که بخشی از آثار آن آماده نمایش شده، قرار است در مواقع بازدید، شهروندانی که آثار را هدیه یا امانت داده‌اند در موزه حضور یابند و به بازدیدکنندگان توضیحات لازم را ارائه کنند.

یکی از آثار دیدنی که در این موزه نگهداری می‌شود، 2 نخل معروف این شهر است که هر سال در 4 مناسبت از جمله عاشورای حسینی، توسط مردم از موزه خارج می‌شود و بر دوش آنها در بافت قدیمی شهر به حرکت درمی‌آید.

نراق از جمله شهر‌های قدیمی و دارای ریشه تاریخی ایران است که در استان مرکزی و در 15 کیلومتری دلیجان و در مسیر جاده مشهد اردهال قرار دارد.

این شهر کوچک اما پر جاذبه، با قدمت 2000 ساله دارای آثار و بناهای قدیمی فراوانی است که قابلیت جذب گردشگر از اقصی نقاط ایران و حتی گردشگران خارجی را دارد.

بافت قدیمی این شهر که در برخی قسمت‌ها، به آن بی‌توجی‌های فراوانی شده، نیازمند توجه بیشتر مسئولین ذی‌ربط بوده تا با مرمت و نگهداری آنها، زمینه جذب گردشگر بیشتر فراهم آید.

از جمله نقاط دیدنی این شهر می‌توان به امامزاده سلیمان، بازار شمس‌السلطنه، غار چال نخجیر، میل نراق، مسجد جامع و آب‌انبار حاج مهدی اشاره کرد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:23 |
28 اردیبهشت روز جهانی موزه و میراث فرهنگی نام‌گذاری شده است

کمیته بین‌المللی موزه‌ها (ایکوم) در قطعنامه شماره 5 دوازدهمین مجمع عمومی خود که در سال 1977 در مسکو برپا شد، روز 18 مه برابر با 28 اردیبهشت را روز جهانی موزه‌ها نام‌گذاری کرد.

بر اساس تعریف ایکوم، موزه مکان گردآوری، نگهداری، مطالعه، بررسی و به نمایش گذاشتن نعمت‌های فرهنگی یا طبیعی به منظور آموزش، پژوهش و ارزش دادن به این مجموعه‌ها و لذت بردن از آنها می‌باشد.

معبد خدایان هنر شعر و موسیقی، در آتن نخستین موزه‌ای است که در تاریخ موزه از آن نام برده می‌شود.

موزه آشمولین در شهر آکسفورد نخستین موزه ای است که آثار مشرق زمین را در خود محفوظ نگه داشته است و اولین موزه ایران در سال 1295 شمسی به نام موزه ملی ایران پایه گذاری شد.

نگهداری آثار گذشتگان و نمایش و انتقال آن به آیندگان، ارزیابی و قیاس میان پدیدار های تاریخی، فنی، صنعتی و هنری گذشته و حال، ایجاد و تقویت تفاهم میان ملل و اقوام، شناخت و بهبود میزان دانش دانشجویان، پژوهشگران و جلوگیری از انهدام فرهنگ بومی و ایجاد سدی در برابر فرهنگ‌های نامانوس، از جمله اهداف ایجاد موزه‌ها برشمرده شده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:22 |
حمام مهرآباد شهرستان بناب که به موزه مردم شناسی جنوب سهند تبدیل شده، تا سال 75 در مالکیت بخش خصوصی بود

این بنا توسط شهرداری بناب تملک و جهت مرمت در اختیار میراث فرهنگی آذربایجان شرقی قرار گرفت و در آذر سال 78، با شماره 2514 توسط سازمان میراث فرهنگی، در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

مرمت این بنا تا سال 82 ادامه داشت و پس از مرمت جهت ایجاد موزه مردم‌شناسی جنوب سهند در نظر گرفته شد.

این حمام قدیمی به جای مانده از دوره صفویه با معماری ارزشمند کامل حمام‌های قدیمی آذربایجان است و در زمینی به مساحت 342 متر مربع ساخته شده و روبروی آن هم بنای مسجد تاریخی مهرآباد قرار دارد و این بناها مجموعه شهری کاملی را تشکیل داده‌اند.

هدف از شکل‌گیری و تجهیز این موزه که اولین موزه مردم شناسی استان آذربایجان‌غربی نیز است، ایجاد یک مرکز علمی، تاریخی و فرهنگی، در راستای اهدافی گسترده و بلند مدت تعریف شده است.

موزه مردم‌شناسی بناب

اشیای موجود در این موزه از منطقه جنوب کوهستان بزرگ و زیبای سهند و از شهرستان‌های هشترود، مراغه، بناب، عجب‌شیر و ملکان گردآوری شده و در معرض دید علاقه‌مندان و پژوهشگران تاریخ و مردم شناسی قرار گرفته است.

بنای زیبای حمام مهرآباد شامل 12 بخش مختلف مردم شناسی است و در آن آلات و ادوات موسیقی، صنعت پارچه بافی، روشنایی، زیورآلات، پوشاک، تدفین، طب سنتی، ادعیه و طلسمات، ابزار آلات سنتی کشاورزی، دست بافته‌های سنتی، آهنگری و ظروف مرتبط با آب در فرهنگ مردم جنوب سهند به نمایش عمومی درآمده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:21 |
ساختمان اصلی این موزه تا سال 1980 متعلق به دادگاه عمومی شهر ونکوور کانادا بود و بعد از آن تا سال 1996 به لابراتوار تشخیص و آنالیز شواهد و مدارک جرم‌های مختلف تبدیل شد.

این موزه به علت قدمت ساختمان آن و نمونه‌های شگفت‌انگیز و منحصر به فردی که در آن نگهداری می‌شود، به عنوان یکی از آثار تاریخی ونکوور به حساب می‌آید.

ایده اصلی ساخت این موزه را جو سوان، یکی از افسران بازنشسته پلیس مطرح کرد. او که یکی از نیروهای باتجربه پلیس این شهر بود، تاریخچه پلیس ونکوور از سال 1886 تا سال 1986 را در کتابی با نام یک قرن خدمت، در همان سال افتتاح موزه به چاپ رساند.

این کتاب که تا به حال چندین بار تجدید چاپ شده در فروشگاه همین موزه به فروش می‌رسد. سوان علاقه زیادی به موزه داشت و همیشه وقتی بازدیدکننده‌ها به این موزه می‌آمدند، در کنار آنها در موزه قدم می‌زد و با حوصله زیاد به سوالاتشان جواب می‌داد.

موزه پلیس ونکوور دارای نمونه‌های عجیب و غریب بسیاری است از جمله، آرشیو پرونده‌های جنایی، عکس مقتولان، متهمان، قاتلان و جنایتکاران، نشریات پلیس، اسلحه‌های مصادره شده از متهمان، انواع پول، ارز و مدارک جعلی و بسیاری از وسایل دیگر که یا توسط نیروهای پلیس استفاده می‌شدند یا از متهمان به دست آمده‌اند. تعداد این نمونه‌ها در مجموع 20 هزار قطعه است.

بخش گاراگاهان قدیمی

بخش کارآگاهان موزه ونکوور یکی از دیدنی‌ترین بخش‌های آن است؛ در این قسمت بازدیدکنندگان می‌توانند، اطلاعات جالبی را درباره تاریخ جنایت در ونکوور و دو نفر از ماهرترین و باتجربه‌ترین کارآگاه‌های کانادا یعنی دونالد سینکلر و جوزف ریچی به دست بیاورند.

در این بخش مجموعه‌های بی‌نظیری از پرونده‌های خاص و جنجالی، وسایل جنایت، تکه‌های روزنامه و وسایل تشخیص وجود دارند که مورد استقبال بازدیدکننده‌های کنجکاو و محققانی که درباره جرم وجنایت تحقیق می‌کنند، قرار می‌گیرند.

بیشتر این وسایل متعلق به آرشیو شخصی این دوکارآگاه هستند و بعد از مرگ آنها توسط خانواده‌هایشان به موزه اهدا شده‌اند.

سلحه‌هایی هم که از مجرم‌ها و خلافکارها در طول سال‌ها فعالیت نیروهای پلیس به دست آمده‌اند، یکی از قسمت‌های دیدنی موزه را تشکیل می‌دهند؛ اسلحه‌های سرد و گرمی که معروف‌ترین و خطرناک‌ترین جانیان و تبهکاران کانادایی از آنها استفاده کرده‌اند.

بخشی از وسایل پلیسی موجود در موزه، وسایلی هستند که برای اولین بار توسط نیروی پلیس ونکوور مورد استفاده قرار گرفته‌اند و درنتیجه سال‌ها از عمرشان می‌گذرد.

بخش پشت صحنه جرم

پشت صحنه جرم، پربازدید‌ترین قسمت این موزه است؛ جایی که در آن بعضی از صحنه‌های جرم بازسازی شده‌اند؛ در این قسمت از موزه همه چیز درست مثل یک صحنه جرم واقعی به نظر می‌رسد، حتی دور صحنه‌های جرم با نوارهای زرد رنگ مخصوص بسته شده تا کسی اجازه ورود به صحنه را نداشته باشد.

مسوولان موزه برای خوشایند بازدیدکننده‌ها بیشتر صحنه‌هایی را بازسازی کرده‌اند که پرونده‌هایی جنجالی و پرسروصدا داشته‌اند و حالا بازدیدکننده‌ها و افراد علاقه‌مند می‌توانند با قدم زدن در این قسمت موزه، اطلاعات بیشتری درباره آن پرونده‌ها، مخصوصا جنجالی‌ترین پرونده‌های قتل این شهر پیدا کنند.

نمایش وسایل مخصوص پلیس‌ها

اتومبیل‌ها و موتورسیکلت‌های مخصوص و لباس‌های ویژه زنان و مردان پلیس با کلاه‌های جالبشان از گذشته تا به حال از دیگر بخش‌های جالب موزه هستند. نکته جالب اینجاست که اداره پلیس ونکوور اولین اداره پلیس در کانادا و سومین اداره در کل دنیا بود که یک زن را به عنوان پلیس استخدام کرد.

لباس این زن پلیس هنوز در این وجود قرار دارد. لابراتواری که در این موزه قرار دارد از سال 1930 تا سال 1940فعال بوده و مامورن جرم‌یابی در آنجا کار می‌کردند. البته بعد از گذشت این همه سال، تمام وسایل این لابراتوار همچنان دست نخورده باقی مانده‌اند تا بازدیدکننده‌های کنجکاو به راحتی با فضای کاری ماموران جرم یابی آشنا شوند.

موزه پلیس ونکوور همچنین مجهز به بخش سم‌شناسی است. این بخش که با نام «قتل با میلک شیک» شناخته می‌شود، یکی از جالب‌ترین بخش‌های این موزه است که در آن اطلاعات زیادی درباره انواع سم‌ها و مشهورترین جنایت‌ها و پرونده‌های این شهر که با سم انجام شده‌اند، وجود دارد.

اسکلت‌ها و جمجمه‌های رنگ شده و مجسمه‌هایی از افسران پلیس و کارآگاهانی که در زمان خدمت جانشان را از دست داده‌اند، اتاق شکنجه و بازداشتگاه هم یکی دیگر از بخش‌های دیدنی موزه هستند.

قیمت بلیت ورودی موزه پلیس برای بزرگسالان 7 دلار و برای کودکان 5 دلار است. ورود کودکان زیر 6 سال هم به موزه آزاد است و هیچ پولی بابت بازدید آنها گرفته نمی‌شود. این موزه عجیب برای کسانی که به کار پرهیجان و البته خطرناک پلیسی علاقه‌مندند، کلاس‌های آموزشی نیز برگزار می‌کند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:20 |
 بفرمایید از این موزه‌های عجیب غریب دنیا با هم دیدن کنیم.

موزه‌ها، معمولا مجموعه جمع آوری شده‌ای از آثار باستانی در زمینه هنر، علم، صنعت، فرهنگ اقوام، پوشش و غیره قلمداد می‌شوند.

موزه‌های معروف بسیاری در سراسر جهان وجود دارند. موزه‌هایی چون؛ موزه لوور در فرانسه، سلمون گوگنهایم در امریکا،  موزه بریتیش در انگلستان، موزه پرادو در اسپانیا  و...

شهرت و معروفیت این موزه‌ها به دلیل مجموعه‌های بی‌نظیری از آثار باستانی و تاریخی از هنر، علم و فرهنگ اقوام بشری در طول تاریخ است که از سراسر جهان جمع آوری کرده‌اند.

موزه‌های عجیب غریبی که در عصر جدید ظهور کرده‌اند، شاید برای همگان جالب و خوشایند نباشند، ولی افرادی هستند که حاضرند برای دیدن این موزه‌ها هزینه‌های هنگفتی بپردازند و کیلومتر‌ها سفر کنند.

شما چطور؟ اگر جوابتان بله است، می‌توانید برای بازدید از این موزه‌های عجیب غریبی همه روزه با همشهری آنلاین سفر کنید؟

موزه آثار هنری بد
موزه کارهای هنری بد، یکی از موزه‌های عجیب و غریب است که شما می‌توانید کارها و آثار هنری بد، زشت و منسوخ شده بازدید کنید. مسئول این موزه معتقدند که باید کلیه آثار خوب و بد برای آیندگان حفظ شده و به نسل‌های آینده منتقل شود. شاید در نسل‌های آینده چیزی به نام زشت و زیبا و خوب و بد وجود نداشته باشد.

جالب است، بدانید بسیاری از آثاری که در این موزه وجود دارند، بسیار مشهور و معروف هستند. جالب‌تر آنکه شما هم می توانید آثار هنری بد خود را در آنجا به نمایش گذارید.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

موزه مو

داستان این موزه به سال  برمی گردد. یعنی زمانی که گالیپ کورکاسو کوزه گر مشهور ترکیه در سال ۱۹۷۹ شروع به جمع آوری موهای خانم ها می‌کند. تاریخ پیدایش این موزه عجیب و غریب رقم می خورد.

هدف او از جمع آوری مو‌ها این بود که مردم در کلاس‌های کوزه‌گری او شرکت کنند. به همین خاطر شروع به جمع آوری موهای زنان کشور خود و سایر کشورها کرد.

گالیپ بیش از ۱۶۰۰۰ موی مختلف از زنان دنیا جمع‌آوری کرد و با این کار، توانست نام خود را در کتاب رکورددارها ثبت کند. شما می‌توانید، مجموعه از موهای زنان دنیا را در این موزه ببینید.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

گالیپ کورکاسو کوزه گر مشهور ترکیه

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

موزه بین المللی سولابه یا موزه توالت

این موزه بین المللی توالت واقع در دهلی‌نو  پایتخت هند است.کشوری که بیش از یک میلیارد نفر جمعیت دارد. این موزه در سال ۱۹۷۰، توسط دکتر پاتاک تاسیس شده است.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

این موزه اولین مکان علمی بود که به خاطر دغدغه اصلی دکتر برای سلامتی افراد کشورش، ساخته شد. با بازدید از این موزه شما مطالب بسیار زیادی در باره پیشرفت تکنولوژی توالت و آداب آن در فرهنگهای مختلف یاد خواهید گرفت.

چیز عجیبی که ممکن است در بین این مجموعه جالب ببینید، توالت مخصوص لوئی هشتم است. دکتر بیندشاور پاتاک در این زمینه می‌گوید؛ این توالت‌ها قسمتی از فرهنگ بهداشت تاریخ است که نقش زیادی در گسترش تمدن بشریت داشته است.

موزه افیون
موزه افیون واقع در کشور تایلند مجموعه‌ای از افیون، ابزارها و هر چیز مرتبط با آن است. این موزه اطلاعات شما درباره افیون افزایش می‌دهد. با وجود احساس بدی که ممکن است در باره این موزه داشته باشید، باید بدانید این موزه با اهداف مهم در بالا بردن آگاهی و سطح علمی مردم نقش بسزایی ایفا کرده است.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

شما در این موزه می‌توانید مطالب جالبی در زمینه عوامل و مسائلی که باعث رشد تجارت این ماده در طول تاریخ بشر شده، روش‌های مختلف استفاده آن در زمینه‌های مختلف، مراحل کاشت و برداشت و غیره بدست آورید.

موزه لوازم شکنجه

به نظر من حتی نام این موزه هم آزار دهنده است چه برسد به بازدید از آن... با این وجود این موزه به بازدیدکنندگان این فرصت را فراهم می‌کند که نگاهی به تاریخ مردمان پیشین سرزمین خود داشته باشند.

نگاهی هر چند تلخ به تاریخی نه چندان دور... شاید این نگاه تلنگری برای بیداری ماهیت و ذات انسانی خویش باشد.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

در این موزه ابزارهای مختلف شکنجه که استفاده از آنها از قرن دوازدهم تا انقلاب کبیر فرانسه رواج داشت، وجود دارد. این موزه که در شهری به نام کاکسونو فرانسه واقع است به شما این امکان را می‌دهد که واقعیت‌های تلخ، تاریک و شوم پیشین کشورها را با چشمان خود ببینید.

موزه پزشکی

ماتر نام موزه آسیب شناسی و پزشکی است. این موزه تمامی اندام‌های داخلی و ظاهری انسان را در زمان سلامتی و بیماری تشریح و به معرض نمایش گذاشته است.

موزه‌های شگفت انگیز

چهره زنی که در اثر بیماری تب زرد در گذشته است.

موزه‌های شگفت انگیز در سراسر جهان

اسکلت بدن فردی دو سر

موزه شگفت انگیز موتر در زمینه پزشکی و علمی در فیلادلفیای امریکا قرار دارد. شاید این موزه یک آزمایشگاه تحقیقات علمی بسیار عالی برای دانشجویان پزشکی به حساب بیاید ولی در واقع یک موزه پزشکی بسیار جالب است که بازدید از آن برای عموم بخصوص توریست‌ها آزاد(البته رایگان نیست) است.

این موزه آسیب‌شناسی تاریخی حاوی اطلاعات 20000  نمونه محفوظ در مایع مربوط به آناتومیک و پاتولوژیک، مدل‌ها، جنین، وسایل پزشکی و خاطرات دانشمندان و پزشکان معروف است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:20 |
موزه فرش ایران در 22بهمن سال 1356 افتتاح شد

ساختمان موزه فرش ایران معماری شکیل و چشم‌گیری دارد که آذین‌های نمای بیرونی آن شبیه به دار قالی است‌. سطح نمایشی موزه مساحتی برابر 3400 مترمربع را در بر می‌گیرد که شامل 2 تالار است و برای نمایش انواع قالی‌های دست بافت و گلیم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تالار طبقه همکف به نمایشگاه دایمی اختصاص دارد و تالار فوقانی جهت برگزاری نمایشگاه‌های موقت گلیم و قالی طراحی شده است‌.

پژوهش در سوابق‌، تحولات و کیفیت تاریخی هنر و صنعت فرش‌، خاصه در ایران‌، گردآوری و خریداری نمونه انواع قالی‌های دست بافت ایرانی و برگزاری نمایشگاه‌های موقت از فرش ایران و سایر نقاط جهان‌، از اهداف موزه به شمار می‌آید.

در موزه فرش انواع گلیم‌ها و فرش‌های دست بافت‌، با توجه به مرغوبیت و قدمت آن‌ها و با در نظر گرفتن ویژگی‌های قالی ایران از لحاظ رنگ آمیزی‌، طرح‌، نقش‌، بافت و تنوع مناطق قالی بافی حفظ و نگه‌داری می‌شود.

مجموعه موزه فرش ایران شامل با ارزش‌ترین نمونه‌های قالی ایران از قرن نهم هجری تا دوره معاصر است و از منابع غنی تحقیقی برای پژوهشگران و هنر دوستان به شمار میآید. معمولاً حدود 135 تخته از شاه‌کارهای قالی ایران‌، بافت مراکز مهم قالی‌بافی مانند کاشان‌، کرمان‌، اصفهان‌، تبریز، خراسان‌، کردستان و جز آن‌ها، در تالار طبقه هم‌کف به معرض نمایش گذاشته می‌شود.

در کتاب‌خانه موزه حدود 3500 جلد کتاب به زبان‌های فارسی‌، عربی‌، فرانسه‌، انگلیسی و آلمانی در اختیار هنر دوستان و پژوهشگران قرار می‌گیرد. هم‌چنین بهترین کتاب‌ها و نشریات و تحقیقات مربوط به فرش ایران و قالی‌های مشرق زمین به طورکلی و کتاب‌هایی در زمینه مذهب‌، هنر و ادبیات ایران در کتاب‌خانه موزه موجود است‌. در کنار کتاب‌خانه‌، کتاب فروشی موزه نیز مشغول به کار است‌.

همچنین برای استفاده از بازدیدکنندگان موزه‌، فیلم‌ها و اسلایدهایی در زمینه قالی‌بافی و گلیم و هنرهای دستی ایران در سالن نمایش موزه به نمایش در می‌آید.

از ویژگی‌های موزه فرش قالیچه دست‌بافت ارزشمند و بی‌نظیر ایرانی‌، کار فرش بافان کاشان‌، در اندازه‌های 130 در 220 سانتی‌متر، معروف به قالیچه میرزا کوچک خان جنگلی است که این شخصیت روحانی ملی را در لباس نظامی مسلح به تفنگ و اسلحه کمری‌، قطار فشنگ نمایش می‌دهد.

در شمسه بالای تصویر میرزا، کتیبه‌ای با عبارت «زنده‌باد میرزا کوچک جنگلی‌» و نام کارخانه ملامحمود دیده می‌شود که احتمالاً، با توجه به این عبارات‌، تاریخ بافت قالیچه سال‌های آخر دوره قاجار است‌.

قدیمی‌ترین فرش شناخته شده در جهان قالی 2500 ساله پازیریک است که در 1949 م‌، در جنوب سیبری کشف‌شد و آن را بافت ایران در دوره هخامنشی دانسته‌اند. آشکار است که قالی‌بافی در ایران در دوره هخامنشی وجود داشته و در قرن پنجم پیش از میلاد، دوره‌ای طولانی از تکامل را پشت‌سر گذاشته است‌.

قالی ایرانی پیوسته به عنوان یکی از اصیل‌ترین هنرها مورد توجه بوده و طیف وسیعی از طرح‌ها و نقوش زیبا را در برداشته است‌. در میان قالی‌ها با طرح‌های گوناگونی که در آن‌ها به کار گرفته شده‌، قالی‌های تصویری جایگاه ویژه‌ای دارند. بافت این قالی‌ها اواخر سده نهم هجری مجدداً آغاز شد و تا به امروز ادامه یافته است‌.

در این نمایشگاه نمونه‌هایی از قالیچه‌های تصویری شاهنامه بایسنغری به نمایش درآمده است که گوشه‌هایی از ادبیات‌، اسطوره‌، مذهب و فرهنگ و هنر غنی ایران را نشان می‌دهد. این آثار همه در کارگاه قالی‌بافی استاد موسوی سیرت‌، به یاری هنرمندان جوان ایرانی و ذوق و سلیقه استاد دنیا دیده و تکنولوژی کامپیوتری آفریده شده‌اند.

در واقع چند عامل اصلی را در به وجود آمدن این 26 قالیچه می‌توان متذکر شد: اول تهیه طرح و نقشه از روی نسخه اصلی‌; دوم تنظیم رنگ‌ها و عمل آوردن مواد رنگی گیاهی و شیمیایی روی پشم‌های مرغوب و بالاخره مهارت قالی بافان هنرمند بافنده این آثار که به مدت پنج سال مستمر، روزانه گاه تا 12 ساعت به کار بافت قالی اشتغال داشته‌اند. از نکات جالب این قالیچه‌ها هم زمانی امر طراحی و بافت را می‌توان متذکر شد. قالیچه‌ها حاشیه ندارند، اما یک حاشیه تشعیری با الهام از نقوش سنتی برای آن‌ها انتخاب شده که هر دو قالی یک نقش مشترک دارند. در بالای حاشیه‌، درون کتیبه‌هایی نام مجلس مربوط به آن قالیچه و نام هنرمندان آمده است‌.

در طول سالیان دراز، در این موزه نمایشگاه‌های مختلفی برگزار شده که مشهورترین آن‌ها از این قرارند: نمایشگاه طرح بته که در دی ماه 1365 بر پا شده‌؛ نمایشگاه سجاده‌ها و قالی‌های طرح محراب از سده دهم تا چهاردهم هجری‌؛ نمایشگاهی از قالی‌های گل برجسته از قرن هشتم هجری تا دوره معاصر به مناسبت بزرگ‌داشت دهه‌فجر در 12 بهمن 1364 و دست بافت‌های ارامنه ایران‌.

موزه فرش ایران در ضلع شمالی پارک لاله شهر تهران قرار دارد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:18 |
این عمارت در وسط باغ بزرگی قرار دارد و تنها کوشک باقی مانده از مجموعه کاخ‌های سلطنتی روزگار شاه طهماسب به حساب می‌آید. از جاذبه‌های موزه چهلستون قزوین، می‌توان به نقاشی‌های دوران صفوی اشاره کرد.

موزه چهلستون قزوین در دور صفویه (زمانی که قزوین پایتخت بود) به کلاه فرنگی معروف بود.

این مکان، کاخ شاهی بوده که شاه طهماسب صفوی بنای آن را از روی نقشه یک معمار ترک با شیوه شطرنجی خیلی کوچک ساخته و دارای پنجره‌های چوبی بسیار ظریف و زیبا است.

این بنا ساختمانی 8 گوش به مساحت تقریبی 500 متر مربع است که بر اساس نقشه معماری ترک در 2 طبق ساخته شده و دارای تالارها و اتاق های کوچکی در هر طبقه است.

نقاشی‌های دیواری طبقه اول نمونه‌ای از هنر نگارگری مکتب قزوین و دارای شهرت فراوان است. از این مکان هم اکنون به عنوان گنجینه (موزه) قزوین استفاده می شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:17 |
با قرارگیری اسناد و مکاتبات اداری دوران پهلوی اول و همچنین بسیاری از نسخ خطی، مجموعه‌ای غنی از اسناد و مدارک فرهنگی مربوط به لرستان در این موزه تشکیل شد تا اینکه در دوران پر تحول انقلاب چندی ادامه کار موزه دچار توقف شد اما سر انجام با افتتاح دوباره آن در سال 1367 موزه دژ شاپورخواست کهن جلوه‌ای دیگر یافت.

 

بخش موزه مردم‌شناسی موزه قلعه فلک الافلاک در 28 اردیبهشت سال 1381 تکمیل و توسعه یافت.

موزه باستانشناسی قلعه فلک الافلاک در سال 74 در بخشی از بنای تاریخی قلعه فلک الافلاک به نمایش آثار مکشوفه از محوطه‌های تاریخی اختصاص یافت که به علت نبود امکانات مطلوب فنی و حفاظتی در سال 85 به طور کامل تعطیل شد اما پس از 2 سال تعطیلی در اواخر سال 87 دوباره بازگشایی شد.

این موزه دارای 12 ویترین است که به طور متوسط در هر ویترین آن بیش از 50 اتر تاریخی به نمایش گذاشته شده است.

مهمترین اشیا به نمایش گذاشته شده در این موزه آثار مکشوفه از غار کلماکره مربوط به دوره هخامنشی و قبل از آن است. بیش از 12 هزار شی تاریخی در گنجینه قلعه فلک الافلاک وجود دارد.

موزه مردم شناسی لرستان محلی برای آشنایی با فرهنگ کهن مردمان این سرزمین به عنوان مهد فرهنگ، تاریخ و تمدن است که همواره در ایام تعطیلات نوروزی با استقبال بی نظیر مردم مواجه می‌شود.

موزه مردم‌شناسی استان لرستان به عنوان یکی از غنی‌ترین موزه‌های مردم‌شناسی کشور در اردیبهشت سال 1381 در قلعه فلک الافلاک افتتاح شد. این موزه با 12 سالن و راهرو هایی مرتبط به آن صحنه‌هایی بسیار بدیع و چشم نوازی را از زندگی بومی مردم لرستان به نمایش گذاشته است.

موضوعات به نمایش گذارده شده در این موزه شامل باورها و اعتقادات مردم این دیار درباره چشم زخم ها و تولد، ابزار و وسایل روشنایی سنتی، کتابت و لوازم مربوط به آن، پوشاک سنتی مردان و زنان ، ابزار و صنایع کشاورزی بومی، موسیقی محلی، آهنگر محلی، گالری عکس از مناظر طبیعی و زندگی مردم، صحنه هایی از مراسم عروسی، گالری عکس‌هایی از دوره قاجار، مشاغل سنتی خراطی، سراجی، گیوه دوزی، ورشو سازی، ویترین هایی از ظروف و وسایل مهمانوازی، مراسم سوگواری و گورنگاره‌های حجاری شده، سالن مخصوص نمایش فیلم و اسلاید، مرد موتاب، زنان در حین بافت سیاه چادر، قالی، گلیم، جاجیم، ویترین نمونه‌هایی از بافته‌های لری، ماکتی از سیاه چادر، صحنه‌هایی از فعالیت زنان عشایر و روستایی، سالن موسیقی و نمایش انواع سازهایی لری و چهره‌های برجسته موسیقی لرستان، صحنه ای از شکار، آسیاب آبی و سالن ابزار و وسایل پخت نان و ... می‌باشد.

این مجموعه که با بهره گیری از ابزار و وسایل گرد آوری شده از صحنه‌های واقعی زندگی روزمره مردم و چیدمان مناسب آنها در ویترین‌ها و صحنه‌های ایجاد شده گذاشته شده است منظره‌های خاطره انگیزی را در ذهن هر بیننده‌ای بر جای گذارد.

برخی از بخش‌های منحصر به فرد موزه:

گالری عکس: در این گالری مجموعه‌ای از تصاویر طبیعت و مردم به نمایش گذارده شده است که با نگاهی به آنها می‌‌توان به تنوع زیبایی‌های طبیعی ، چهره‌های بومی و چگونگی زندگی در دامن طبیعت دل انگیز لرستان پی برد.

سالن عروسی: در سالن عروسی همراه با نوای شور انگیز ساز و دهل آوردن عروس با مادیان سفید تزیین شده، مردان و زنان رقصنده گرداگرد نوازندگان بومی و عروس و داماد و... همه اینها صحنه‌هایی هستند که شما را به این عروسی دعوت می‌کنند.

عکس‌های قاجار: در راهرویی که به سالن مشاغل بومی مرتبط می گردد عکس هایی از دوره قاجار دیده می‌شود این عکس ها مربوط به سران عشایر و طوایف لر در دوره قاجار می باشد که توسط عکاسخانه دارالخلافه تهران در سالهای 1218- 1219 عکسبرداری شده است و هم اکنون اصل این عکس ها در آلبوم خانه سلطنتی کاخ گلستان نگهداری می‌شود.

سالن مشاغل و ظروف:در زیر طاق نماهای این سالن مجموعه ای از پیکره استادان مشاغل سنتی نظیر پیر مرد خراط، ورشو ساز، سراج، گیوه دوز و اشیاء مربوط به سوار کاری و شکار و ظروف مهمان‌نوازی چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند و آنها را با دنیایی از رموز و فنون سنتی که روزگاری پیشتاز صنعت ایران زمین بوده‌اند آشنا می‌نماید.

سالن سوگواری: در طنین غمگنانه آوای سوگ و نوای مویه که در این سالن بخش می شود صحنه هایی از مراسم چهره، کتل کردن اسب مردان پلاس پوش و زنان سوگوار با گیس بریده و گونه اهی خراشیده تصاویری از سوگنامه‌های شاهنامه را برای شما تداعی می کند. نقوش حجاری شده سنگ گورهای که در کنار این صحنه قرار گرفته‌اند بخش‌هایی دیگر از آیین سوگ را به تصویر کشیده‌اند.

سالن نمایش:با ایجاد سالن نمایش برای بازدید کنندگان فرصتی فراهم شده که دمی با نشستن ناظر جلوه‌هایی از فرهنگ و تاریخ لرستان از طریق سیستم صوتی و تصویری موزه باشیم.

سالن بافته های بومی: مرد موتاب در حال موتابی، زنان عشایر در حین بافت سیاه چادر، گلیم ، قالی و جاجیم سه سالن را به خود اختصاص داده اند به طوریکه جزیی ترین فنون و زیبایها آن قابل مشاهده است.

سالن عشایر: در این سالن سیاه چادر (داوار) به نمایش گذارده شده است که حدودا پنج برابر کوچکتر از یک سیاه چادر واقعی است. این سیاه چادر نمونه ای است از یک سکونتگاه عشایری منطقه هومیان کوهدشت می باشد که به همراه متعلقات آن در معرض دید عموم قرار گرفته است.

از دیگر موضوعاتی که در این سالن قابل مشاهده می‌باشد فعالیت روزمره زنان عشایر است که نقش عمده زندگی ایلیاتی را به عهده دارند. زنی در حال آوردن مشک آب، زنی در حال نخ ریسی،زنی در حال سبد بافی، زنی در حال مشک زنی، زنی در حال تهیه خوراک و خوابانیدن کودک خود در گهواره ای بومی و زنی در حال آوردن هیزم و صحنه هایی که به طور روزمره در زندگی ایلی و روستایی برای زنان تکرار می شود.

سالن موسیقی: موسیقی لری بخش جدایی ناپذیر زندگی است که از بدو پیدایش این قوم با او همزاد بوده است. کهن ترین این آواها را می توان در مویه ها و هوره ها و نواهای شادی و سرودهای دلدادگی های عاشقانه جستجو کرد.

سالن موسیقی موزه مردم شناسی لرستان با مجموعه‌ای از انواع ساز های بادی نظیر سرنا، کرنا، دوزله ، بلور، و سازهای کوبه‌ای نظیر انواع دهل و همچنین سازهای زهی انواع تنبور و کمانچه به ویژه کمانچه زنده یاد "استاد علیرضا حسین خانی" که در دستان پیکره اش در ویترین به نمایش گزارده شده است توجه هر علاقه مندی را به خود جلب می نماید.

سالن شکار: در گذشته ای نه چندان دور شکار یکی از شیوه های معیشت مردم لر بوده است. شکار کبک در فصل زمستان همرا با دیجومه (پرده ای رنگین برای فریب کبک ها در زمستان) از جمله صحنه هایی است که دراین سالن قابل مشاهده است.

سالن نان: نان اصلی ترین غذای بشری بوده که از گذشته ای دور تا امروز برای تهیه آن فن آوری‌های گوناگون را ابداع کرده است.

در این سالن بخشی از این فن آوریها شامل آسیاب آبی در اندازه ای سه برابر کوچکتر از اندازه واقعی، آسیاب دستی نظیر "دس یر" یا "دس هر" و "بردگلو" که برای خرد کردن دانه غلات به کار برده می شود و همچنین زنانی در حال تهیه نان محلی تاوه ای و تیری هستند به همراه تصاویری از موضوعات مرتبط با نان به نمایش گزارده شده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:17 |
کتابخانه و موزه ملی ملک تا سال 1375 در خانه ملک برپا بود. اما حاج حسین از آغاز کار، گسترش آن را از نظر دور نداشت و بنای ساختمانی بزرگ تر را پیش بینی کرد. بنابراین در 29 تیرماه 1323 قطعه زمین بزرگی را در باغ ملی تهران (محل کنونی مؤسسه) برای ساختمان جدید کتابخانه و موزه وقف کرد.

احداث ساختمان جدید در زمان حیات حاج حسین ملک ممکن نشد. تا این که آستان قدس رضوی طراحی و بنای ساختمان جدید را در سال 1364 آغاز کرد و در سال 1375 به پایان برد.

از نظر ساختار تشکیلاتی، مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک مؤسسه‌ای غیر دولتی و غیرانتفاعی است که همچون سایر مؤسسات فرهنگی آستان قدس رضوی بر اساس وقف نامه زیر نظر مستقیم تولیت آستان قدس رضوی اداره می شود.

ارکان مؤسسه عبارت اند از: مجمع عمومی، ناظر استصوابی، هیأت مدیره، مدیرعامل و بازرس قانونی.

اهداف مؤسسه کتابخانه و موزه ملی ملک:

  • پیشبرد معارف
  • اجرای وقف نامه مرحوم ملک و اشاعه فرهنگ وقف
  • حراست و حفظ گنجینه کتابخانه
  • گردآوری، بهنگام سازی و توسعه منابع کتابخانه
  • نگهداری، بازشناسی و معرفی آثار فرهنگی هنری ادوار گذشته
  • گردآوری مجموعه نفایس و آثار هنری متناسب با گنجینه به میراث نهاده شده واقف

موزه ملک

حاج حسین ملک (1351-1250خورشیدی) ثروتمند نیکوکاری بود که بخش عمده ثروت خود را برای تأسیس مراکز درمانی و ایجاد بنیادهای فرهنگی به کار انداخت. او اعتقاد داشت که سعادت مردم ایران در گرو "حفظ الصحه و ترقی معارف" است

کتابخانه

کتابخانه ملی ملک با داشتن 19 هزار عنوان نسخه خطی نادر و نفیس، یکی از 6 گنجینه بزرگ نسخ خطی ایران است. 4 کتابخانه دیگر عبارتند از کتابخانه ملی، کتابخانه آستان قدس رضوی، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، کتابخانه مرحوم آیت الله مرعشی نجفی و کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران. در این میان، امتیاز کتابخانه ملک به نفاست و ارزش هنری آثار است.

همچنین این کتابخانه دارای حدود 70 هزار کتاب چاپی، 3400 کتاب چاپ سنگی و 548 عنوان نشریه ادواری در 4000 مجلد است.

موزه ملک
بخش قابل توجهی از کتاب‌های چاپی متعلق به پیش از سال 1320 خورشیدی هستند و در زمره نخستین کتاب‌های چاپی ایران قرار می‌گیرند. کتابخانه ملک پیوسته با خرید کتاب های خطی و چاپی از محل عواید موقوفات ملک غنی تر می‌شود.

غیر از مخازن کتاب و تالارهای مطالعه، بخش های مجهزی هم برای انجام امور فنی از قبیل مرمت نسخ خطی، عکاسی و تهیه میکروفیلم، صحافی، جلدسازی و ... ایجاد شده‌اند.

در کنار این بخش‌ها انتشارات مؤسسه از سال 1348 برای چاپ و نشر نسخ خطی موجود در کتابخانه و آثار پژوهشی مرتبط با آن‌ها تأسیس شده است.

موزه ملک

موزه

موزه ملی ملک از مجموعه‌های زیر تشکیل شده است:

  • مجموعه سکه شامل 3 هزار قطعه سکه و مدال ایرانی از سده ششم پیش از میلاد تا دوران پهلوی و نیز سکه هایی از یونان، جانشینان اسکندر، امپراتوری بیزانس، خلفای اسلامی و امپراتوری عثمانی
  • مجموعه آثار هنری شامل تابلوهای نقاشی هنرمندان به نام ایرانی مانند کمال الملک غفاری، لطفعلی صورتگر، هادی خان تجویدی و برخی نقاشان اروپایی و لوستر و مبلمان
  • مجموعه هنر لاکی شامل 86 قطعه قلمدان، قاب آیینه و سرچسبدان که با نقاشی لاکی آراسته شده اند و برخی شان حدود 300 سال قدمت دارند
  • مجموعه تمبر شامل هزاران قطعه تمبر از نخستین تمبرهای منتشر شده در ایران و جهان تا زمان حاضر
  • مجموعه فرش شامل 34 تخته قالی و قالیچه از نقاط مختلف ایران که بوسیله زبده ترین بافندگان دو سده اخیر بافته شده‌اند

موزه ملک

  • مجموعه بانو ملک شامل تابلوهای نقاشی قاجاری، نسخه های خطی، قلمدان، سرقلیان و آثار لاکی که تعدادشان به 47 اثر می رسد. این مجموعه در سال 1385 توسط بانو عزتملک ملک، فرزند مرحوم حاج حسین ملک و ناظر استصوابی موقوفات ملک به موزه اهداء شده است
  • مجموعه آثار خوشنویسی که آثاری از بزرگ ترین و نامدارترین خوشنویسان ایران و اسلام مانند یاقوت مستعصمی، علیرضا عباسی، میرعماد، احمد نیریزی، درویش عبدالمجید طالقانی، میرزا غلامرضا اصفهانی و... را در خود جای داده است موزه ملک

موزه ملک

 

موزه ملک

موزه ملک

موزه ملک

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:16 |
طرح و احداث باغ موزه دفاع مقدس با هدف ساماندهی به مجموعه تلاش‌های دلسوزان و یادآوران مخلص آن روزها در طول نزدیک به 2دهه که از دوران دفاع مقدس سپری می‌شود، شکل گرفت.

رسالت ثبت و یادآوری ارزش‌ها، احساسات و عواطف عمیق و فرهنگ گرانقدر دفاع مقدس، در این مجموعه به انجام رسیده است.

باغ موزه دفاع مقدس از7 تالار و یک قسمت انتهایی که یادمان دفاع مقدس است تشکیل شده که در آن اعداد 7 و 8 به‌کار رفته است؛ عدد 8 به عنوان نمادی از 8سال دفاع مقدس و عدد 7 به خاطر تقدسی که دارد.

این دو در کنار هم مفاهیم خاصی را دربرمی‌گیرند. بخش‌های مختلف باغ موزه امکان تجسم عینی برخی فضاها و میدان جنگ در ابعاد واقعی یا نمادین، با جنگ افزارهای واقعی یا شبیه‌سازی‌ شده را به بازدید‌کنندگان می‌دهد. تکنولوژی به‌کار رفته در هر بازدید به‌گونه‌ای است که در هر تالار همه چیز از نو آغاز می‌شود.

باغ موزه دفاع مقدس، یک موزه رویدادی است و متفاوت از موزه‌هایی است که صرفا بناها و اشیای تاریخی را به نمایش می‌گذارند. در میان تالارهای مختلف این باغ موزه فقط یک تالار با نام «تالار پروانه‌ها» جنبه موزه‌ای دارد که برای معرفی سرداران دوران دفاع مقدس درنظر گرفته شده است. اما بقیه تالارها جنبه رویدادی دارد و می‌توان تمام اتفاقات دوران دفاع مقدس را در آن به شکل زنده در همان حال و هوا دید.

تالار اول، تالار آستانه یا همان سرآغاز است، بخش دائمی موزه و نمایش‌دهنده مجموعه وقایعی که در فاصله سال 57 تا آغاز جنگ، منجر به پیروزی انقلاب اسلامی شد.

در این تالار تمامی وقایعی که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی شد به نمایش در می‌آید و روزهای آغازین جنگ تحمیلی به تصویر کشیده می‌شود.

تالار دوم، تالار حیرت و واقعیت است، در اینجا حیرت مردم ایران از شوک جنگ تحمیلی به نمایش در می‌آید. در روزهایی که مردم از پیروزی انقلاب شادمان بودند و نظام اسلامی ایران در حال شکل‌گیری بود، حمله رژیم بعثی به ایران با حمایت همه جانبه آمریکا مردم را حیرت‌زده و شوکه کرد.

این حیرت در کنار حقانیت ملت ایران در دفاع از خود برابر هجوم دشمنان در تالار حیرت به نمایش در می‌آید. ملت ایران در طول دفاع همه‌جانبه از خاک خود در جنگ تحمیلی، حقانیت خود در دفاع از ارزش‌ها را به جهانیان ثابت کردند که این حقانیت در این تالار به تصویر کشیده می‌شود.

تالار دفاع، سومین تالار است؛ نمایش‌دهنده ساختار دفاعی کشور از ارتش و بسیج گرفته تا نیروهای مردمی که در دفاع از خاک و تمامیت ارضی کشور تلاش کردند. این دفاع در کنار استفاده از ادوات جنگی به نمایش در می‌آید.

تالار آرامش، چهارمین تالار باغ‌موزه دفاع مقدس است؛ در این تالار می‌بینیم که روزهای جنگ و دفاع از ناموس و خاک میهن در عین سختی‌ها و دشواری‌هایی که برای ملت داشت با آرامشی برای دفاع از ارزش‌های انقلاب همراه شده بود.

این آرامش که دفاع مقدس را در سال‌های دهه 60 به‌عنوان جزئی از بدنه جامعه نشان می‌دهد در این تالار به تصویر در می‌آید.پنجمین تالار، تالار شهادت است؛یکی از مهم‌ترین تالارهای باغ موزه که به بازدید‌کنندگان یادآوری می‌کند، شهادت، آرزوی بزرگ جوانان رزمنده در ایام جنگ و دفاع مقدس بود.

مجموعه تالار شهادت به 7مرحله تقسیم شده که شهادت را از نیت تا عروج به تصویر کشیده است. عظمت، ارزش، جایگاه و تقرب شهید و شهادت در این تالار نمود عینی دارد.

تالار ششم، تالار پیروزی است که پیروزی‌های دلاورانه جوانان ایرانی در روزهای جنگ را به تصویر می‌کشد؛  از پیروزی در عملیات‌های مختلف گرفته تا آزادسازی خرمشهر و پیروزی‌های عرفانی و معنوی.

تالار هفتم، تالار سرانجام است.  هفتمین تالار این باغ موزه، فضایی متفاوت از آنچه تاکنون درباره جنگ گفته شده دارد. در این تالار که آخرین مرحله از 7تالار عشق باغ موزه است بازدید‌کنندگان پس از گذر از 6مرحله پیشین، به بالاترین نقطه از باغ موزه می‌رسند که در آنجا با یادمان، تصاویر، تندیس‌ها و بازمانده‌های جنگ تحمیلی مواجه می‌شوند و به آنها ادای احترام می‌کنند.

گذر از این 7تالار و تمرکز روی بخش‌های مختلف آن بیش از 10 ساعت زمان می‌برد. در طراحی باغ، این امکان در نظر گرفته شده تا بازدید‌کنندگان امکان خروج از تالارها را پس از هر مرحله داشته و با وقت بیشتری به مرور خاطرات جنگ تحمیلی بپردازند.برگزاری تمام مراسم‌ مربوط به دفاع مقدس، جنگ، یاد و خاطره شهدا و... در تالارها و مجموعه نمایشی باغ موزه امکان پذیر است.

با راه‌اندازی باغ موزه، تمام برنامه‌های دفاع مقدس از جمله برگزاری جشنواره فیلم و تئاتر دفاع مقدس، جشنواره هنرهای تجسمی دفاع مقدس و گرامیداشت روزهای ویژه مثل روز سوم خرداد و یا روزهای پیروزی لشکریان اسلام مثل روز عملیات بیت‌المقدس و... در این باغ موزه برگزار خواهد شد که امکانات لازم را برای مرور تمام این رویدادها دارد. 35هزار متر مربع، زیربنای سالن‌های باغ موزه است که ارتفاع 20 متری دارند.

باغ دره

در مسیر یک باغ راه زیبا در امتداد بزرگراه شهید حقانی تا بزرگراه شهید همت، باغ دره موزه دفاع مقدس در زمینی به مساحت200 هزار مترمربع واقع شده است. این باغ راه با نورپردازی زیبا، گل‌کاری متنوع و متفاوت، ورودی باغ موزه را به محوطه وسیعی با نام باغ‌دره وصل می‌کند.

باغ دره دفاع مقدس در فضای باز در نزدیکی تالارهای موزه احداث شده است. این باغ دره در حد فاصل 2ایستگاه مترو مصلی و میرداماد تهران به‌طور طولی احداث شده است. احداث پارکینگ‌های طبقاتی، این امکان را به شهروندان می‌دهد تا خودروهای خود را در پارکینگ متوقف کرده و با خودروهای سرویس داخل باغ موزه، از فضای 200 هزار متری باغ موزه دیدن کنند.

همچنین فضاهای باز، اعم از فضای سبز برای حضور و تفرج عامه مردم و نیز فضاهای قابل استفاده برای برگزاری رزمایش‌ها در مناسبت‌های مختلف نیز در این موزه طراحی شده که در مناسبت‌های زمانی مختلف، امکان تنوع کاربری فضاها را افزایش می‌دهد؛ کاربری‌هایی از جمله رزمایش‌های هفته دفاع مقدس تا برگزاری آیین تعزیه در ماه محرم یا نمایش فیلم‌های جنگی بر پرده بزرگ و در هوای آزاد.

در این باغ موزه امکان برگزاری جشنواره‌های فیلم و نمایش فیلم‌های دفاع مقدس نیز وجود دارد.وجود یک دریاچه بسیار بزرگ که با امکان نمایش فیلم روی آب احداث شده است، از ویژگی‌های منحصر به فرد باغ‌دره است. باغ موزه مکان مناسبی برای یادآوری خاطرات دوران 8ساله دفاع مقدس و بهترین مکان برای آشنایی نسل‌های تازه با دوران دفاع مقدس است.

در حال حاضر بخش‌های سازه‌ای پروژه آماده بهره‌برداری است و قرار است در فاصله خرداد تا شهریور ماه سال‌جاری بخش‌های مختلف باغ موزه به‌تدریج افتتاح شوند. پیشرفت احداث بخش ساختمانی و تأسیساتی پروژه تا به امروز 92درصد است و بخش تجهیز و مفهومی داخل موزه نیز 37درصد پیش‌رفته است.

باغ دره، آمفی تئاتر و 2 تالار از 7 تالار مجموعه، خرداد ماه امسال به بهره‌برداری می‌رسند.  باغ دره مساحت 200هزار متر‌مربعی دارد که محوطه‌سازی‌، پرده‌های آب و فواره‌ها، نصب و پوشش گیاهی آن کامل شده است. آمفی تئاتر نیز با ظرفیت 500 نفر در مرحله تست صوت و تصویر قرار دارد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:15 |
بعد از مرگ استاد ابوالحسن صبا، خانه وی تبدیل به موزه شد

بر طبق وصیت وی و به خاطر تجلیل و قدردانی از این هنرمند نامی‌، خانه استاد ابوالحسن صبا در سال 1353، به موزه تبدیل شد و همسرش به کمک فرزندان استاد، اشیا و لوازم متعلق به استاد را جمعآوری و به موزه اهدا کردند.

موزه صبا به دو بخش تقسیم می‌شود:

  • بخش اول شامل سازها، لوازم شخصی و آثار استاد از جمله ردیف‌های موسیقی است
  • بخش دوم اختصاص به کارهای دستی خانم صبا، همسر استاد صبا، دارد که شامل مجموعه تندیس‌های مومی و لباس‌های محلی و سنتی ایران قدیم است

در حال حاضر موزه فعال‌، ولی نیازمند مرمت است.‌

چند تابلو رنگ و روغن که تصویر منظره، گل، پرنده و حیوانات است از وی در موزه صبا به یادگار مانده است.

در این موزه اشیاء شخصی صبا و همسرش و نیز سازها و کتاب‌های او نگهداری می شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:14 |
بنای موزه در کاخی بزرگ که در ضلع شمال غربی و مشرف به کوه ساخته شده است خودنمایی می‌کند.

این عمارت که به کاخ شهرام مشهور است، در 2 طبقه ساخته شده و کل فضای آن به نمایش ادوات جنگی و نظامی ایران اختصاص یافته است. بازدید از موزه نظامی فرصت خوبی است تا با سیر پیدایش و تکامل ارتش در ایران آشنا شده و بر دانسته‌های تاریخی خود بیفزاییم.

اگر شما هم می‌خواهید با ما در میان گنجینه‌های نهفته شده در این عمارت گشتی بزنید پیشنهاد می‌کنیم چشم از روی این صفحه برندارید و تا انتهای این گزارش را به دقت بخوانید.

تالار یادمان و یادگاران دفاع مقدس

در قسمت کوچکی از اندرونی‌های طبقه دوم موزه نظامی یکی از گمنام‌ترین بخش‌های این مجموعه واقع شده و در حقیقت به نمایش آثار و چهره‌های ماندگار ارتش اختصاص دارد.

این تالار با به نمایش گذاشتن چهره‌های فرماندهان نظامی دوران دفاع مقدس همچون شهید صیاد شیرازی، شهید آبشناسان، شهید فلاحی، شهید کلاهدوز، شهید ستاری و شهید همت که فرماندهی ناوچه همیشه قهرمان پیکان را به عهده داشت تلاش می‌کند که یاد و خاطره این دلیرمردان را همیشه در اذهان زنده و جاوید نگه دارد.

در ویترین‌های این تالار لباس‌ها، آثار، ادوات و دستنوشته‌های این شهید و دیگر افتخارآفرینان ارتش به نمایش درآمده و در بخش دیگری از آن ماکت مقیاسی عملیات ثامن‌الائمه که به شکست حصر آبادان و تسریع در عملیات‌های جنگی جنوب ایران منجر شد با طراحی 3 بعدی کالک منطقه، محورهای دسترسی، مرز و ... به نمایش گذاشته شده است.

در بخش دیگری از این سالن ویترین ادوات غنیمت گرفته شده از نیروهای بعثی عراق به چشم می‌خورد و درون آن ابزارهای ارتباطی نظیر بی‌سیم، کلاه مخابراتی، انواع سلاح انفرادی و ... دیده می‌شود. 

از تفنگ‌داران قزاق تا مسلسل وینچستر

 آثار موجود در تالار اصلی در واقع یکی از دیدنی‌ترین قسمت‌های موزه به شمار می‌رود. در ابتدای این بخش لباس‌های رزمی سربازان دوران هخامنشی، ساسانی، صفویه، قاجاریه و در نهایت قزاق‌ها به نمایش درآمده و در کنار آنها سپرها، درفش‌ها، کلاه‌خودها بر جذابیت بیشتر آن افزوده است.

در بخش اول این تالار ویترین‌های متعددی وجود دارد که در یکی از آنها مدال دست پوینت که نشان یکی از مهم‌ترین دانشکده‌های افسری امریکا است خودنمایی می‌کند.

این مدال توسط ژنرال فردریک ارونیک رئیس دانشکده دست پوینت در سال 1952 به ایران اهدا شد. از دیگر آثار موجود در این بخش می‌توان به کلاشینکف ارتشبد فریدون جم، کلت کالیبر 22 روسی و امریکایی، برنو محمدرضا پهلوی و تفنگ ژ3 اهدا شده توسط رئیس‌جمهوری ترکیه در اردیبهشت سال 54 اشاره کرد.

مسلسل اسپانیولی 1970، تفنگ لول شکاری هندی، تفنگ 5 تیر ترکیه، طپانچه اتوماتیک جمشید آموزگار، مسلسل وینچستر و ماکزیم از دیگر آثار خاص این بخش از موزه است.

در قسمت‌های مختلف این سالن سرستون نقره‌ای ارتش هندوستان اهدا شده در مراسم تشییع جنازه رضا خان دیده می‌شود و در سایر بخش‌ها پرچم فوج فولادین، شمشیرها، نشان‌های دوران پهلوی به همراه ماکت توپ اهدایی به ستاد ارتش قرار داده شده است. 

فوج‌های قاجاریه و سلاح زنبورک

یکی دیگر از آثار خارق‌العاده این موزه دفتر اسامی و مشخصات فوج‌های مخصوص ناصرالدین شاه است که با دقت خاصی نوشته شده است. در بالای این دفتر تابلو عظیمی که دربرگیرنده نمایش مراسم سلام در حضور ناصرالدین شاه قاجار است دیده می‌شود. این تابلو را سردار سیف‌السلطنه علی‌اکبر خان افشار قاسمیلو در سال 1303 اهدا کرده است.

 شمشیر فولادی شوسکه روسیه متعلق به سال 1829 و اهدا شده توسط نیکلاس اول به فتحعلی شاه قاجار را باید در ردیف محبوب‌ترین آثار این گنجینه قرار داد.

تفنگ‌های قلعه‌ای دوره عثمانی، قمه قشونی 1911 میلادی، تفنگ سرپر مصری، تپانچه فشنگ‌زنی رولور 1 تا 6 اول به همراه تپانچه موسوم به شیشه عطر و اسلحه خودکاری ساخت صنعت‌کاران کرمانشاه نیز بر جذابیت‌های این بخش از موزه افزوده است.

 در وسط محوطه تالار یک شتر تاکسیدرمی شده که حامل سلاح زنبورک است بسیاری از نظرها را به سمت خود جلب می‌کند. این سلاح ساخت ایران بوده و در زمان نادر شاه به کار برده می‌شد.

در سایر ویترین‌های این قسمت از موزه نظامی آثار و ادواتی از وسایل مربوط به ساخت گلوله‌های سرپر دیده می‌شود و در بخش دیگری از آن انواع دوربین‌های جنگی و شکاری قرار گرفته است.  

تفنگ سرپر و دوران طلایی چاشنی

در طبقه دوم موزه انبوهی از سلاح‌ها، نشان‌ها و ادوات جنگی به چشم می‌خورد و به طور شاخص سیر تکامل سلاح و مهمات ایران از زمان ورود تفنگ‌های سرپر، چخماقی و در نهایت چاشنی‌دار به نمایش درآمده است. از آثار جالب توجه این تالار می‌توان به تپانچه سرپر ساخت ایران و تپانچه چاشنی‌دار عباس میرزا قاجار اشاره کرد.

مسلسل ماکزیم 130، مسلسل‌ هاچ‌کیس 1905 فرانسه و مسلسل 3 لوله ولن مظفرالدین شاه ساخت 1887 میلادی در کارخانه نوردن فلت انگلستان از دیگر جاذبه‌های موزه نظامی محسوب می‌شود.

تفنگ‌های سرپر شاه عباسی مربوط به سال‌های 938 تا 1038 قمری، تفنگ چخماقی دوران صفویه و قاجاریه که ساخت صنعت‌کاران ایران و قفقاز در قرون 12 تا 14 قمری است از دیگر بخش‌های جذاب این تالار است.

همچنین دیدن تفنگ برادران شرلی، تفنگ طهماسب، تفنگ 8 لول فیتیله‌ای به همراه دبه باروت و سپر پوست کرگدن در کنار شمشیر سفیر کبیر ایران، شمشیر فولادی و طلاکوب شده شاه عباس و به همراه شمشیر فولادی ساخت ایران در دوره صفویه خالی از لطف نیست.

از عجایب موجود در این سالن می‌توان به نقشه شهر هرات و عصا تفنگی به منظور حفاظت از شخصیت‌های سلسله قاجاریه اشاره کرد. 

سیر تکامل توپ‌های تاریخی ایران

از ابتدای ورود به محوطه موزه و در امتداد سالن‌های آن شکل‌های مختلفی از توپ‌های جنگی ایران که در دوران‌های گذشته مورد استفاده قرار گرفته و اکنون به عنوان میراثی ارزشمند در این موزه نگاهداری می شود نظر بازدیدکنندگان را به خود جلب می‌کند.

با گذشتن از توپ‌های برنجی ساخت ایران و توپ قلعه‌ای قاجار که ساخت کارخانه مبارکه اصفهان کار بود به توپ کوهستانی کالیبر 75 بوفورس می‌رسیم که تاریخ ساخت  آن به سال 1312 بازمی‌گردد و در کنار آن هیولای عظیم جثه که به توپ تک‌لول دریایی شهرت یافته خودنمایی می‌کند؛

 کمی آنطرف‌تر 4 لوله توپ سنگین قلعه‌ای که تاریخ ساخت 1828 میلادی بر روی آن حک شده جالب توجه است. این توپ‌ها از طرف امپراطور روسیه به عباس میرزا و به منظور حفظ صلح، مهر و ایجاد اعتماد در زمان امضای عهدنامه ترکمان‌چای اهدا شده است.

در سکوی جنوب موزه نیز 8 عراده توپ شامل آستریان 80 میلی‌متری ساخت اطریش، توپ کالیبر 90 چرخ‌دار 1878، سیندار فرانسوی، توپ 75 کشتی ساخت انگلستان، هویتزر 105، اشکودا لول بلند 105، توپ روسی کانن 120 ساخت سال 1914 و توپ کالیبر 75 سوئدی دیده می‌شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:13 |
در این باغ سعی شده با توجه به پیشینه تاریخی ایران از دوره باستان تا‌کنون آثار به‌جای مانده به‌عنوان نماد در فضایی سبز که یادآور ایرانی کوچک است، گردآوری شود.

‌در گذشته باغ در اختیار خانه سینما با فعالیت‌های جانبی آن بوده است که با مرمت نهایی در سال‌1384-‌1385 تغییر‌کاربری داده و تبدیل به موزه فعلی شده است.

طرح اولیه باغ نیز به‌جز درخت‌های کهنسال به صورت کنونی نبوده و تمامی‌آبراه حوضچه دیوارها و نرده‌های اطراف باغ در سال‌1385 مرمت شده‌است‌. ‌

 آثار هنری باغ‌موزه هنر ایرانی

آثار هنری باغ‌ موزه را می‌توان به دو‌دسته‌ کلی تقسیم کرد؛ دسته نخست شامل‌ ماکت آثار باستانی، میراث گران‌بهای نیاکان‌مان به اضافه آثار حجمی‌(چوب و فلز) برخی هنرمندان معاصر که به‌ شکل دایمی ‌امکان تماشای آن‌ها میسر است، می‌شود.

 ‌دسته‌ دیگر آثار هنری قابل‌عرضه در فضای باغ، نگارخانه و دیواره‌ها‌‌ی باغ است‌ که در مدت محدودی در معرض دید شهروندان قرار‌‌ می‌گیرد. ‌کارگاه‌ها‌‌ی آموزشی تخصصی‌(نظام استادـ‌شاگردی) از دیگر فرصت‌ها‌‌ی پیش‌بینی ‌شده در این باغ‌موزه است.

‌در این کارگاه‌ها‌‌ هنرجویان می‌توانند با ثبت‌نام و پذیرش در یک‌دوره‌ بلندمدت شرکت کرده و پس از کسب موفقیت در دوره، موفق به اخذ گواهی با تاییدیه‌ استاد مربوطه شوند. ‌نمایشگاه عکس فضای باز باغ‌موزه با امکان نمایش ‌20اثر هنری در دوره‌ها‌‌ی ماهیانه، علاوه‌بر فراهم‌ آوردن زمینه عرضه‌ آثار هنری بر جذابیت بصری باغ‌‌موزه می‌افزاید. ‌

ماکت‌های باغ‌موزه

ماکت‌های آثار تاریخی شامل‌: هشت‌بهشت، چهل‌ستون، گنبد‌قابوس، شمس‌العماره، سی‌و‌سه‌پل، کاروانسرای مهیار، باغ‌فین کاشان، نقش رستم، برج‌آزادی، برج‌میلاد، مقبره دانیال‌نبی(ع) ‌و قره کلیسا،‌ آثار حجمی ‌هنرمندان انجمن مجسمه‌سازان ایران(توسط استاد جمشیدی از جنس چوب)،‌ کافه‌گالری(نمایش آثار هنرمندان تراز ‌اول کشور به‌صورت ادواری با طرح موضوع)، نمایشگاه عکس‌های تهران قدیم در حاشیه دیوار باغ به صورت ادواری(تعداد عکس‌ها 20‌عدد)، کارگاه استاد‌-شاگردی در کارگاه آفرینش هنری و...

باغ موزه

باغ‌‌موزه، به محلی گفته می‌شود که در کنار نگهداری و نمایش آثار هنری، فضایی را فراهم کند‌ تا موجب آرامش و انبساط‌خاطر بازدیدکنندگان شود.

‌اولین باغ‌موزه ایران در سال‌1310(ه.‌ش) بنا شده که متعلق به همسر سپهبد امیر ‌احمدی بوده و برای ییلاق و استفاده از آب‌و‌هوای خنک آن در فصول گرم سال ساخته شد.

 ‌این‌باغ از لحاظ معماری مربوط به دوره پهلوی اول و با شیوه معماری خاص دوره خود بنا شده‌است. ‌‌موقعیت باغ در کوچه‌باغ‌های با‌صفای تجریش(خیابان مقصود‌بیک، چهار‌راه دکتر‌حسابی) است که با دیوارهای کاهگلی و عمارت آن با نمای آجری و دیوارهای قطور در متراژی کمتر از یک‌هکتار بنا شده است.سامان‌دهی باغ‌موزه هنر ایرانی «باغ‌موزه هنر ایرانی سامان‌دهی می‌شود»

باغ‌موزه هنر ایرانی نمادی از جاذبه‌های گردشگری ایران اسلامی‌را در خود جای داده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:13 |
موزه دکتر حسابی چند ماه پس از فوت وی، در اواخرسال ۱۳۷۱ و در منزل مسکونی او افتتاح شد.

موزه پروفسور حسابی، در قسمت ویژه‌ای از محل زندگانی وی و با قدمت نزدیک به 100 سال در تهران در محله قدیمی مقصودبیک تجریش، در منطقه بسیار سرسبز و زیبا، تا چند سال قبل کوچه باغ های چهارراه حسابی نامیده می شد، قرار دارد.

موزه (گنجینه) پروفسور حسابی (پدر علم فیزیک و مهندسی نوین ایران)، به همت خانواده و همیاران ایشان، ایجاد شده است تا مکانی باشد توانا، برای حفظ آثار استاد دکتر سید محمود حسابی (بنیانگذار دانشگاه و بسیاری از مراکز علمی, آموزشی, صنعتی, فرهنگی و پژوهشی کشور) و نشان دهنده محیطی فرهنگی، برای اهل فضل، دانش خواهان، دوست داران علم، پژوهش و فرهنگ.

این موزه در طبقه سوم و در ضلع غربی منزل دکتر حسابی راه‌اندازی شده و مساحتی حدود ۴۰ مترمربع دارد که شامل وسایل شخصی دکتر از جمله پوشاک‌، مسواک‌، عینک‌، شانه‌، خودکار، دفتر یادداشت و وسایل دست‌ساز وی، لوح تقدیر و مدارک تحصیلی و علمی‌، مدال‌ها و نشان‌ها، عکس‌های خانوادگی‌، اسباب بازی فرزندان و نوه‌ها، هدایای خانوادگی و... است‌.

در این موزه همچنین آثار تقدیمی به دکتر حسابی شامل تابلوی نقاشی‌، تابلوی خط‌، فرش و صنایع دستی همراه با وسایل شخصی و تمام آثار تألیف و ترجمه شده وی به نمایش گذاشته شده است‌.

بخش‌های فعال در موزه دکتر حسابی:

  • بخش فرهنگی که وظیفه چاپ‌، جمع آوری‌، تدوین‌، تجدید چاپ و ترجمه آثار وی را بر عهده دارد
  • بخش تحقیقات علمی که درباره زندگی و آثار دکتر حسابی فعالیت می‌کند

بازدید از موزه در سه نوبت، با هماهنگی قبلی و حداکثر ۲۵ نفر، به طور رایگان از ساعت ۸ الی ۱۶ امکان‌پذیر است.

موزه دکتر حسابی: خیابان تجریش‌، خیابان مقصود بیک‌، خیابان دکتر پروفسور حسابی‌، پلاک ۸

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:10 |
موزه هرژه، موزه ویژه‌ آثار ژرژ رمی (هرژه) (Hergé-George Remi) طراح معروف بلژیکی و خالق ماجراهای تن‌تن و میلو است

این موزه که در نزدیکی بروکسل قرار دارد دوم ژوئن 2009 (12 خرداد 1388) گشایش یافت.

 George Remi (Hergé)

داستان‌های مصور یا کمیک استریپ ‌از میراث فرهنگی بلژیک محسوب می‌شوند.  بخشی از آثار هرژه تا پیش از افتتاح این موزه در موزه‌ ویژه‌ کمیک استریپ در بروکسل عرضه شده بود، اما اکنون موزه هرژه، در شهر لووَن لا نوو (Louvain-la-Neuve) فقط و فقط به آثار این طراح اختصاص دارد.

لووَن لا نوو که در سی کیلومتری جنوب شرقی بروکسل، پایتخت بلژیک واقع است، شهری است کوچک و دانشجویی که چهل سال هم قدمت ندارد. همسر هرژه که سالیان پیش در فکر احداث چنین موزه‌ای بود، نخست قصد داشت که این طرح را در خود پایتخت عملی کند، اما مکان مناسبی برای اجرای آن نیافت. 

از مرکز شهر لووَن لا نوو که از این پس یکی از جذابیت‌های توریستی بلژیک محسوب خواهد شد. پلی چوبی به طول ۷۵ متر، علاقه‌مندان را به سوی موزه‌ هرژه هدایت می‌کند که بر روی نمای ورودی آن، تصویری بزرگ از داستان تن‌تن و "خرچنگ پنجه طلایی" انتظار بینندگان را می‌کشد. 

طرح و برنامه‌ریزی ساخت این موزه نزدیک به هفت سال و اجرای خود پروژه احداث نیز سه سال به طول انجامیده است، اما حاصل آن، علیرغم برخی کاستی‌های کوچک، بسیار دیدنی است. 

به گفته‌ لوران دو فروبرویل، رئیس موزه‌ هرژه، احداث این موزه اهمیت زیادی برای "فانی رودول"، همسر هرژه داشته است: «او رویای خود را تحقق بخشیده و این موزه به نظر من فوق‌العاده است. شکی ندارم که اگر هرژه زنده می‌بود و سری به این موزه می‌زد، واقعا تحت تاثیر قرار می‌گرفت. این نکته‌ای بسیار مهم است.»

فانی رودول، همسر هرژه، مجموعا ۱۷ میلیون یورو برای احداث موزه‌ای ویژه‌ آثار شوهرش هزینه کرد و در نهایت هم با اجرای این طرح سبب شدکه هرژه به عنوان هنرمندی چندسویه به علاقه‌مندان شناسانده شود. 

این موزه از چهار واحد اصلی تشکیل شده که از طریق پل و تونل‌های شیشه‌ای با یکدیگر مرتبط ‌هستند و دربرگیرنده‌ هشت سالن نمایش است که در آن آثار هنری و شخصی هرژه عرضه شده‌اند. 

علاقه‌مندان می‌توانند در این موزه، آثار و طرح‌های هرژه را از بعد زمان دنبال کنند. برای نمونه، در سالن شماره‌ یک، طرحی کوچک از یک قطار به نمایش گذاشته شده که هرژه آن را در سن چهار سالگی کشیده است. متاسفانه توضیحات بیشتری در کنار این قطعه و همچنین بسیاری از قطعات دیگر ارائه نشده و این یکی از ضعف‌های موزه است. البته نباید این را هم از یاد برد که در بلژیک و فرانسه، هرژه و مخلوقاتش، تن‌تن و میلو، شخصیت‌هایی بس آشنا هستند.

با وجود این، علاقه‌مندان در این موزه با آثار، فضا و ابعادی از کارها و فعالیت‌های هرژه آشنا می‌شوند که تا کنون با آنها آشنایی نداشته‌اند. 

برای نمونه، در یکی از سالن‌ها شیوه کار "استودیوی طراحی هرژه" به خوبی به نمایش گذاشته شده و می‌توان بر روی میزی، طرح‌های مربوط به ماجرای "پرواز ۷۱۴ سیدنی" را که به شکلی نامرتب پخش شده‌اند، دید، پنداری طراحان برای استراحت و خوردن ناهار دفتر کار را ترک کرده‌اند و به زودی برمی‌گردند.

ناگفته نماند که در این موزه نه تنها طرح‌ها و نقاشی‌های بی‌شمار هرژه به نمایش گذاشته ‌شده‌اند، بلکه بسیاری از وسایل و اشیا‌ء شخصی و خصوصی او، از جمله آلبوم‌های عکس و همچنین سوغاتی‌هایی که او از سفرهای مختلف به همراه می‌آورده است، دیده می‌شود

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:9 |
موزه هنرهای معاصر در ضلع شمالی بلوار کشاورز و غرب پارک لاله قرار دارد.

بر اساس تعریف رسمی موزه، موزه هنرهای معاصر نمایشگر چگونگی سیر تحولات هنر معاصر ایران در یک دوره محدود و مشخص هستند.

این موزه در سال 1356 فعالیت فرهنگی و هنری خود را در زمینی به وسعت 2000 مترمربع و پیرامون آن فضایی سبز و زیبا موسوم به پارک مجسمه با تندیس‌هایی ارزشمند از هنرمندان پر آوازه معاصر ایران آغاز کرد.

ساختمان موزه با الهام از معماری سنتی ایران و مفاهیم فلسفی، یکی از نمونه‌های با ارزش و کم همتای معماری نوین ایران است.

این ساختمان تلفیقی از معماری مدرن و سنتی است که با الهام از بادگیرهای مناطق حاشیه کویر ایران ساخته شده است‌.

موزه هنرهای معاصر مرکز فعالیت‌ها و رویدادهای مهم هنری ایران در زمینه هنرهای تجسمی به شمار می‌آید.

گالری موزه مکان برگزاری نمایشگاه‌های مختلف هنری است و به هنگام برپایی هر نمایشگاه‌، یک یا دو گالری نیز به نمایش گنجینه‌هایی از هنرمندان بزرگ جهان اختصاص می‌یابد.

تندیس‌هایی زیبا و با ارزش از هنرمندان معاصر هم‌چون هنری مور، آلبرتو جیاکومتی و پرویز تناولی فضای سبز اطراف را به پارک مجسمه بدل ساخته است‌.

در دل هشتی موزه اثری از هنرمند ژاپنی، نوریوکی هاراگوچی قرار دارد که از روغن و پولاد ساخته شده‌است.

مجموعه دایمی موزه هنرهای معاصر تهران حدود 3000 اثر ارزشمند است که به نخبگان دیروز و امروز هنرهای تجسمی ایران و جهان تعلق دارد. آثاری از هنرمندان پرآوازه مانند رنوار، لوترک‌، گوگن‌، پیکاسو، ماکس ارنست و ماگریت.

مجموعه‌ای تماشایی از هنرمندان پاپ و فتورئالیست انگلیسی و آمریکایی و نیز آثار دیدنی آبستره از جکسون پولاک‌، کلاین و سوییز در گروه آثار مدرن‌تر جای دارند.

موزه هنرهای معاصر تهران آثاری از بیکن‌، هاکنی‌، کیتاج‌، دو بوفه و جانسن را نیز در اختیار دارد.

استاد محمود فرشچیان در سال 1387 در بازدید از موزه هنرهای معاصر تهران، مجموعه آثار خود را که همان زمان منتشر شده بود و شامل 100 اثر برگزیده در سال‌های دهه 70 به بعد است، به محمود شالویی سرپرست وقت موزه اهدا کرد.

موزه هنرهای معاصر تهران از آغاز تاسیس به جمع آوری نمونه‌هایی از آثار هنرمندان شاخص هنرهای تجسمی معاصر غربی و ایرانی به عنوان گنجینه خود اقدام کرد تا نسل‌های بعدی در روند تکاملی نقاشی معاصر و مدرن قرار بگیرند.

موزه مجموعه‌ای است متشکل و نظام یافته از بخش‌های امور هنری‌، امور اداری‌، روابط‌عمومی‌، کتاب‌خانه تخصصی‌، روابط بین‌الملل‌، سینما تک‌، سمعی و بصری‌، خدمات نمایشگاهی‌، راهنمایان هنری‌، مراقبان‌، حراست‌، آرشیو آثار هنری‌، دبیرخانه دایمی نمایشگاه‌ها، فروشگاه کتاب و هم‌چنین کافی‌شاپ‌.

در کتاب‌خانه تخصصی موزه، هزاران عنوان کتاب فارسی و غیر فارسی در زمینه‌های معماری‌، نقاشی‌، طراحی‌، ارتباط تصویری‌، عکاسی‌، صنعت سینما و دیگر زمینه‌های هنری گرد آمده است‌

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:9 |
این موزه در سال 1374 شمسی در تالار اصلی بنای تاریخی بقعه شیخ شهاب‌الدین اهری تاسیس شد و بخشی از آثار فرهنگی مربوط به ادب و عرفان کشور و آذربایجان در آن گردآوری شده است.

موزه ادب و عرفان از موزه‌های تخصصی ایران در نوع خود محسوب می‌شود و از این حیث برای محققان این عرصه بدیع و در نوع خود جالب و دیدنی است.در این موزه آثار ادبی و عرفانی جالبی از دوره‌های تاریخی صفوی تا قاجاریه گردآوری و برای بازدید عرضه شده است.

در بخش ادبی موزه آثار نفیسی از کتب خطی دوران صفوی تا قاجار از قبیل قرآن‌های خطی با جلدهای تذهیب شده لاکی و دیوان شعرا و عرفا مانند دیوان جلال‌الدین مولوی و گلستان سعدی وجود دارد.

همچنین قطعه خط‌هایی به صورت شکسته و نستعلیق از آثار «استادعبدالمجید طالقانی» از خوشنویسان قاجاریه و زیارت‌نامه حضرت سیدالشهدا به قلم «میرآقای اهری» و آثاری از استاد درویش از صاحب‌نامان اهالی عرفان در آن به نمایش گذاشته شده است.

از آثار بسیار ارزنده این بخش طوماری است پارچه‌ای متعلق به دوره صفویه به طول 360 سانتیمتر و به عرض 50 سانتیمتر که به سوره‌های کلام‌الله مجید با خط نسخ، ثلث مزین شده است.این سوره‌ها در داخل نقوش اسلیمی و ترنجی به طرز بسیار زیبایی جای گرفته‌اند.

در بخش عرفان این موزه نیز تابلوهای نقاشی از دوره قاجاریه و مجموعه جالبی از انواع کشکول‌های دراویش از جنس چوب، سفال، چینی و برنز که دارای کتیبه‌ها و نقوشی از مجالس درویشان است مشاهده می‌شود.

علاوه براین در این موزه انواع کلاه‌های مخصوص دراویش در دو دوره صفویه و قاجاریه به همراه تبرزین‌های مرصع طلاکوب و نقره کوب، فراهم شده است.از دیگر اشیای این بخش، یک در چوبی پاشنه‌گردان است.این در تماما کنده‌کاری و منبت‌کاری شده، دارای کتیبه‌ای متعلق به قرن هفتم هجری قمری است.

بنای این موزه را که متشکل از یک ایوان بزرگ، 2 مناره بلند، 2 ایوان کوچک و یک مسجد بزرگ و خانقاه معروف به قوشخانه (لانه پرندگان) و اتاق‌های متعدد است، به شاه عباس صفوی نسبت می‌دهند.

برخی از دیوارهای مجموعه شیخ شهاب‌الدین اهری در شهر اهر با نقاشی‌های به یادگار مانده از گذشته‌های دور به‌عنوان دفتر خاطرات یا صفحه‌ای ویژه برای ثبت خاطرات عارفان و علاقه‌مندان و مریدان شیخ‌العارفین شهاب‌الدین که از مسافت‌های دور به دیدار شیخ آمده و در مجموعه مزبور بیتوته می‌کردند، اختصاص داده شده بود.آثار

بخشی از این دیوارها توسط اساتید میراث فرهنگی مرمت و اشعاری از شعرای معروفی چون «ابوالقاسم نباتی»، «شیخ بهایی» و چند شاعر بزرگ دیگر در خطوط احیا شده از گذشته در بین نوشته‌های موجود شناسایی شده است.

این دیوار به تنهایی یک اثر فرهنگی و تاریخی باارزش محسوب می‌شود و گویای ذوق عرفانی و ادبی ساکنان گذشته‌های دور این سرزمین است.در کتیبه موجود در مجموعه شیخ شهاب‌الدین اهری نیز آمده است: مسجد این مجموعه در دوره قاجاریه تـوسط مصطفی قلی خان امیرکبیر، حاکم قراجه‌داغ بازسازی شده است.

این اثر بزرگ معماری و فرهنگی متعلق به قرن هفتم هجری است و براساس شواهد تاریخی در زمان حیات «شیخ شهاب‌الدین اهری» دارای ساختمان و تشکیلات منحصربه‌فردی در منطقه بوده است.طبق برخی مستندات تاریخی تکمیل و تعمیرات اولیه «بقعه شیخ شهاب‌الدین اهری» به عصر شاه عباس اول صفوی نسبت داده شده است.

گفته می‌شود در اوایل قرن یازدهم هجری شاه عباس اول به هنگام مسافرت به آذربایجان و منطقه ارسباران در این بقعه که مجموعه‌ای در یک باغ 12 هکتاری بود و به «باغ شیخ» نیز موسوم بود بیتوته کرده و به تعمیر و تکمیل آن همت گماشته است.این مجموعه در ادوار زندیه و قاجاریه نیز به دفعات مرمت شده است.

مجموعه مزبور از این نظر که دارای معماری خاص ایرانی و اسلامی و فضاسازی خاص معنوی است در نوع خود بی‌نظیر است.متاسفانه بخش‌هایی از این بنای بزرگ تاریخی در سال‌های قبـل از انقلاب تخریب و نابود شده و در سال‌های اخیر فقط نسبت به احیای آثار باقی مانده اقدام شده است.

طبق برخی نوشته‌ها و شواهد مجموعه شیخ شهاب‌الدین اهری تا اوایل عصر صفویه دارای آثار و نوشته‌های قابل توجهی از خود شیخ و سایر کتب بوده است که در جنگ بین ایران و عثمانی این آثار غارت و به ترکیه برده شده است.شیخ شهاب‌الدین محمود اهری عارف بزرگ در سال 580 هجری قمری در اهر متولد و پس از کسب معارف علمی دینی به درجه ارشاد رسیده است.

شیخ همچنین به درجات مختلف علمی از جمله قطب نـایل شده و از سال 642 تا 665 به‌عنوان رهبر تمام فرقه‌های عرفانی ایران در اهر به تدریس و تربیت عرفا و علما می‌پرداخت.وی همچنین مرشد سه فرقه عرفانی «خلوتی، بیرامی و مولوی» نیز بوده است.

شیخ شهاب‌الدین محمود اهری بعد از عمری زندگی پربار در شهرستان اهر وفات یافته و در خانقاه خویش در این شهر دفن شده است.مدفن شیخ با نام بقعه شیخ شهاب‌الدین زیارتگاه پیروان مشرب عرفانی وی که «شهابیه» نامیده می‌شوند، است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:8 |
آکروپولیس یکی از محوطه‌های تاریخی یونان است و کوه آن را صخره مقدس آتن می‌نامند.

بسیاری از شاهکارهای معماری یونان در عصر پریکلس روی این کوه بنا شده است. بناهای آکروپولیس نمایانگر سیر تحول تاریخ شهر آتن است و بعدها بسیاری از آنها به کلیسا تغییر شکل یافتند.

کلمه آکروپولیس به معنای شهر بالایی است و بسیاری از دولت شهرهای یونان باستان در اطراف آن ساخته شده‌اند.

موزه آکروپولیس یکی از مهم‌ترین موزه‌های جهان است که شاهکارهای تمدن یونان باستان را که به پرستشگاه‌های مهم آتنی هدیه شده بود، در خود جای داده است. آثاری از معبد آتن و آتنا پارتنوس.

این موزه در بین سال‌های 1865 تا 1875 ساخته شد و در دهه 1950 نمایشگاه‌های آن گسترش یافتند.

این موزه تنها مجسمه‌های سنگی بناهای آکروپولیس را که از حفاری‌های محوطه به دست آمده‌اند، دربر گرفته و از ابتدای حفاری، آثار کتیبه‌دار را در موزه‌ای به نام موزه کتیبه جای داده‌اند.

مجموعه‌های موزه آکروپولیس:

  • مجسمه‌های دوره کهن که به آکروپولیس هدیه شده‌اند
  • گچ کاری‌های پارتنون
  • گچ کاری‌های ارکتئون
  • دیواره معبد آتنا نایک
  • ستونی به شکل پیکره یک زن
  • پیکره‌های گلی و گلدان‌هایی از معبد نیمف‌ها (نیمی انسان – نیمی حیوان)

موزه کتیبه‌های یونان

موزه خط و نوشتار در سال 1885 و در زمینی متعلق به موزه ملی باستان شناسی یونان تأسیس شد.

این بنا در بر گیرنده مجموعه کتیبه‌های آتنی است و نیز مجموعه‌هایی از کتیبه‌های سایر نواحی یونان.

برخی از آثار به نمایش گذاشته شده در موزه کتیبه‌های یونان:

  • تصویب‌نامه مجمع مردم آتن، قبل از حمله ایران به یونان در سال 480 پ.م
  • قانون مقدس پرستندگان معبد آکروپولیس. این کتیبه زیباترین نمونه است
  • آتشکده‌
  • قطعه‌ای از سنگ آهک
  • سنگ یادبود (استل) یافته شده در الوسیس
  • سنگ یادبودی با متن عهدنامه آتن
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:7 |
تاریخچه جمع‌آوری و نگهداری جواهرات در ایران، از دوره حکومت صفویه آغاز می‌شود.

تا قبل از صفویه‌، جواهرات گران‌بهایی در خزانه دولتی وجود نداشته و پادشاهان صفوی بیش‌از دو قرن به جمع‌آوری جواهرات پرداختند.

حتی کارشناسان دولت صفوی، جواهرات را از بازارهای هند و عثمانی و کشورهایی مانند فرانسه و ایتالیا خریداری می‌کردند و به اصفهان‌، پایتخت حکومت‌، می‌آوردند.

در پایان سلطنت شاه سلطان حسین و با ورود محمود افغان به ایران‌، خزاین دولت با حمله افغان‌ها غارت شد و مقداری از آن‌ها که به وسیله محمود افغان به اشرف افغان منتقل شده بود، پس از ورود شاه تهماسب دوم به اصفهان‌، به چنگ نادر افتاد و از خروج آن‌ها از ایران جلوگیری شد.

بعداً نادر برای پس گرفتن آن قسمت از جواهرات که به هندوستان منتقل شده بود، نامه‌هایی به دربار هند نوشت‌، اما جواب نامساعد شنید. پس از لشکرکشی نادر به هند، محمدشاه گورکانی مبالغی نقدینه‌، جواهر و اسلحه تسلیم نادر کرد.

اما بخشی از اموال و خزاینی که نادر از هندوستان به دست آورده بود به ایران نرسید و در راه بازگشت به ایران از میان رفت‌.

نادر پس از بازگشت به ایران‌، مقدار قابل ملاحظه‌ای از جواهرات را به رسم ارمغان برای امرا و حکام و شاهان کشورهای همسایه فرستاد.

هم‌چنین مقداری از اشیای نفیس و مرصع را به آستان حضرت امام‌رضا (ع‌) تقدیم کرد و مقداری را نیز به سپاه خود بخشید.

در سال 1160 پس از قتل نادر، احمد بیگ افغان ابدالی‌، از سرداران نادر، دست به غارت جواهرات خزانه نادر زد. از جمله گوهرهایی که از ایران خارج شد و هرگز بازنگشت‌، الماس معروف کوه نور بود. این الماس در سال 1266 به ملکه ویکتوریا اهدا شد.

در دوران قاجار مجموعه جواهرات جمع‌آوری و ضبط شد و تعدادی از جواهرات بر تاج کیانی‌، تخت نادری‌، کره جواهرنشان و تخت‌طاووس نصب گردید.

در سال 1316 ، قسمت عمده جواهرات به بانک ملی ایران منتقل شد و پشتوانه اسکناس و بعداً وثیقه اسناد بدهی دولت به بانک بابت پشتوانه اسکناس قرار گرفت‌.

خزانه فعلی در سال 1334 ساخته و در سال 1339 با تأسیس بانک مرکزی ایران افتتاح و به این بانک سپرده شد.

این موزه تا قبل از انقلاب فعالیت داشته و بعد از آن تعطیل و دوباره در سال 1369 برای عموم بازگشایی شد.

جواهرات مهم این موزه الماس دریای نور، تخت طاووس یا تخت خورشید، تخت نادری و کره جواهر نشان است‌.

موزه جواهرات ملی با مساحتی حدود 1000 مترمربع مجهز به سیستم ایمنی است که توسط آلمانی‌ها ساخته شده است‌.

برخی از جواهرات شاخص موزه:

  • دریای نور

دریای نور، درشت‌ترین و زیباترین الماس برلیان در میان گوهرهای سلطنتی ایران و یکی از گوهرهای معروف جهان است‌. گفته می‌شود این الماس هزار سال پیش کشف و استخراج شده است‌. وزن آن 7 مثقال و 20 نخود، یعنی در حدود 182 قیراط‌، و صورتی است‌، ولی پیش از تراش‌، زیادتر از این بوده است‌.

این الماس توسط نادرشاه افشار، جزو هدایای محمد شاه گورکانی و غنایم جنگی از هند به ایران آورده شده و بعد از طی دوران‌های مختلف به دست شاهان قاجاریه رسیده است‌.

  • کره جغرافیایی

 کره جغرافیایی که وزن آن با پایه‌های طلایی آن حدود 37/5 کیلوگرم و روی آن 51366 قطعه جواهر گوناگون به وزن 3656/4 گرم نشانده شده است‌.

اقیانوس‌ها و دریاهای زمردنشان و آسیا مرصع به یاقوت و لعل‌، ایران مرصع به الماس‌، اروپا مرصع به یاقوت‌، آفریقا مرصع به یاقوت سرخ و کبود و آمریکای شمالی و جنوبی و استرالیا مرصع به یاقوت و لعل است و خط استوا به وسیله الماس نشان داده شده و دو حلقه زرین ساده که در روی آن‌ها گل‌های الماس نشان نصب شده‌، به طور متقاطع کره را در میان گرفته است‌.

روی کره القاب ناصرالدین شاه منبت و الماس نشان شده است‌. در این کره‌، کوه دماوند با یاقوت درشتی مشخص و شهر تهران با یاقوت معروفی به نام اورنگ زیب نمایان است‌.

  • تاج‌ماه

 تاج‌ماه که بعد از دریای نور، در میان جواهرات سلطنتی خودنمایی می‌کند. این سنگ سفید و خوش آب و رنگ بادامی شکل 112 قیراط وزن دارد و در وسط بازوبند سلطنتی بازوی چپ قرار داشت‌. اما بعدها به صورت دگمه یا بر روی سینه یا پیش کلاه نصب می‌کردند و اینک به صورت پیاده در خزانه جواهرات سلطنتی ایران نگه‌داری می‌شود.

  • تاج‌کیانی

تاج‌کیانی، تاجی است که پادشاهان در مراسم تاج‌گذاری از آن استفاده می‌کردند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:6 |
موزه بانک ملی ایران در سال 1291 در ضلع شمال غربی میدان توپخانه (امام خمینی(ره) فعلی) در کوچه باغ ایلخانی که بعد‌ها خیابان علاء الدوله نام گرفت، تاسیس شد.

 کوچه باغ ایلخانی با کف سنگ فرش و کناره‌های درخت کاری شده محل سکونت بسیاری از درباریان قاجار و سفرای خارجی بود.

بعد از تغییراتی که در اجرای طرح توسعه شهری مبتنی بر استقرار نظام مدنی که بین سال‌های 1299 تا 1320 شکل گرفت اسم خیابان علاء الدوله به خیابان فردوسی تغییر نام یافت.

این بنا بسیار زیبا و دل‌انگیز و نموداری از ذوق و هنر معماری اواخر دوره قاجاریه است و در سال‌های اخیر توسط سازمان میراث فرهنگی کشور مرمت شده و به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسیده است.

طی ساخت و سازهای که در سال 1307 در خیابان فردوسی انجام گرفت، بنای صندوق پس انداز ملی و دیگر بناهای ادارات مرکزی بانک ملی ساخته شد.

بنای مذکور که در داخل مجموعه مذکور وافع شده بود توسط بانک ملی ایران خریداری و مورد استفاده‌های گوناگون قرار گرفت، از جمله:

دایره فلاحت و کشاورزی- باشگاه ورزشی، محل پذیرایی از میهمانان، کتابخانه و ...

بانک ملی با به نمایش گذاشتن پیشکش‌ها و هدایای نفیسی که به مناسبت پنجاهمین سال تاسیس بانک ملی ایران در 20 شهریور سال 1357 از بانک‌های سراسر جهان به این بانک فرستاده شده، این بنا را به نام موزه بانک ملی ایران نامگذاری کرد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:5 |
طبق اسناد تاریخی، پیشنهاد ایجاد مکانی به نام موزه، برای نخستین‌بار در ایران از سوی مرحوم مرتضی قلی هدایت ملقب به صنیع الدوله مطرح شد.

در سال 1295 همزمان با تأسیس وزارت معارف و صنایع مستظرفه در ایران، اولین موزه به معنای اعم آن به نام موزه ملی به همت مرتضی قلیخان ممتازالملک با دارا بودن بیش از 270 قلم شیء در یکی از اتاق‌های مدرسه دارالفنون برپا شد که پس از مدتی آثار تاریخی این مجموعه به تالار آئینه واقع در ساختمان مسعودیه منتقل شد.

همزمان با برپایی نخستین موزه در ایران و پی بردن مردم به اهمیت مواریث فرهنگی از یکسو، و از سوی دیگر با آغاز حفاری‌های باستان‌شناسان اروپایی به ویژه هیأت فرانسوی به ریاست ژاک دمرگان در شوش و لغو انحصار امتیاز کاوش فرانسویان در ایران در سال 1306 ایجاد موزه‌ای جهت نگهداری و نمایش آثار به دست آمده از حفریات باستان‌شناسی احساس شد.

از همین رو، از سوی دولت وقت به آندره گدار؛ مهندس معمار فرانسوی – که از سال 1308  در استخدام دولت وقت ایران بود – ماموریت داده شد تا نقشه نخستین موزه علمی ایران را طراحی کند.

در نهایت، ساختمان موزه ایران باستان به سبک معمـاری ایرانی با سردر ورودی مشابه ایوان بلند طاق کسری مطلق به دوره ساسانی و با آجرهای قرمز رنگ بر اساس طرح مهندس معمار فرانسوی و با معماری حاج عباس قلی معمار باشی در سـال 1314 هجـری شمسی آغاز شـد و پس از 2 سال مورد بهره برداری قرار گرفت.

موزه ملی ایران شامل دو ساختمان مجزا به نام‌های موزه ایران باستان و موزه دوره اسلامی است.

موزه ملی ایران شامل 13 بخش است:

  • پیش از تاریخ
  • تاریخی
  • اسلامی
  • مهر و سکه
  • مرمت
  • بخش کتیبه‌ها
  • کتابخانه و مرکز اسناد
  • پژوهشی تاریخ هنر ایران
  • پژوهشی تاریخ تمدن ملل

  • عکاسی
  • روابط عمومی و روابط بین الملل
  •  پایگاه اطلاع رسانی
  • حفاظت فیزیکی

موزه ایران باستان در سال 1316، رسماً بازگشایی شد. اندیشه تأسیس و فعالیت موزه، در بطن تفکرات و تحولات سال‌های دهه 1300 و 1310 شکل گرفت.

در این سال‌ها،‌اندیشه‌های نوگرائی، با تکیه بر اصول فرهنگ کهن ایرانی و احیای سنت‌ها و ارزش‌ها و افتخارات ایران‌باستان، گسترش و نمود روزافزونی داشت، که تبعات آن احداث نهادها و موسسات علمی – فرهنگی، صنعتی، نظیر دانشگاه تهران، بیمارستان‌ها، مدارس و ... موزه بود.

ساخت موزه دوران اسلامی با انگیزه انجام فعالیت‌های مختلف فرهنگی در سال 1323 در محوطه برپایه همین تفکرات، تغییرات بنیادین در قوانین باستان‌شناسی و علمی شدن این شاخه از فعالیت‌ها و پژوهش‌های تاریخی – فرهنگی به وجود آمد، و در عین حال فعالیت‌های میدانی و پژوهشی باستان شناختی،هدف‌مند شد و توسعه کمی و کیفی مشهودی یافت.

گسترش کاوش‌های باستان شناختی و ازدیاد روز افزون آثار در موزه ملی ایران، موجب شد که این موزه طی چند مرحله، گسترش کمی و کیفی یا درحد فاصل سال‌های 1357 تا 1370، علاوه بر تعویض ویترین‌های موزه، نوسازی سیستم گرمایشی و سیستم برقی موزه، واحدهایی تحت عنوان انبار و گنجینه در زیر موزه موزه، ساخته و اضافه شد.

در سال 1375، آثار دوران اسلامی، رسما ً از موزه ایران باستان منفک و به ساختمان مجاور موزه منتقل شد. این ساختمان که درسال 1337 ساخته شده بود، در ابتدا با هدف احداث موزه منتقل شد.

این ساختمان که در سال 1337 ساخته شده بود، در ابتدا با هدف احداث موزه مردم‌شناسی مدنظر بود، که پس از انقلاب، با ایجاد سازمان میراث فرهنگی و تمرکز اشیاء باستانی در موزه ایران باستان، طرح تغییر نام کلی موزه، به موزه ملی ایران و اضافه شدن موزه‌ای تحت عنوان موزه اسلامی مطرح و اجرا شد که در نهایت در سال 1375 با گشایش رسمی موزه دوران اسلامی، مجموعه موزه ایران باستان و موزه دوران اسلامی، تحت عنوان موزه ملی ایران رسمیت یافت.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:4 |
نخستین موزه پستی و تلگرافی با الگوبرداری از موزه‌های تخصصی اروپایی در سال 1311 تأسیس شد.

موزه ارتباطات (پست و مخابرات) در بهمن ماه سال 69 با هدف سیر تحول ارتباطات در کشور و ارایه تاریخ پست و مخابرات به نام موزه پست شروع به کار کرد.

این موزه در یکی از قدیمی‌ترین و شکیل‌ترین عمارت‌های دولتی تأسیس شده که از دو طبقه بنا متشکل از سالن‌ها و غرفه‌های متعدد تشکیل شده است.

موزه ارتباطات مکانی مناسبی جهت بازدید مشتاقان از آثار تاریخی و کهن است. در این موزه آثار متعددی از پیشینه ارتباطات و فنآوری اطلاعات در کشور ارایه شده است که نشان دهنده روند تکاملی موضوع در بستر تاریخ است.

در این موزه مجموعه‌ای از فعالیت‌های سایر کشورها در خصوص توسعه مخابرات و پست نیز گردآوری شده که موجب توجه علاقه‌مندان به این آثار است.

در موزه ارتباطات کلیه اشیاء، آلات و ادوات پستی و تلگرافی به مانند سایر کشورهای متمدن دنیا جمع آوری و نگهداری می‌شود. محل این موزه قسمتی از ساختمان وزارتخانه پست و تلگراف (تلگرافخانه) واقع در ضلع جنوبی میدان توپخانه سابق مقابل عمارت شهرداری بود.

این موزه تا قبل از تخریب بنا در سال 1349 دایر و فعال بوده و اگر چه عمومیت نداشت، فعالیتی همچون موزه پست و مخابرات امروزی را نیز در بر نمی‌گرفته است.

بعد از تخریب بنای وزارتی وسایل موزه به بال غربی عمارت اداره پست منطقه باغ ملی منتقل و در تاریخ 10/11/1369 موزه پست افتتاح شد.

بنای اصلی موزه پست و مخابرات یعنی اداره پست و گمرک بین سال‌های 1307 تا 1313 با هزینه پانصد هزار تومان با سبک ملی ساخته شده و جزو ابنیه عظیم سبک رضاشاهی محسوب می‌شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:1 |
موزه جنگ مسکو در سال 1993 در پارک بزرگی به نام پابدو (پیروزی) تاسیس شد.

این موزه از دو بخش تشکیل شده، در قسمتی از آن تسلیحات نظامی به همراه تصاویری از صحنه‌های جنگ، اسامی سرداران و مبارزان به نمایش گذاشته شده است. در فضای آزاد این موزه نیز، ادوات نظامی بزرگ مانند تانک‌ها، توپ‌ها و هواپیماهای جنگی قرار دارد.

در تالارهای این موزه که به تاریخ جنگ کبیر میهنی سال‌های 1945-1941 اختصاص دارد، روزهای جنگ، بصورت دقایق و لحظات، فشرده شده‎اند. این موزه با کمک‌های خیریه مردم و با پول مالیات‎پردازان ساخته شده است.

موزه مرکزی جنگ کبیر میهنی سال‌های 1945-1941 ، به عنوان مرکز علمی - پژوهشی و اطلاعاتی - خبری برنامه‎ریزی شده بود. در این موزه با کمک وزارت فرهنگ روسیه و شهرداری مسکو خزانه اساسی دولتی آثار یادبود مادی و معنوی مربوط به تاریخ جنگ ترتیب داده شده است.

کلکسیون موزه با احتساب کتابخانه علمی شامل بیش از 100 هزار واحد نگهداری است.

در موزه جنگ مسکو مجموعه نادر وسایل شخصی و مدارک سربازان ارتش سرخ و کارگران کارخانه‎های پشت جبهه، فرماندهان معروف جنگ کبیر میهنی و خلبانان و تک‎تیراندازان معروف، مدیران صنایع و طراحان فنی قرار دارد.

در موزه جنگ مسکو، از اسلحه گرم ارتش کشورهای شرکت کننده در جنگ جهانی دوم و مدال‎های سربازان که پس از جنگ کشف شده، نگهداری می‌شود.

کلکسیون پول‌هایی که کشورهای درگیر برای مناطق اشغال شده منتشر می‎کردند، از موارد دیدنی این موزه است، همچنین اونیفورم ارتش شوروی، وسایل معیشتی نظامی و غیرنظامی سال‌های 1940 به صورت نسبتاً کاملی در معرض نمایش گذاشته شده است.

کاتیوشای معروف شوروی، توپ ضدهوایی انگلیسی، توپ ضدتانک آلمانی، تانک سبک ژاپنی و نمونه‎های متعدد دیگر سلاح‌هایی که در جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد، در موزه نگهداری می‎شوند.

مجموعه آثار نقاشی نیز از ارزش زیادی برخوردار است. در سال 1987 ن. پ. کوشلف، گرد‎آورنده معروف پوسترهای زمان جنگ از لنینگراد، این پوسترها را به موزه هدیه کرد و این کلکسیون را بنیان نهاد.

آثار تصویری و تجسمی این موزه شامل مجسمه‎ها، نقاشی‎ها و تابلوهای نقاشان حرفه‎ای و غیرحرفه‎ای است که در سال‌های جنگ و بعد از جنگ ساخته شده‌اند.

این موزه از مجموعه قابل توجه پوسترهای سیاسی شوروی دوران جنگ کبیر میهنی برخوردار است. خاطرات شرکت کنندگان جنگ، آرشیو افراد و سازمان‌ها، نقشه‎های عملیاتی و جغرافیایی، روزنامه، مجله، کتاب، نت، کارت پستال، شبنامه و عکس نیز در این موزه نگهداری می‌شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 19:0 |
موزه رضا عباسی در 25 شهریور سال 1356 در تهران گشایش یافت.

این موزه در سال ۱۳۵۸ همرا با تغییر دکوراسیون داخلی و افزایش بیشتر فضای نمایشی مجددا گشایش یافت.

موزه رضا عباسی سرانجام در ۱۵ بهمن سال ۱۳۷۹ بعد از مرمت و نوسازی برای پنجمین بار افتتاح شد. مجموعه‌های دیدنی این موزه مربوط به هزاره ۲ قبل از میلاد تا اوایل قرن ۲۰ و متعلق به دوره قاجار است.

اشیای به نمایش درآمده در موزه شامل مصنوعات ساخته از گل پخته فلز و سنگ مربوط به دوران ما قبل تاریخ تا ظروف سفالی و اشیای فلزی، منسوجات و نقاشی‌های لاک الکلی متعلق به دوره اسلام است.

این موزه شامل اداره حفظ و نگهداری با دارا بودن 2 آزمایشگاه و کارگاه به منظور حفظ نقاشی‌ها و اشیای فلزی، کتابخانه با دارا بودن بیش از ۱۰۰۰ جلد کتاب فارسی، انگلیسی، فرانسوی و آلمانی، بخش انتشارات با دارا بودن منابع با ارزشی در زمینه میراث فرهنگی، نمایشگاه و فروشگاه است.

موزه دارای 5 تالار است:

  • تالار پیش از اسلام
  • تالار اسلامی 1
  • تالار اسلامی 2
  • تالار نگارگری
  • تالار خوشنویسی

در طبقه سوم، کتابخانه موزه قرار دارد و نمایشگاه موقت که در طبقه همکف می‌باشد و به صورت دوره‌ای به نمایش آثار معاصر می‌پردازد.

تالار پیش از اسلام:

در این تالار آثار ایرانی و دوره‌های ماقبل تاریخ و پیش از اسلام، مراحل گسترش تدریجی فنون و تطابق مصالح مادی با نیازهای زندگی روزمره انسان به نمایش در‌آمده است.

همچنین آثاری از دوره هخامنشی، اشکانی و ساسانی در این تالار عرضه شده است.

تالارهای دوره اسلامی:

ظروف سفالین، اشیائ فلزی، عناصر معماری، جواهرات و منسوجات دوره‌های سلجوقی، تیموری و صفوی در دو تالار اسلامی 1 و 2 عرضه شده است.

آثار دوره قاجار نیز در این بخش به وسیله قلمدان‌ها و جلدهای کتاب و جعبه‌های روغنی معرفی شده است.

تالار خوشنویسی:

خوشنویسی که یکی از والاترین دستاوردهای دوره اسلامی است در این تالار به نمایش گذاشته شده است.

در این تالار می‌توان مراحل مختلف تحول خطاطی را از خلال نوشته‌ها که به خطوط ثلث و محقق و نسخ و نستعلیق است، مشاهده کرد و با هنر کتابسازی نیز آشنا شد.

تالار نگارگری:

گنجینه مفصلی در باب سنت نقاشی دوره اسلامی در این تالار به نمایش گذاشته شده است.

کهن‌ترین نمونه برگی از شاهنامه دموت مربوط به اواسط قرن 8 هجری است. این تالار مراحل تحول و رشد این هنر را تا قرن 14 هجری دربرمی گیرد.

کتابخانه موزه:

مجموعه کتابخانه موزه رضا عباسی شامل حدود 6 هزار جلد کتاب است، که مجموعه‌ای نسبتا"غنی درباره تاریخ و فرهنگ ایران است و سعی شده از این طریق نموداری از ارزش‌های غنی فرهنگ ایران زمین ارائه داده شود.

همچنین در کتابخانه موزه، چندین دوره روزنامه و مجله قدیمی فارسی ارائه شده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:59 |
موزه آبگینه یکی از موزه‌های شهر تهران است.

بنایی که امروزه از آن به عنوان موزه استفاده می‌شود، حدود 80 سال پیش به دستور احمد قوام (قوام السلطنه) وزیر احمد شاه قاجار و به منظور استفاده شخصی او ساخته شد.

طراحی داخلی ساختمان و ویترین‌های این موزه توسط هانس هولاین معمار اتریشی در سال 1977 صورت گرفت.

این ساختمان به خودی خود برای علاقه‌مندان بسیار دیدنی است و در دو طبقه و 5 تالار ساخته شده است‌. تالار یک و دو در طبقه اول و تالارهای دیگر در طبقه فوقانی قرار دارد.

در تالار شماره دو (بلور) قدیمی‌ترین شیشه‌ها و لوله‌های شیشه‌ای و سفال‌ها قرار داده شده است‌. تزیینات بنا شامل منبت کاری چهارچوب درها و پله‌ها است و آجر کاری نما که در 50 نوع ‌است‌.

این ساختمان که در باغی به وسعت بالغ بر 7 هزار مترمربع قرار دارد تا سال ۱۳۳۲ مورد استفاده قوام السلطنه بود، پس از آن به سفارت مصر فروخته شد و حدود 7 سال در اختیار آن سفارت قرار گرفت. سپس با تیره شدن روابط ایران و مصر و تعطیل شدن سفارت مصر در ایران، بانک بازرگانی ساختمان را خریداری کرد.

موزه شامل بخش‌های اداری، دبیرخانه، ریاست، کتاب‌خانه که شامل 4000 جلد کتاب فارسی و انگلیسی در زمینه‌های باستان شناسی‌، تاریخ و هنر است‌.

سفالینه‌های عرضه شده در موزه را ظروف کتیبه‌دار متعلق به سده‌های چهارم تا هفتم هجری تشکیل می‌دهد که در انواع زرین فام، مینایی، فیروزه‌ای و لعاب‌دار با پوشش گل سفید عرضه شده و روی این سفالینه‌ها عموماً ضرب المثل‌ها، دعاهای خیر، اشعار نظامی و فردوسی و اشعار عربی به چشم می‌خورد.

موزه آبگینه به دلیل نحوه ساخت بنا و معماری، نورپردازی داخل تالارها و اشیای موجود در آنها، جزو یکی از پربیننده‌ترین موزه‌های ایران است.

موزه آبگینه و سفالینه‌های ایران در خیابان جمهوری، خیابان سی تیر تهران قرار دارد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:58 |
اولین موزه در آستان قدس رضوی در سال 1324 در ساختمانی به مساحت 1024 متر مربع در صحن امام خمینی (ره) بنا شد.

این موزه به مدت 40 سال تنها موزه آستان قدس رضوی بود اما با استقرار نظام مقدس جمهوری اسلامی و آغاز تحول بنیادین در تمامی عرصه‌ها، موزه آستان قدس رضوی نیز مسیر توسعه را پیمود و در طی سال‌های پس از انقلاب شکوهمند اسلامی ایران چندین بار دچار تغییر و دگرگونی شد.

سازمان کتابخانه‌ها [6 سند از شاهان قاجار در کتابخانه آستان قدس]، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی در زیر مجموعه معاونت امور موزه‌ها دارای 3 اداره حفاظت و مرمت آثار فرهنگی، پژوهش و معرفی اشیاء و گنجینه‌های آستان قدس رضوی است.

مجموعه موزه‌های آستان قدس رضوی متشکل از 12 گنجینه به قرار ذیل است:

گنجینه قرآن و نفایس:

اهمیت این گنجینه به صحف و قرآن‌های نفیس آن از جمله قرآن‌های منسوب به امام علی (ع)، امام حسن (ع)، امـام حسین (ع)، امـام سجاد (ع) و امـام رضا (ع) می‌باشد.

قرآن‌های این گنجینه به خط خطاطان مشهور جهان اسلام، با تذهیب و طرح‌های زیبا و ظریف و روی پوست آهو یا ورق‌های کم نظیر و ارزشمند نوشته شده اســت.

شگفتی‌های این گنجینه چنان بی‌منتهاست که خضوع و تجلیل تماشــاگران را مضــاعف می‌سازد.

گنجینه تخصصی فرش:

این مجموعه شامل 37 تخته قالی و قالیچه است که از میان نفیس‌ترین فرش‌های موجود در آستان قدس رضوی انتخاب شده است.

بافت ظریف و لطیف، طرح‌ها و نقش مایه‌های بدیع و رنگ‌های موزون قالی‌های این گنجینه بسیار چشمگیر است.

از آن جمله قالی هفت شهر عشق (که نمای هفت شهر مقدس مکه، مدینه، نجف، کربلا، کاظمین، سامرا و مشهد در آن بافته شده است) و قالی گلابتون (که در آن تارهایی از ابریشم با رشته نازک طلا یا نقره پیچیده شده است) را می توان نام برد.

گنجینه هدایای مقام معظم رهبری:

طبقه همکف ساختمان موزه قرآن به مساحت 400 متر مربع فضای نمایشی  از سال 1373 به محل نمایش هدایای مقام معظم رهبری [هدیه ارزشمند مقام معظم رهبری به کتابخانه آستان قدس] اختصاص یافته است.

اشیاء این گنجینه شامل آثار هنری (تابلوهای خط و تذهیب، نقاشی، فرش، تراش روی شیشه، معرق چوب، معرق صدف، سوزن دوزی، قلمزنی روی مس)، انواع ظروف (چینی، کریستال، نقره ...)، ماکت‌ها، مدال‌ها و ... می‌باشد که توسط شخصیت‌های ملی و خارجی به مقام معظم رهبری هدیه شده است.

گنجینه تاریخ مشهد:

آثار این بخش گذشته از امتیاز هنری و تاریخی به علت ذکر تاریخ و نام سازنده و محل ساخت از اهمیت خاصی برخوردار است.

اغلب این آثار که توسط زائران امام رضا (ع) اهدا شده را می‌توان در دو بخش تقسیم کرد؛

  • ابزار و ادواتی که در حرم مطهر کاربرد داشته نظیر ابریق، گلگیر شمع، قفل ها
  • آثار مربوط به بنای حرم مطهر، همچون ضریح قدیمی، محراب‌ها، کاشی‌ها

گنجینه سکه و مدال:

یکی از گنجینه‌های نفیس آستان قدس رضوی، مجموعه سکه‌ها و مدال‌های آن است که در حال حاضر برحسب ظرفیت مکان از بین صدها سکه و مدال خزانه آستان قدس رضوی، تعداد 407 سکه از دوره‌های سلوکی، اشکانی، ساسانی، خلفای اموی، سامانی، آل بویه، خلفای عباسی، غزنوی، سلجوقی و صفویه به همراه 99 عدد مدال به نمایش گذاشته شده است.

سکه‌های ولایتعهدی امام رضا(ع) به تاریخ 202 و203 هجری قمری از جمله سکه‌های بسیار نفیس این مجموعه است.

گنجینه ظروف:

در این گنجینه بیش از 150 عدد ظرف از دوره‌های مختلف تاریخی به نمایش درآمده است[نمایشگاه چراغ‌های قدیمی در آستان قدس رضوی].

از آن جمله دیس چینی هشت پرآبی، سفید با نقش اژدها و سیمرغ، نماد امپراطور و ملکه یا آسمان و زمین، متعلق به قرن 16 میلادی.

گنجینه تمبر و اسکناس:

در این موزه از 180 کشور جهان، حدود 50 هزار قطعه تمبر، برحسب ترتیب زمانی و دوره‌های تاریخی در دو بخش در معرض نمایش قرار گرفته است.

تمبرهای ایرانی، شامل دوره‌های قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی ایران و تمبرهای خارجی، متعلق به هر کشور برحسب قاره‌های پنجگانه جهان.

اولین تمبر پستی ایران معروف به تمبر شیـر و خورشید متعلق به زمـان ناصـرالــدین شـاه قاجار و تمبر نیمه ناصری (به علت گران بودن قیمت تمبر آنها را نصف می‌کردند) از جمله تمبرهای ارزشمند این مجموعه می‌باشند.

گنجینه سلاح‌های گرم و سرد:

در این گنجینه ابزار و ادوات رزمی تاریخی در معرض نمایش است.

از آن جمله شمشیر فولادی با دسته عاج مزین به نقوش و کتیبه زرکوب روی تیغه و تبرزین فولادی زرکوب قلمزنی شده با دسته چوبی و روکش چرمی.

گنجینه ابزار نجوم و ساعت:

در این مجموعه انواع اسطرلاب، تلسکوپ‌های شکستی و انعکاسی، کره‌های جغرافیایی، قطب‌نما، سمت‌یاب‌ها و ساعت‌های دیواری، پاندولی، رومیزی به نمایش گذاشته شده است.

از آن جمله می‌توان از ساعت آفتابی با صفحه سنگی و اعداد رومی ساخته شده در سال 1733 میلادی نام برد.

گنجینه صدف و حلزون‌های دریایی:

این مجموعه 1300 قطعه صدف و حلزون، عجایبی از شگفتی‌های خلقت آفریدگار را در برابر تماشاگر به نمایش می‌گذارد.

این مجموعه توسط آقای محمد سعید فواد وهبه به آستان قدس رضوی اهداء شده است.

گنجینه هنر نقاشی:

در این موزه آثار هنرمندان برجسته ایرانی و خارجی به نمایش گذاشته شده است.

از آن جمله می‌توان به آثار پنجمین روز آفرینش، عصر عاشورا، یتیم نوازی حضرت علی(ع) و اولین پیام از استاد فرشچیان، منظره شهر، و اثر ویلیام جیمز اشاره نمود.

موزه ملک:

مرحوم حاج آقا حسین ملک فرزند ارشد مرحوم حاج محمد کاظم ملک التجار در نهم ربیع الاول سال 1293 در تهران متولد شد.

مرحوم ملک از دوران جوانی به مطالعه و جمع آوری و نگهداری کتاب علاقه‌مند بود و این عشق و علاقه که تا آخر عمر ادامه داشت، سر آغاز مجموعه گرانقدری شد که امروز شهرت جهانی دارد.

مرحوم ملک در سال 1316 شمسی کتابخانه، موزه و املاک خود را وقف آستان قدس رضوی کرد. تا زمانی که وی در قید حیات بود اختیار خرید کتاب و اشیای نفیس برای موزه و نیز اداره امور کتابخانه را خود عهده دار بود. حاج حسین ملک در سال 1351 در سن 100 سالگی بدرود حیات گفت.

مرحوم ملک با امکانات مالی وسیعی که در اختیار داشت برای حفظ میراث فرهنگی تلاش‌های قابل تقدیری انجام داد.

با آشنایی گسترده‌ای که با مجموعه داران کتب و آثار نفیس ایران برقرار کرده بود آنها را به هر قیمت ممکن خریداری می کرد و به مجموعه وقفی خود می‌افزود. علاوه بر آثار فوق بر اساس وقفنامه موجود، درصدی از درآمد موقوفات صرف خرید کتاب و اشیای نفیس می شود.

مرحوم ملک، اولین مکان کتابخانه را در منزل مسکونی خود واقع در بازار بین‌الحرمین تهران قرارداد. این منزل که در دوره قاجار ساخته شده 1700 متر مربع زیر بنا، سه حیاط اندرونی و بیرونی و تعدادی اتاق و تالار دارد.

با افزایش تعداد کتاب‌ها و اشیای موزه‌ای نیاز به فضای بیشتری احساس می شد تا اینکه مرحوم ملک در سال 1338 زمین مناسبی را در محل باغ ملی برای این منظور در نظر گرفت و به وسیله وقفنامه انحصارا برای احداث کتابخانه و موزه وقف کرد و املاک فراوانی را به آستان قدس رضوی واگذار کرد تا از این رهگذر مخارج اداره و توسعه موزه و کتابخانه تامین شود.

ساختمان جدید کتابخانه و موزه در زمینی به مساحت 5120 متر مربع بر اساس وقفنامه و با پیگیری‌های خانم عزت ملک، دختر مرحوم ملک به عنوان ناظر استصوابی و همت مسئولان آستان قدس رضوی ساخته شد و آثار موجود در ساختمان قدیمی و منزل مسکونی مرحوم ملک کلا به ساختمان جدید منتقل شد.

بنای کتابخانه و موزه ملی ملک دیوار به دیوار موزه ملی ایران قرار دارد، در جایی که روزی مشهور به میدان مشق بود.

چشم انداز کلی ساختمان که بر اساس معماری اصیل ایرانی- اسلامی شکل گرفته بیننده را به یاد بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) می‌اندازد. سردر اصلی این بنا با کاشیکاری معرق و مقرنس‌های زیبای خود ما را به درون بنا دعوت می‌کند.

مجموعه ساختمان و موزه حدود 10000 متر مربع زیر بنا دارد و شامل سه بخش کلی کتابخانه، موزه و بخش‌های خدماتی است.

ساختمان دارای دو بازو در قسمت شمال و جنوب است که با مرتفع شدن بخش میانی ساختمان، عظمت و اقتدار معماری اصیل سنتی به نمایش گذاشته شده است.

این بنا شامل 3 طبقه زیرزمین، همکف و طبقه اول است و علاوه بر آنها 3 طبقه فوقانی دارد که مخزن کتاب‌هاست و قسمت مرتفع و میانی ساختمان را تشکیل می‌دهد.

زیرزمین شامل سالن تمبر، قالی، مخزن موزه و قلعه کتاب است. طبقه همکف دارای سالن آثار هنری شامل تابلوها و مبلمان، گلدان و قلمدان هاست و در همین طبقه سالن ویژه مطالعه برادران و خواهران است.

موزه دارای تنوع موضوعی است اما به هنگام ساماندهی این موزه، سالن‌های مجزا برای آثار همسان و هماهنگ پیش بینی شده، به گونه‌ای که می‌توان موزه ملک را جزء موزه‌های موضوعی طبقه بندی کرد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:58 |
موزه خوی در شهر خوی و در استان آذربایجان‌غربی قرار دارد.

ساختمان یک طبقه این موزه به مساحت ۲۵۶ متر مربع شامل دو سالن و یک تالار کوچک است که در سال ۱۳۴۸ بنا شده است.

سپس در سال ۱۳۵۸ به منظور گسترش موزه سه تالار کوچک به آن افزوده شد.

در یکی از سالن‌ها اشیای باستانی مکشوفه از نقاط آذربایجان و خراسان و ری و گیلان و کاشان و در سالن دیگر اشیای مردم‌شناسی و هنرهای تزئینی و ملی به نمایش گذاشته شده است.

این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور است و نوع موزه عمومی است. نوع آثار آن عبارت است از باستانی، مردم‌شناسی و صنایع دستی.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:56 |
موزه هنری متروپولیتن به مناسبت استقلال آمریکا در سال 1870 رسما افتتاح شد.

موزه متروپولیتن از بزرگ‌ترین و مشهورترین موزه‌های جهان است و در وسط شهر نیویورک قرار دارد.

موزهٔ متروپولیتن نیویورک حاوی مجموعهٔ بزرگ و نادری از تاریخ اسلام و ایران باستان است. این موزه سالی ۴ میلیون بازدید کننده از کلکسیون دو میلیونی خود دارد.

قدیمی‌ترین آثار این موزه مربوط به  ۳۰۰۰۰۰ سال تا ۷۷۰۰۰ سال پیش است از جمله سنگ آتشزنه‌ای که در مصر یافت شده‌است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:55 |
موزه آرمیتاژ یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین موزه‌های جهان است و در سن پترزبورگ روسیه قرار دارد.

مجموعه عظیم ارمیتاژ (Hermitage Museum, St. Petersburg, Russia) که بالغ بر 3 میلیون اثر است در 6 بنا به نمایش گذاشته شده است.

بنای اصلی قصر زمستانی نام دارد و در گذشته محل سکونت رسمی تزارهای روسیه بوده است. موزه ارمیتاژ شعبه‌هایی نیز در آمستردام، لندن و لاس وگاس دارد. آثار هنرمندانی چون میکل آنژ، لئوناردو داوینچی، روبنس، ون دایک، رامبراند، رودن، مونه، سزان، ون گوگ، گوگن و پیکاسو در این موزه به نمایش گذاشته شده است.

این موزه مجموعه آثار متعددی دارد که از جمله آنها می‌توان به نشان‌ها، البسه و جواهرات سلطنتی، مجموعه متنوعی از جواهرات ساخته فابرژه و بزرگترین کلکسیون موجود در جهان از طلای باستانی متعلق به اروپای شرقی و آسیای غربی اشاره کرد.

موزه آرمیتاژ اخیرا بیش از پیش توسعه یافته و خارج از کشور نیز پروژه‌های بزرگی در اختیار گرفته است که موزه آرمیتاژ گوگنهایم در لاس وگاس، اتاق‌های آرمیتاژ در عمارت سامرست در لندن و آرمیتاژ آمستردام در هلند از آن جمله هستند.

مقامات موزه در ماه جولای سال 2006 اعلام کردند که 221 فقره آثار کوچک مانند جواهرات، شمایل‌های ارتودوکس، ظروف نقره و اشیائی با میناکاری فراوان از موزه به سرقت رفته است. ارزش این اشیاء 543 هزار دلار برآورد شده است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:54 |
موزه ملی تاریخ علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران در سال 1380 رسما آغاز به کار کرد

این موزه به منظور ارائه کامل و جامع پیشینه طب قدیم و نوین ایران در ابعاد ‏مختلف و معرفی جایگاه آن در جهان پزشکی توسط دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تهران با مشارکت ‏سازمان میراث فرهنگی کشور و فرهنگستان علوم پزشکی راه‌اندازی شد.

اهداف موزه ملی تاریخ علوم پزشکی:‌‏

  • تدوین تاریخ جامع علوم پزشکی
  • ایجاد مرکز جامع اطلاع رسانی تاریخ علوم پزشکی
  • شناسایی منابع مکتوب،‌ مؤسسات و ‏افراد پژوهشگر، آثار، ادوات، اسناد و نسخ خطی مربوط به تاریخ علوم پزشکی
  • برگزاری برنامه‌های بزرگداشت مفاخر تاریخ ‏علوم پزشکی و معرفی خدمات و آثار ایشان
  • ایجاد ارتباط و همکاری با سایر مراکز تحقیقاتی در زمینه تاریخ ‏علوم پزشکی ایران در داخل و خارج از کشور‏

واحدهای مختلف موزه ملی تاریخ علوم پزشکی:‌‏

  • ‏بخش نمایشگاه
  • ‏کتابخانه تخصصی اخلاق و تاریخ پزشکی
  • ‏سالن‌های همایش و کنفرانس

بخش‌های مختلف موزه:‌‏

  • ‏ابراز و ادوات پزشکی
  • دیرین انسان شناسی
  • اسناد و نسخ خطی‌‏
  • ‏حکیم احمدیه‌‏
  • ‏دواخانه نظامی‌‏
  • چشم پزشکی
  • ‏داروهای سنتی

بخش‌های جنبی موزه‌‏:

  • کتابخانه تخصصی
  • مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی
  • سالن‌های اجتماعات و کنفرانس

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران، متولی موزه تاریخ علوم پزشکی است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:54 |
موزه جهان نما در ضلع غربی کاخ صاحبقرانیه قرار دارد و در واقع جزیی از بنای این کاخ است.

در سال 1355، فضایی در این کاخ برای نگهداری آثار و اشیاء هنری اهدایی و یا خریداری شده با چهار سالن در طبقه همکف و یک سالن در زیرزمین در نظر گرفته شد.

بر سقف تالار میانی این موزه، نقاشی روی چوب با نقوش گل و مرغ شیراز به چشم می‌خورد. این موزه در بهمن ماه سال 1376 گشایش یافت.

آثار موجود در این موزه در دو بخش هنر پیش از تاریخ و آثار هنرهای تجسمی معاصر ایران و جهان به نمایش درآمده اند.

از جمله می‌توان به آثار بجامانده از تمدن‌های باستانی پیش کلمبیایی، مفرغ های لرستان، سفالینه‌های املش، هنرهای سرخپوستان آمریکای شمالی مربوط به هزاره های اول و دوم پیش از میلاد اشاره کرد.

این موزه پاییز سال 83 برای بهینه سازی و تغییرات کلی تعطیل شد و مجددا  گشایش یافت. موزه جهان‌نما در خود منتخبی از آثار نخبه موجود در مجموعه کاخ‌های نیاوران را جا داده است، تا پنجره‌ای گشوده به جهان پر وسعت هنر باشد.

طرح ساماندهی و بهینه سازی شرایط نگهداری، حفظ و نمایش این موزه از جمله برنامه‌های اجرایی مجموعه بود.

عملیات مرمتی شامل نوسازی سیستم الکتریکال، طراحی و نصب سیستم نورپردازی فایبراپتیک ویژه موزه، ساخت ویترین‌های جدید، کفسازی و مرمت فضاهای داخلی و همچنین طراحی و نصب سیسم حرارتی و بروتی جدید و مطالعه روی آثار در این موزه انجام شد تا موزه جهان نما با استاندارد لازم بازگشایی شود.

در موزه جهان‌نما آثاری از تمدن‌هایی چون سیلک، موشیکا، مایا، آفریقا و... و هنرمندان معاصر جهان مانند مودیلیانی، پیکاسو، گوکن، شاگال، پیسارو، میرو، جاکومتی و اندی وارهول و هنرمندان ایرانی مانند حسین زنده رودی، پرویز تناولی، بهمن محصص، ناصر اویسی، آیدین آغداشلو، منوچهر یکتایی، سهراب سپهری، پرویز کلانتری و... وجود دارد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:53 |
موزه‌ تیت مدرن، یکی از پربیننده‌ترین موزه‌های جهان، در شهر لندن قراردارد

موزه تیت لندن در سال 1897 باز شد و در سال 2000 نام آن عوض شد و به کلکسیون تیت تغییر نام یافت. تیت لیورپول در سال 1988، تیت سنت لوئیز در سال 1993 و تیت مدرن در سال 2000 شروع به فعالیت کردند.

تیت لندن مرکزی برای درک آثار و فعالیت‌های هنری هنرمندان انگلیس است تا علاقه‌مندی به این آثار را در سرتاسر جهان توسعه دهد.

تیت لندن از زمان تئودور مونارچز از قرن 16 تاکنون بهترین مجموعه‌های برگزیده و آثار هنری انگلیس در جهان را در معرض دید عموم گذاشته تا پیشرفت آثار هنری انگلیس در سراسر دنیا نمایان شود.

در موزه تیت مدرن، گالری‌ها و نمایشگاه‌های متنوعی به همراه سایر خدمات رفاهی وجود دارد. از جمله رستوران، فروشگاه بزرگ کتب هنری و...

فضاهای سبز و باز عمومی برای تفریح و استراحت بازدیدکنندگان نیز در کنار رودخانه تایمز در نظر گرفته شده‌است. همچنین زمینی برای اسکیت بازان هم وجود دارد.

موزه‌ تیت مدرن شهر لندن، پربازدید کننده‌ترین موزه‌ انگلیس محسوب می‌شود و بعد از آن، موزه‌ بریتانیا و گالری ملی انگلستان در رتبه‌های بعدی قراردارند.

موزه تیت مدرن با شیوه‌های نوین نحوه نگرش مردم کشورش به هنر را تغییر داد و این دگرگونی سبب ارتباط بیشتر آنها با جهان پیرامونشان شد.

براساس آمارها از میان 40 موزه‌ مشهور جهان، 7 موزه در شهر لندن، 3 موزه در پاریس، 3 موزه در مادرید، 3 موزه در واشنگتن، 2 موزه در شیکاگو، 2 موزه در بارسلونا و 2 موزه در مسکو قراردارند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:52 |
سال ۱۳۵۵ در کنار مقبره اوحدی مراغه‌ای کتابخانه‌ای احداث شد که همزمان بخشی از آن با اندک تغییراتی به صورت موزه درآمد.

 آثار ارائه شده در موزه مراغه مربوط به هزاره اول پیش از میلاد و دوره‌های اشکانی و ساسانی است که در بخش‌های جداگانه‌ای به نمایش درآمده است.

این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور است. نوع موزه باستان‌شناسی است و نوع آثار آن عبارتند از: باستانی شامل سکه‌های نقره‌ای و مسی و آثار عتیقه متعلق به دوره اسلامی اموی و عباسی و صفوی و قاجار.

موزه ایلخانی مراغه جلوه‌گاه بی‌نظیر تمدن عصر حکومت ایلخانی در ایران، است. این موزه از موزه‌های تخصصی کشور بوده و به علت این که شهر مراغه نقطه عطفی در تاریخ ایلخانی محسوب می‌شود با عنوان موزه تخصصی ایلخانی مشهور شده است.

ساختمان این موزه از سال ‪ ۱۳۵۳تا ۵۷ به علت قرار گرفتن در کنار مقبره اوحدی مراغه‌ای شاعر پر آوازه قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری - قمری با سبک و شیوه معماری سنتی ساخته شده و به نام این شاعر معروف شده است.

موزه ایلخانی مراغه حاوی آثار ارزشمندی شامل مجموعه‌های سفال، سکه و بخش‌های شیشه و آبگینه، فلز و کتابت است.

در مجموعه سفالینه‌های این موزه انواع روش‌های سفالگری رایج آن دوره که عصر طلایی سفال دوره اسلامی محسوب می‌شد، نگهداری می‌شود که علاوه بر تنوع روش شامل سفالینه‌های زیر لعاب شفاف، زرین فام، مینایی، لاجورد و مشبک است.

سفالینه‌های موجود در این موزه دارای تنوع نقوش بوده و در تزیین آن‌ها از نقوش هندسی، گل برگ‌های سلیمی، حیوانی، انسانی، کتیبه و تلفیقی استفاده شده است.

تعدادی از این آثار از بافت تاریخی شهر مراغه و مناطق اطراف کشف شده و برخی نیز از سایر موزه‌های کشور به این موزه منتقل شده است.

سکه‌های موزه مراغه مجموعه‌ای نسبتا کامل و بی‌نظیر از سکه‌های ایلخانیان ایران در جهان است و از  17فرمانروای ایلخانی به جز یکی از آن‌ها که بیش از یک قرن حکومت کرده‌اند، سکه‌هایی در این موزه وجود دارد.

این سکه‌ها از جنس طلا، نقره و فلوس (مس) بوده و در شهرهای مختلف قلمرو پهناور ایلخانی از هرات تا فرات ضرب شده‌اند و شهرهای مراغه، تبریز و سلطانیه در این دوره از ضرابخانه‌های سلطنتی محسوب می‌شدند.

سکه‌های ایلخانی به علت تنوع نقش، خط و مضامین آیین‌های مختلف از اهمیت خاصی برخوردار بوده و با توجه به تساهل مذهبی مغول‌ها حاوی آیات قرآنی، متن‌های لااله‌الاالله، محمد رسول‌الله و در دوره الجایتو علی ولی الله بودند.

این سکه‌ها با خط عربی به شیوه خط کوفی و نسخ تزیین شده و نام فرمانروا به خط اویغوری در آن‌ها نوشته شده و در آن‌ها مظاهر آیین‌های مختلف از جمله نقش صلیب مسیحی، ستاره داود یهودی و شیر و خورشید پیش از اسلام ایران به چشم می‌خورد.

در بخش فلز این موزه نمونه‌های ارزشمندی از ظروف فلزی، پیه سوزها و شمعدان‌های دوره ایلخانی نگهداری می‌شود که حاوی تزیینات قلمزنی و ریخته‌گری هستند.

در این موزه شمشیری درباری و طلاکوب شده روی عاج و مفرغ که متعلق به کری‌خان ابن بهادرخان والی داغستان است، نگهداری می‌شود.

در بخش شیشه و آبگینه موزه مراغه نمونه‌های با ارزشی از شیشه‌های ایلخانی نگهداری می‌شود که با روش‌های مختلف شیشه‌گری شامل دمیده آزاد، دمیده در قالب، تراش، نقوش افزوده در فرم‌های صراحی، قندیل، بطری و ظروف نگهداری دارو ساخته شده‌اند.

در بخش کتابت این موزه نمونه‌هایی از قرآن‌هایی که برای اولین بار ترجمه آن‌ها رایج شده وجود دارد، این قرآن‌ها روی کاغذ موسوم به خانبالغ که از کاغذهای وارداتی کشور چین بوده نوشته شده و دارای تزیینات زرنگار است.

در این موزه جزیی از قرآن منسوب به یاقوت مستعصمی که خط نسخ و ثلث را در این دوره به کمال رسانده نگهداری می‌شود. ایلخانان مغول از سال603تا656 قمری به پایتختی شهر مراغه بر ایران و ماورای قفقاز حکومت کرده‌اند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:51 |
موزه آذربایجان در شهر تبریز و در جوار مسجد کبود واقع شده‌است و دارای سه طبقه‌ است.

در طبقه زیرین این موزه مجسمه‌های احد حسینی که زندگی انسان در عصر حاضر را ساخته، به نمایش گذاشته شده است.

طبقه اول مربوط به اشیاء قدیمی است که قدمت آن‌ها به پیش از تاریخ تا زمان قاجار برمی‌گردد. در طبقه دوم اشیای قدیمی و نیز گنجینه سکه قرار دارد.

موزه آذربایجان در سال ‪ ۱۳۳۶‬شمسی توسط آندره گدار، معمار معروف فرانسوی طراحی شده و به دست هنرمندان پرتلاش کشورمان ساخته شد.

موزه مزبور در مجاورت مسجد کبود (فیروزه اسلام) و با 3 هزار متر مربع زیربنا در سه طبقه ساخته شده و از آغاز حیات فرهنگی خود به ‌تدریج به مامنی برای حفظ و نمایش میراث فرهنگی منطقه آذربایجان، تبدیل شد.

این موزه از سال ۱۳۴۱ رسما فعالیت خود را اغاز کرد و از سه بخش باستان‌شناسی، مردم شناسی و تاریخ مشروطیت تشکیل شده است.

برخی از آثار این موزه حاصل حفاری‌های انجام شده در موشلان و حسنلو و قره تپه و خسروشاه و مارلیک و ... است که پیشینه برخی از آنها به ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد.

در بخش مردم‌شناسی نحوه زندگی و شیوه معیشت و پوشاک و آداب و رسوم مردم گوشه و کنار کشور به نمایش گذاشته شده است.

بخش مشروطیت شامل عکس‌ها و مدارک مربوط به انقلاب مشروطه همراه با آثاری از ستارخان و باقرخان (سرداران ملی ایران) است.

موزه آذربایجان با جای دادن آثار تاریخی هزاره سوم قبل از میلاد تا عصر معاصر در دل خود به نهادی زنده از تاریخ فرهنگ و هنر ایران در منطقه شمال غرب کشور، بدل گشت.

در زمان حاضر ‪۱۱‬هزار قطعه شی‌ء فرهنگی ثبت شده در موزه آذربایجان نگهداری می‌شود که به دلیل کمبود جا و امکانات تنها  2300 قطعه از آنها در معرض دیده قرار دارد.

 این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:50 |
موزهٔ علوم لندن (Science Museum) بخشی از موزهٔ ملی علم و صنعت است که در کنزینگتون لندن واقع شده است. این موزه از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر لندن است.

موزه علوم لندن که بیش از یک و نیم قرن از عمر آن می‌گذرد، سال 1851 در کاخ شیشه‌ای و غول پیکر کریستال پالاز واقع در هاید پارک شهر لندن راه‌اندازی شد.

در آن زمان هیچ کس حتی تصورش را هم نمی‌کرد که با گذشت 15 دهه از حیات طلایی آن، این موزه به یکی از جذاب‌ترین مراکز نمایشگاهی علوم و فناوری سراسر جهان تبدیل شود.

شهرت این موزه که در ابتدا تنها یک نمایشگاه ساده بود به جذب منابع و کمک‌های مالی قابل توجه و همچنین حمایت شخصیت‌های سرشناس نظیر شاهزاده آلبرت کمک قابل توجهی کرد.

راه‌اندازی این موزه جرقه اصلی گشایش موزه‌های دیگری شد که هم اکنون در ردیف برترین و معتبرترین موزه‌های علمی جهان قرار دارند که از آن جمله می‌توان به به موزه ثاوت کنسینگتون‌ (South Kensington) اشاره کرد که در سال 1857 پا به عرصه حیات گذاشت و اکنون بخشی از موزه آلبرت و ویکتوریا به حساب می‌آید.

موزه علوم که در مجاورت موزه تاریخ طبیعی واقع شده، ساختمانی است 7 طبقه که تاریخ علوم و دستاوردهای فن‌آوری آینده را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می‌دهد.

اکثر قسمت‌های موزه، مسائل مختلف علمی را به صورت تعاملی به بازدیدکنندگان جوان آن، که از اقصی نقاط کشور در قالب گردش‌های علمی به موزه می‌آیند، عرضه می‌کند.

بخش جدیدی که بسیار مورد استقبال عموم قرار گرفته، تصویری فریبنده و گاه ترسناک از علم ژنتیک، کامپیوتر و دستاوردهای احتمالی دانش در آینده از قبیل گذراندن تعطیلات در فضا و زایمان مردان در برابر چشمان بازدیدکنندگان است.

در بخش عظیم دیگری که علم و فن طبابت (Science and Art of Medicine) نام دارد، پیشرفت‌های علم پزشکی در طول تاریخ به نمایش گذاشته شده است.

جالبترین اقلام موجود در این بخش، سر مومیایی شده انسان و دندان‌های مصنوعی جورج واشنگتن، بانی استقلال آمریکاست.

در موزه علوم لندن بیش از 30 گالری پویا فعالیت دارند که در هر یک به بخشی از طیف وسیع و هیجان برانگیز علوم پرداخته می‌شود:

دنیای مدرن

سالن انرژی

اکتشافات فضایی

پرواز

روان‌شناسی

اندازه‌گیری زمان

کشتیرانی

آنتن و آینده

 این موزه یکی از غنی‌ترین موزه‌های علمی دنیاست که در آن طیف وسیعی از ابزارآلات و سیستم‌های علمی و تکنولوژیکی ارائه شده در قرون گذشته به چشم می‌خورد.

در این موزه ردپایی دیدنی از تمام فناوری‌های ارائه شده در 2 قرن اخیر به چشم می‌خورد. این مجموعه‌های دیدنی در 4 گروه علوم، پزشکی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و مهندسی برای بازدیدکنندگان ارائه شده‌اند.

در این مجموعه‌ها بالغ بر 12 هزار وسیله متنوع از دوران عصر سنگی گرفته تا به امروز وجود دارند که برای هر بازدیدکننده‌ای جذاب به شمار می‌آیند.

این مجموعه‌ها دربرگیرنده فرهنگ تمام کشورها و سرزمین‌ها از تولید آتش به روش خاص اسکیموهای آمریکای شمالی گرفته تا ابزارآلات عجیب و غریب ساکنان اروپای شرقی و ژاپن هستند.

زندگی در سال 2050 چگونه خواهد بود و آیا سفرهای تفریحی به مدار زمین و فضا براحتی مسافرت‌های هوایی بین شهری خواهد بود؟ در گالری آینده، پاسخ‌های مناسب به این پرسش‌ها داده می‌شود. در این گالری جذاب و هیجان برانگیز، بازدیدکنندگان موزه با مفاهیم جذابی از علوم و فناوری‌ها روبه‌رو می‌شوند.

در این گالری از بازدیدکنندگان خواسته می‌شود درباره فناوری‌های جذابی که فکر می‌کنند در آینده ارائه خواهد شد صحبت کرده و نظرات خود را مطرح کنند.

در کنار گالری آینده، گالری آنتن قرار دارد. در این گالری امکاناتی فراهم شده که در هیچ جای دیگری از دنیا قابل دسترس نخواهند بود.

در این گالری ضمن آن که همواره نمایشگاه‌های موقتی درباره تازه‌ترین فناوری‌های ابداع‌شده در سراسر جهان برپا می‌شود، بازدیدکنندگان می‌توانند از نزدیک با کاشفان علمی و همچنین ابداع‌کنندگان فناوری‌های برتر از نزدیک ملاقات کرده و بیش از پیش با آنها آشنا شوند.

همچنین بازدیدکنندگان وقت کافی برای آشنایی با تازه‌ترین ابداعات و اکتشافات و گفت و گوی صمیمانه با ابداع کنندگان و کاشفان آنها دارند.

پرده‌های عظیم IMAX موزه علوم لندن نیز یکی دیگر از بخش‌های هیجان‌برانگیز و پرطرفدار این موزه به حساب می‌آیند که با پخش فیلم‌های متنوع علمی و تکنولوژیکی در پرده‌های عظیم بیش از 20 متر ارتفاع بازدیدکنندگان را غافلگیر می‌کنند.

پرواز به ماه، رازهای فراعنه مصر، سفر به اعماق دریا، سفر علمی برای شناخت جانوران غول‌پیکر اعماق اقیانوس ها، نیروهای طبیعی، دایناسورهای زنده، بدن انسان و ایستگاه فضایی بین‌المللی ازجمله جذاب‌ترین فیلم‌های علمی و تخیلی هستند که برای بازدیدکنندگان از این سینما پخش می‌شوند.

در موزه علوم لندن به ارائه مکتوب طیف وسیع ایده‌ها و طرح‌های ابتکاری در زمینه‌های مختلف علمی و تخیلی و تکنولوژیکی توجهی خاص و هنرمندانه شده است.

در این موزه و در بازه‌های زمانی مشخص مجموعه ایده‌ها و داستان‌های علمی و تخیلی با توجه به ربط منطقی موجود میان آنها در قالب کتاب‌هایی جذاب منتشر شده تا به همراه تصاویری با کیفیت، بیشترین تاثیرگذاری را در میان خوانندگان داشته باشند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:48 |
کاخ موزه سبز یکی از کاخ‌های مجموعه سعدآباد، واقع در شمال شهر تهران و یکی از زیباترین و دیدنی‌ترین مجموعه‌های تهران به شمار می‌‌آید.

سعد آباد در اصل باغی بسیار بزرگ است، بادرختان سر به فلک کشیده بسیار و منظره‌ای دلنشین از تهران که زیر پای آن گستردهشده است و در دل این باغ، کاخ هایی ساخته شده که از جمله آن‌ها کاخ سبز، موزهآبکار و...می باشد که در دوران مختلف ساخته شده است.

یکی از قدیمی‌ترین بناهای این مجموعه کاخ سبز می‌باشد که بر بلندترین نقطه مجموعه سعدآباد قرار دارد.

در مورد تاریخچه کاخ سبز می‌توان به لوحی که در این کاخ موزه جهت راهنمائی بازدیدکنندگان نصب شده، استناد کرد که اولین قطعه زمین‌هائی که پهلوی اول در آن دوره خریداری کرده است، زمینی با بنائی نیمه تمام متعلق به علیخان والی می‌باشد، که با تصمیم وی برای ساخت یک کاخ ییلاقی پس از چندین سال بین سال‌های 1300 الی 1308 بنای نیمه تمام علیخان با هنر و معماری میرزا جعفر کاشی ملقب به معمار باشی تبدیل به قصر سنگی کاخ سبز شد.

در زمان پهلوی دوم پس از بازسازی کاخ و مرمت زیر زمین آن به کاخ شهوند معروف شد، این کاخ با نمای سنگی یکی از زیباترین کاخ‌های مجموعه سعدآباد بشمار می‌رفت.

مساحت این بنا بالغ بر 1203 متر مربع است و از جمله دیدنی‌های این بنا، معماری اصیل ایرانی در ساخت بنا است که از دیگر بناها متمایزش می‌کند و اشیاء داخل آن مانند مبل، ظروف چینی و لوسترهای متنوع آن هم از اروپا وارد شده است.

هنر داخلی این موزه که چشم هر بیننده‌ای را مجذوب خود می کند عبارت است از: آیینه‌کاری، کچ‌بری، مقرنس و خاتم‌کاری.

طبقه اول دفتر کار پهلوی دوم بوده است و در آن هنر ظریفه خاتم کاری استاد محمد صنیع دور تا دور اتاق و روی یک گلدان که امضاء استاد بر آن نقش بسته به چشم می‌خورد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:46 |
موزه خط و کتابت میرعماد در یکی از بناهای قدیمی مجموعه فرهنگی و تاریخی سعد آباد قرار دارد. بنای موزه احتمالا متعلق به اواخر قرن 13 و اوایل قرن 14 قمری است

به دلیل شباهت این بنا با بناهای متعلق به اواخر دوره قاجار شیوه معماری آن شبیه به معماری دوره انتقال است که در اواخر قاجار و اوایل پهلوی اول شکل گرفت.

ساختمان موزه میرعماد در گذشته محل زندگی دو تن از فرزندان پهلوی دوم (فرحناز و علیرضا) بود.

این بنا در کنار ساختمان لیلا (موزه آبکار) و کاخ ولیعهد (موزه بهزاد) قرار دارد و شامل دو طبقه است. طبقه اول با زیر بنایی برابر 196 مترمربع و متراژ اعیانی 310 مترمربع روی سکویی به ارتفاع 5/1 متر احداث شده است.

در مورد تاریخ دقیق ساخت بنا، مدارکی در دست نیست اما تاریخ آن به اوایل دوره پهلوی اول می‌رسد. این بنا بعد از اقامت رضا پهلوی برای مدتی متروک باقی ماند و بعدها تبدیل به دفتر مخصوص شد.

بعد از پیروزی انقلاب، اموال کاخ فرحناز هم به جای دیگر منتقل شد و در سال 1357 محل استقرار و مطالعه اشیای چرمین بود (موزه چرم). پس از مدت زمانی بنا بصورت بدون استفاده باقی ماند تا در سال 1371-72 طرح ساماندهی مجموعه آغاز شد.

ساختمان موزه دارای دو طبقه است و با تلفیقی از معماری سنتی ایران و اروپا ساخته شده است که پس از انقلاب تا مدتها بدون استفاده بود تا زمانی که سیاست‌های سازمان میراث فرهنگی این بنا را محلی برای نمایش آثار خطی مناسب تشخیص دادند و در نتیجه با تفکیک بخش‌های مختلف آن تغییراتی در کل ساختمان به وجود آمد و مرمت آن آغاز شد.

معمار داخلی بنا، خانم مهندس فیروزه اطهاری و طراحی خارجی بنا توسط مهندس هومن صدر صورت گرفت. با حذف دیوارهای اضافی و تبدیل بنا به یک فضای مناسب موزه‌ای، ساختمان تبدیل به موزه خط و کتابت شد و در سال 1376 این موزه با نام بزرگترین استاد خوشنویسی قرن 11 قمری میرعماد الحسنی سیفی قزوینی افتتاح شد.

بنای این موزه بیشتر به عنوان یک ساختمان مسکونی و یا کوشک است و از چهار طرف باز می‌باشد. بنا بصورت آجر و ملات و بدون استفاده از سازه احداث شده است.

نمای خارجی بنا با آجر تزئین شده و اشکال هندسی منظم دارد. فرم‌های تزئینی آجرها شمسه – چلیپا می‌باشد و بام آن بصورت شیروانی از نوع کلاه فرنگی است.

بخش‌های مختلف موزه میرعماد:

  • خطوط قبل از اسلام
  • خطوط اسلامی
  • خطوط تفننی
  • اشیای کاربردی
  • نسخ خطی
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:45 |
فکر ایجاد موزه سینمای ایران در سال 1373 مطرح شد و در سال 1377 فاز اول موزه سینمای ایران در خیابان لاله‌زار تهران، کوچه پیرنیا افتتاح شد.

انتشار چند کتاب‌، یک مجموعه کارت پستال‌، یک مجموعه موسیقی متن فیلم‌های ایرانی و برگزاری جشن‌های 100 سالگی سینمای ایران‌، آغاز فعالیت‌های موزه سینما بود.

در سال 1380، با حمایت و کمک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‌، معاونت امور سینمایی‌، سازمان میراث فرهنگی‌، شهرداری تهران و بنیاد فارابی‌، موزه سینمای ایران در بخشی از باغ فردوس‌، که قبل از انقلاب ستاد جشن هنر شیراز و نمایشگاه هنرهای تجسمی و محل اجرای کنسرت موسیقی بود و سپس در سال‌های پس از انقلاب‌، مرکز آموزش فیلم‌سازی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد، با حضور سیدمحمد خاتمی‌، رئیس‌جمهور وقت، افتتاح شد.

در این موزه هزاران عکس از صحنه‌های فیلم‌های سینمایی‌، پشت صحنه و مراحل فیلم‌سازی و فعالیت‌های سینمایی و هنرمندان و دست اندرکاران صنعت و هنر سینما به نمایش گذاشته شده است که قدیمی‌ترین آن به نخستین روزهای نمایش فیلم در ایران بازمی‌گردد.

400 فیلمنامه ساخته شده و بیش از 2500 اعلان سینمایی از دهه 1310 تاکنون در این موزه گردآوری شده که بخشی از آن به نمایش گذاشته شده‌است.

در قسمتی از موزه نمونه اولین نامه‌های اداری و رسمی که اجازه اکران یا نمایش یک فیلم را از طرف اداره فرهنگ صادر شده به نمایش گذاشته شده.

تالارهای موزه شامل 7 تالار است، با ورود به محوطه باغ از طریق پله‌های ساختمان زیبای باغ فردوس می‌توان وارد تالارهای موزه شد. در طبقه فوقانی 3 سالن وجود دارد و از داخل تالار سوم سینما به وسیله پله‌های مارپیچ می توان 4 تالار دیگر را بازدید کرد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:45 |
مجموعه کاخ گلستان، یادگاری به جای مانده از ارگ تاریخی تهران، محل اقامت شاهان سلسله قاجار و از زیباترین و کهن‌ترین بناهای پایتخت دویست ساله ایران به حساب می‌آید.

سابقه تاریخی ارگ سلطنتی که محدوده مکانی تاریخی آن از شمال به خیابان و میدان امام خمینی(ره)؛سپه سابق، از غرب به خیابان خیام، از شرق به خیابان ناصر خسرو و از جنوب به خیابان پانزده خرداد و میدان ارگ محدود می‌شود، به روزگار صفویه بازمی‌گردد.

شاه طهماسب اول صفوی نخستین پادشاهی بود که در سفرهای خود به قصد زیارت مقبره حضرت عبدالعظیم دستور داد بارویی به طول یک فرسخ به دور قصبه تهران احداث شود.

پس از او شاه عباس صفوی در قسمت شمالی حصار طهماسبی چهار باغ و چنارستانی احداث کرد که بعدها دیوار بلندی گرد آن بنا کرده و عمارات مقر سلطنتی را در داخل آن ساخته و ارگ نامیدند.

در اواخر عهد صفوی، تهران گاهی مقر موقت دربار شاهان صفوی بود و حتی شاه سلیمان کاخی در این شهر برای خود بنا کرد.

کهن‌ترین بناهای موجود در مجموعه گلستان، ایوان تخت مرمر و خلوت کریمخانی متعلق به دوران کریمخان زند است. وی در نبردهای خود بر ضد محمد حسن خان قاجار در سال 1172 تهران را مرکز اردوکشی خود قرار داد و پس از پیروزی در این جنگ در دیوانخانه قدیم تهران که در زمان ساه سلیمان ساخته شده بود، بار عام داد و با عنوان وکیل الرعایا حکومت ایران را در دست گرفت.

پس از مرگ کریم‌خان زند در سال 1193 آقا محمدخان قاجار در سال 1200 تهران را به پایتختی برگزید، ولی به دلیل لشکر کشی‌های دائمی کمتر در مقر حکومت خود به سر می‌برد و برای عمارت و آبادانی چندان فرصت نداشت.

تا آنکه فتحعلی شاه در سال 1211 بر تخت ساطنت ایران حلوس کرد، از آن زمان به بعد با گسترش دستگاه اداری و تشریفات سلطنتی بناهای متعددی در داخل ارگ تهران عمدتا در زمان فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه قاجار احداث شد.

در دوران پهلوی اول، بخش‌های بزرگی از ارگ تهران، از جمله حصار دور آن، سردر باب عالی، ساختمان دفتر  استیفا، نگارخانه، تکیه دولت، نارنجستان، باغ گلشن و ساختمان‌های اندرونی تخریب شد.

محل سکونت شاه به سعدآباد و سپس در دوران محمد رضا پهلوی به نیاوران منتقل و مجموعه گلستان به محل پذیرایی از میهمانان خارجی تبدیل شد.

پس از انقلاب مجموعه گلستان همچون اغلب عمارات سلطنتی دیگر بصورت موزه درآمد تا همگان بتوانند از آن دیدن کرده و از تماشای زیبایی‌های حاصل فکر و دست هنرمندان و صنعتگران ایرانی بهره برند.

بخش‌های مختلف کاخ موزه گلستان:

  • ایوان تخت مرمر
  • خلوت کریمخانی
  • اتاق موزه (تالار سلام) و حوضخانه آن
  • تالار آینه
  • تالار عاج یا سفره خانه تالار برلیان یا سفره خانه
  • تالاربرلیان یا تشریفات
  • ساختمان کتابخانه
  • عمارت شمس العماره
  • عمارت بادگیر و حوضخانه وسیع آن
  • تالار الماس
  • کاخ ابیض
  • چادر خانه
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:44 |
بنای کاخ نیاوران در گوشه شمال شرقی باغ نیاوران با مساحتی در حدود 9000 مترمربع در دو طبقه و یک نیم طبقه احداث شده است.

عملیات احداث این بنا در سال 1337 شمسی، با طرحی ایرانی آغاز شد و با وقفه‌ای که در ساخت آن پیش آمد در سال 1346 به اتمام رسید و در سال 1347 مورد بهره برداری قرارگرفت.

ساختمان این بنا ابتدا به عنوان محلی برای پذیرایی میهمانان خارجی در نظر گرفته شده بود اما در هنگام ساخت به محل سکونت  پهلوی دوم و خانواده‌اش اختصاص یافت.

کاخ و موزه صاحبقرانیه

ناصرالدین شاه در سال 1267 قمری دستور داد ساخت قصر نیاوران را در دو طبقه شامل شاه نشین، کرسی خانه، حمام و 50-40 دستگاه خانه هر کدام شامل 4 اتاق و یک ایوان برای زنانش بسازند.

او در سی و یکمین سال حکومتش خود را صاحب قران نامید و این کاخ را کاخ صاحبقرانیه نام نهاد.

پس از او، مظفرالدین شاه تغییراتی در ساختمان ایجاد و قسمتی از حرمسرا را خراب کرد. فرمان مشروطیت نیز در حیاط کاخ صاحبقرانیه، توسط او امضا شد.

در دوران پهلوی اول این کاخ برای برگزاری مراسم ازدواج محمدرضا پهلوی و فوزیه بازسازی می‌شود، اما به علت سرمای شدید آن سال مراسم در مکان دیگری برگزار شد.

در زمان پهلوی دوم، فرح دیبا تغییراتی اساسی در قسمت‌های داخلی بنا و دکوراسیون آن ایجاد کرد و طبقه اول یعنی حوضخانه برای پذیرایی میهمانان و طبقه دوم به عنوان دفتر کار محمد رضا پهلوی مورد استفاده قرار گرفت.

از دیگر اتاق‌های این کاخ می‌توان به کرسی خانه، چایخانه، ظرفخانه، اتاق‌های بازی، بار و پذیرایی در طبقه اول و اتاق‌های مذاکرات انتظار سفرا، منشی، هدایا، دندانپزشکی و استراحت محمدرضا پهلوی نام برد.

همه درها و پنجره های چوبی این بنا به شکل ارسی بوده و با شیشه‌های رنگی تزئین شده است.

این کاخ در سال 1374 مرمت و در اردیبهشت سال 1377 به عنوان موزه بازگشایی شد.

در سال 1355، فضایی در ضلع غربی کاخ صاحبقرانیه جهت نگهداری آثار و اشیاء هنری اهدایی به فرح دیبا و یا خریداری شده توسط وی با چهار سالن در طبقه همکف و یک سالن در زیرزمین در نظر گرفته شد.

بر سقف تالار میانی این موزه، نقاشی روی چوب با نقوش گل و مرغ شیراز به چشم می‌خورد. این موزه در بهمن ماه سال 1376 گشایش یافت.

آثار موجود در این موزه در دو بخش هنر پیش از تاریخ و آثار هنرهای تجسمی معاصر ایران و جهان به نمایش درآمده اند.

آثار بجامانده از تمدن‌های باستانی پیش کلمبیایی، مفرغ‌های لرستان، سفالینه‌های املش، هنرهای سرخپوستان آمریکای شمالی مربوط به هزاره‌های اول و دوم پیش از میلاد و آثاری از هنرمندان معاصر ایرانی همچون سهراب سپهری، ناصر اویسی، فرامرز پیلارام، جعفر روحبخش، پرویز کلانتری، بهمن محصص، سیراک ملکونیان، ژازه طباطبایی، مش اسماعیل، پرویز تناولی و هنرمندان غیر ایرانی چون ژرژ براک، پل گوگن، پل کله، پابلو پیکاسو، کامیل پیسارو، پیر آگوست رنوار، دیگو جاکومتی، فرنان لژه و مارک شاگال در این موزه به چشم می‌خورد.

کوشک احمدشاهی

این عمارت، اواخر دوره قاجار جهت خوابگاه ییلاقی احمدشاه در میان باغ نیاوران با مساحتی بالغ بر 800 متر در دو طبقه با سقف شیروانی بنا شد.

از ویژگی‌های عمده این بنا تزئینات و نمای آجری به کار رفته در سرتاسر نمای بیرونی آن است. آجرها از نوع منقوش قالبی با طرح‌های متنوع به رنگ نخودی است.

ورودی بنا در ضلع جنوبی قرار دارد که به وسیله چندین پله از کنار حوض بیضی شکل پوشیده از کاشی، به کوشک منتهی می‌شود.

عمارت احمدشاهی در دوره پهلوی دوم مرمت و الحاقات جدیدی در آن صورت گرفت و مبلمان داخلی آن به طور کامل عوض شد تا به عنوان محل کار و سکونت رضا پهلوی مورد استفاده قرار گیرد.

طبقه همکف این عمارت شامل یک هال با حوضی از جنس مرمر در وسط می باشد و 6 اتاق و 2 راهرو در اطراف آن قرار دارند.

اشیاء تزئینی از جنس نقره، برنز، عاج، چوب، هدایایی از کشورهای مختلف مثل هند، تابلوهای نقاشی و گوبلن و نشانها و مدال‌ها در این فضا به نمایش در آمده است. همچنین ویترینی شامل اشیاء و سنگ‌های معدنی تزئینی، سنگی از کره ماه و چندین فسیل گیاهی و حیوانی در معرض دید قرار دارند.

طبقه دوم عمارت از یک سالن مرکزی و ایوان سرتاسری چهارطرفه تشکیل شده است. در چهار طرف سالن مرکزی که به عنوان اتاق موسیقی استفاده می‌شد، قفسه چوبی ویترین دار نصب شده است.

دور تا دور ایوان را 6 ستون با مقطع مربع قطور با نمای آجری بدنه و 26 ستون مدور با نمای گچی فرا گرفته است. نقش شیر و خورشید گچبری شده بر پیشانی دیواره ضلع شمالی ایوان به چشم می‌خورد.

پس از انقلاب، در جریان حفاظت و مرمت این بنا، بخش پایین دیواره‌های آن نیز تعمیر شد و در اردیبهشت سال 1379 همزمان با هفته میراث فرهنگی این عمارت گشایش یافت.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:43 |
کاخ چهلستون که در زمان شاه عباس اول و دوم صفوی و در سده یازدهم هجری در میان باغ وسیعی در اصفهان ساخته شد، یکی از نمونه‌های کم نظیر سبک معماری دوران صفویه در اصفهان به شمار ‌می‌رود.

این بنای مشهور دارای تالار آینه با سقف طلاکاری و اتاق‌هایی در جبهه سمالی و جنوبی با تزئینات گچبری و آینه‌کاری و نقاشی‌های نفیس و ارزنده است.

ایوان رفیع آن با بیست ستون چوبی ابهت و عظمت خاصی به آن بخشیده و انعکاس ستون‌ها در استخر بزرگ مقابل نام چهلستون را به این کاخ داده است.

این بنای معتبر تاریخی برای نخستین بار در سال ۱۳۳۷ شمسی برای بازدید عموم آماده شد.

پس از انقلاب اسلامی و طی یک وقفه 10 ساله که به منظور بازسازی و مرمت و تجهیز آن صورت گرفت مجددا در بهمن ماه ۱۳۶۷ با نام موزه چهلستون بازگشایی شد.
 
این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور است و نوع موزه باستان شناسی و مردم شناسی است.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:43 |
بخش دل‌انگیزی در شمال شهر تهران در کوهپایه‌های توچال و دره سرسبز دربند وجود داردکه مجموعه سعدآباد با یک میلیون و صد هزارمترمربع وسعت در این گستره قرار گرفته است.

سعدآباد از شمال با کوه‌های البرز، از شرق با گلابدره، از غرب با ولنجک و از جنوب با تجریش همسایگی دارد و در زمان قاجار محل استقرار و سکونت تابستانی شاهان این سلسله بوده است.

پس از کودتای 1299 در وسعتی تازه و الحاق باغ‌های مختلف، این مکان به اقامتگاه تابستانی پهلوی اول تبدیل شد.

کاخ و کوشک‌هایی به مناسبت و ضرورت‌های گوناگون در جای جای این پهنه به فاصله‌ای از بازمانده بناهای قاجار سر برآورده که طی سالیان به چهارده کاخ کوچک و بزرگ، هرکدام به سبک و شیوه‌ای در معماری رسیده است.

در زمان پهلوی اول، سراسر باغ سعدآباد از رودخانه دربند مشروب می‌شد. رضا‌پهلوی آب رودخانه دربند را خریداری کرد و به آبیاری این باغ اختصاص داد ولی پهلوی دوم 12 ساعت از آب رودخانه را به رعایا داد.

کاخ های سعدآباد:

18 کاخ کوچک و بزرگ از دوره‌های قاجاریه و پهلوی در سعدآباد وجود دارد که عبارتند از:

  • کاخ احمدشاهی (در اختیار بسیج خواهران)
  • کاخ شهوند (کاخ موزه سبز فعلی)
  • کاخ سفید (کاخ موزه ملت)
  • کاخ اختصاصی (موزه تاریخ طبیعی سابق در حال حاضر در اختیـار نهاد ریاســت جمهوری)
  • کاخ اسود (سیاه) موزه هنرهای زیبا فعلی
  • کاخ شمس (موزه مردم شناسی)
  • کاخ اشرف (موزه ظروف سابق)
  • کاخ غلامرضا (ساختمان تبصره 36)
  • کاخ ملکه مادر (ســــاختمان جمهوری)
  • کاخ احمدرضا (در اختیار نهاد)
  • ساختمان عبدالرضا (امور اداری سعدآباد)
  • کاخ بهمن پهلوی پسر غلامرضا (مرکز آموزش)
  • کاخ شهرام پسر اشرف (موزه نظامی)
  • کاخ فریده دیبا (در اختیار نهاد)
  • کاخ‌های قدیم و جدید ولیعهد رضا پهلوی (موزه بهزاد و دفینه)
  • کاخ فرحناز و علیرضا فرزندان محمدرضا پهلوی( موزه خط و کتابت میرعماد)
  • کاخ لیلا

علاوه بر کاخ‌های مذکور و چندین ساختمان قدیمی دیگر، تاسیسات و امکانات دیگری همچون: سالن‌های مرغداری و گاوداری، موزستان و گلخانه‌های گوناگون، استخرهای مختلف، چشمه سارها، زمین‌های تنیس و سالن بولینگ، سینما و آمفی تئاتر روباز در این مجموعه 110 هکتاری وجود دارد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:42 |
موزه هنرهای دینی امام‌علی (ع) در سال 79 سالی که دو عید غدیر در آن واقع بود و به عنوان سال امام علی (ع) نام گذاری شده بود، تأسیس و در سال 1382 افتتاح شد.

اساسنامه این موزه همزمان با روز جهانی موزه 25 اردیبهشت سال 1385 به تصویب ریاست سازمان فرهنگی هنری شهرداری رسید.

همانطور که از نام این موزه پیداست همه فعالیت‌هایی که در این موزه انجام می‌شود مربوط به حضرت علی (ع‌) می‌باشد و شامل تابلوهای نقاشی‌، نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای و آثاری مربوط به پرده خوانی در زمان‌های قدیم می‌باشد.

آثار هنرمندان خوشنویس که در رابطه با مسائل مذهبی کار انجام داده‌اند از دیگر آثارست که در این موزه وجود دارد.

در طبقه همکف این موزه نمایشگاه‌های دوره‌ای برگزار می‌شود که چندی پیش اصل پرده کعبه که به ایران هدیه شده بود در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرارگرفت.‌

آمفی‌تئاتری در این موزه وجود دارد که جلسات عرفانی ادبی و فرهنگی با حضور نویسندگان و شعرای که کارهای مذهبی انجام داده‌اند، در این مکان برگزار می‌شود.

در طبقه اول مرمت آثار تأسیسات نمازخانه، در طبقه همکف‌ نمایشگاه ادواری، در طبقه اول تابلوهای نقاشی معاصر و در طبقه دوم آثار خوشنویسی مستقر می‌باشد.

اهداف و برنامه‌های موزه امام علی(ع):

  • شناسایی، گردآوری، ساماندهی نگهداری و معرفی آثار هنرهای تجسمی با گرایش دینی و آثار هنرمندان موحد
  • انجام پژوهش‌های مربوط به هنرهای دینی و آئینی
  • فراهم سازی محیطی مناسب بر انجام پژوهش‌های هنر دینی
  • معرفی آثار هنری از طریق برگزاری نمایشگاههای مختلف
  • گردآوری و طبقه بندی اطلاعات مربوط به آثار هنرهای دینی در ایران و جهان
  • تماس و ارتباط با دیگر مراکز هم سان به منظور فراهم سازی فعالیت در راستای اهداف موزه
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:41 |
باغ فین با درختان کهن برج‌های قدیمی و استخرها و جویباران متعدد و فواره‌های طبیعی؛ معروف به فواره‌های سلیمانی یکی از زیباترین تفرجگاه‌های باستانی ایران به شمار می‌رود.

معماری بناهای معروف به شاه‌عباسی و فتحعلی‌شاهی و کریمخانی که در گوشه و کنار این باغ به جای مانده و همچنین حمام‌های معروفش تلفیقی از معماری سه دوره صفویه و زندیه و قاجاریه است.

موزه ملی کاشان بنای نوبنیادی است که در سال ۱۳۴۷ در ضلع شمالی باغ فین و به همت مرحوم سید محمد تقی مصطفوی؛ مدیرکل باستان شناسی وقت احداث شد.

این موزه از یک طبقه شامل چند تالار بزرگ و کوچک و یک زیرزمین نسبتا وسیع تشکیل شده است و دارای سه بخش باستان شناسی و مردم شناسی و صنایع دستی است.

اشیای بخش باستان شناسی آن حاصل حفاری‌های انجام شده در تپه سیلک و چغازنبیل و حسنلو و خوروین و لرستان و... است.

موزه باغ فین کاشان وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور  و عمومی است و انواع آثار آن عبارتند از: باستان شناسی و مردم شناختی و صنایع دستی شامل ظروف سفالی متعلق به دوره های پیش از اسلام و پس از آن از جمله اشیای مفرغی و سرامیک و پوشاک و خط و کتابت و انواع بافته‌ها.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:2 |
موزه ارومیه با زیر بنای ۷۵۰ متر مربع در محوطه‌ای به وسعت ۲۰۰۰ متر مربع در سال ۱۳۴۶ بنا شد.

بعدها به منظور حفظ و نگهداری آثار و اشیای منحصر به فرد و در راستای گسترش موزه، دو فضای نسبتا بزرگ و یک گنجینه زیرزمینی به آن افزوده شد.

موزه ارومیه دو تالار دارد که یکی بزرگتر از دیگری است. در تالار بزرگ نسخ خطی و آثار متعلق به دوره‌های ما قبل تاریخ و تاریخی و نیز آثار بازیافته از مرز بازرگان در غرفه‌های مستقل و جداگانه به معرض نمایش درآمده است.

جام طلایی به دست آمده از تپه حسنلوی شهرستان نقده به همت سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری آذربایجان‌غربی در قسمتی از موزه‌ ارومیه به مدت ۱۵ روز در معرض دید علاقه‌مندان قرار گرفت.

در بخش مردم شناسی که در تالار کوچک موزه ارائه شده است پوشاک و زیورآلات مناطق مختلف ایران و به ویژه طوایف و تیره های ساکن آذربایجان غربی همراه با دیگر آثار زندگی مردم منطقه به نمایش درآمده است.

این موزه وابسته به سازمان میراث فرهنگی کشور است و نوع موزه عمومی است و نوع آثار آن عبارتند از باستانی و مردم شناختی و هنری و کتاب‌های خطی.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:2 |
بنای موزه مینیاتور آبکار یکی از ساختمان‌های نه چندان قدیمی مجموعه کاخ سعد آباد است. این بنا پیش از انقلاب به کاخ لیلا پهلوی معروف بود

در سال 1373 این بنا به موزه مینیاتور آبکار تبدیل شد. برای شکل گرفتن موزه، زیر نظر معماران سازمان میراث فرهنگی کشور، مختصر تغییری در فضای داخلی آن صورت گرفت و اتاق‌ها به تالارهای موزه تبدیل شد.

بنای موزه مینیاتور آبکار، در این مجموعه، در جایی قرار گرفته که چند موزه آنرا همچون نگینی در بر گرفته است، در ضلع شمالی موزه نظامی در ضلع جنوبی موزه بهزاد، در ضلع شرقی فضای سبز و در غرب و جنوب غربی آن کاخ موزه ملت قرار دارد.

محوطه بنا در میدان گاه با فضای بیشتری دیده می‌شود حوض دایره‌ای شکل با فواره‌های زیبا به سبک دوره قاجار و چند باغچه آن را تزیین کرده است.

در سمت راست ورودی، که در ضلع شرقی بنا قرار گرفته است، تالار شماره یک و در انتهای سمت راست راهرو تالار شماره دو و در انتهای سمت چپ آن تالار شماره سه و بین دو تالار، در انتهای راهرو در ضلع غربی بنای انبار کوچک موزه احداث شده است.

برای تبدیل این بنا به موزه هیچگونه تغییری در ساختار فیزیکی ساختمان داده نشده است.

در تالار شماره یک، تقریبا آخرین دستاوردهای استاد آبکار به نمایش گذاشته شده است. این مجموعه در برگیرنده آثار مینیاتور، تذهیب و نقش گره می‌باشد.

در تالار  شماره 2، سه دسته از آثار هنری کلارا آبکار به نمایش گذاشته شده است:

  • مجموعه‌‌ای از نقاشی‌های آبرنگ، مستند سازی اشیاء موزه مردم شناسی و هنرهای تزئینی
  • نقاشی‌های زیر لاکی، روغنی
  • آثار مینیاتور کلارا آبکار
+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:1 |
روستای باغچه جوق (در زبان ارمنی یعنی ده) در فاصله 6 کیلومتری شهر ماکو و حدود 2 کیلومتری از سمت غرب جاده اصلی بازرگان قرار دارد

 این روستا از غرب و جنوب به دامنه کوه چرکین و چشمه‌ای به نام کلیسه منتهی می‌شود. در بخش جنوب شرقی روستای باغچه جوق، ساختمان مجلل و تاریخی قصر باغچه جوق قرار دارد که مربوط به اواخر دوره قاجاریه است.

بانی آن تیمور تیموری معروف به اقبال السلطنه ماکوئی یکی از حکام مقتدر وقت و از سرداران مظفرالدین شاه است.

این قصر به علت ویژگی‌های ممتاز معماری و هنری در سال 1353 توسط دولت خریداری شد و بعد از انجام تعمیرات ضروری و رفع خطر از آن به علت علاقه مردم منطقه و جاذبه‌های قوی فرهنگی با موافقت سازمان میراث فرهنگی و تهیه مقدمات لازم، برای بازدید عموم آماده شد و عنوان کاخ موزه باغچه جوق ماکو موردبهره برداری قرار گرفت.

قصر تاریخی باغچه جوق که از یک ساختمان دو طبقه تشکیل شده در داخل محوطه باغی به مساحت 11 هکتار قراردارد. مرمت و الحاقات بعدی ساختمان نیز به پسر ماکویی نسبت داده شده است.

معماری کاخ تلفیقی است از معماری سنتی ایرانی و غربی، به ویژه معماری روسیه اواخر سده نوزدهم.

خانواده سردار ماکویی تا سال ۱۳۵۳ در این کاخ زندگی می‌کردند و پس از مرمت و بازسازی محوطه و ساختمان آن از سال ۱۳۵۸ به منظور بازدید عموم افتتاح شد. این کاخ موزه در سال ۱۳۶۶ در اختیار میراث فرهنگی کشور قرار گرفت.

گچبری ساختمان توسط اساتید ایرانی انجام گرفت و آئینه‌کاری و گچبری ساختمان در سطح عالی است در بالای عمارت دور تا دور گلدان‌ها و مجسمه‌ها وجود دارد که اغلب جای گل و چراغ است.

پایه ستون‌ها و گلدان‌ها از سنگ خارا است و خوب حجاری شده است. اولین گرامافونی که به ایران وارد شده در این عمارت به چشم می‌خورد که طول بوق آن 60 سانتیمتر و ارتفاع پایه‌اش بیش از یک متر است.

پرده‌های زربفت، مبل‌های بی نظیر، تخت‌خواب‌های متعدد با تشک‌های پر قو، کاغذ دیواری‌ها و رنگ‌آمیزی سالن‌ها و نقاشی سقف اتاق‌ها، ظروف چینی اعلا و لوسترهای کریستال، فضای حیاط با گلکاری و درختان میوه و اشجار زینتی و حوض‌های وسیع بازدید کنندگان را به یاد کاخ‌های افسانه‌ای می‌اندازد.

بخشی از باغ در پیرامون کاخ اصلی دارای طرحی از پیش اندیشیده و تقریبا منظم و محصور است. این محوطه توسط نرده‌های چدنی زیبایی از سایر بخش‌های باغ جدا شده که تقریبا نقشی همچون اندرونی ایفا می‌کند. در بخش‌هایی از محوطه، آثاری از کف‌سازی سنگی باقی مانده است و در سمت غربی کاخ نیز نمای اصلی ساختمان حوض بیضی شکل دیده می‌شود.

نمای خارجی بنا با مجسمه‌های گچی که سردرها و نرده‌های گچی لبه بام را زینت داده‌اند، ساختمان سنگی یا آشپزخانه کاخ که با سنگ‌های صیقلی و تراش خورده ساخته شده است و استخر بزرگ باغ که جوی آبی از آن به قسمت‌های مختلف باغ جاری است از دیگر دیدنی‌های باغچه جوق به حساب می‌آید.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 18:0 |
این موزه که بیش از سیزده میلیون گنجینه و آثارباستانی از تمامی فرهنگ‌ها و کشورهای جهان را از دوران پیش از تاریخ تا زمان حال در خود جای داده است، در سال 1753 رسما تاسیس شد.

بازدید از موزه بریتانیا، مجانی است و پولی بایت بلیط و یا ورودیه دریافت نمی‌شود. بخش خاورمیانه موزه بریتانیا شامل اشیای باستانی بسیار پرارزشی است که از کشورهای ایران و عراق و دیگر کشورهای منطقه را شامل می‌شود.

بیش از سیزده هزار شئی باستانی ایران در موزه بریتانیا قرار دارد. از آن جمله می‌توان به منشور حقوق بشر کوروش بزرگ اشاره کرد که در بخش خاورمیانه موزه بریتانیا قرار دارد.

(British Museum Library) یکی از معتبرترین موزه‌ها و کتابخانه‌های جهان در لندن با آثار بسیاری از تاریخ طبیعی و تمدن بشری در دوران‌های مختلف؛ از جمله آثار اسلامی از قرن دوم هجری و بعد است.

این مرکز در  سال1753 با مجموعه اهدایی سر هانس سلون طبیعیدان، شامل دستنوشته‌ها، کتاب‌های چاپی و آثار باستانی رسما تأسیس شد و در 1759 با افزوده شدن مجموعه‌های دیگر برای استفاده همگانی گشایش یافت.

این موزه با بیش از پنج میلیون بازدیدکننده در سال برخی از نفیس‌ترین آثار تاریخ تمدن بشری را در خود جای داده است. از جمله آثاری از آتن، مصر، سومر، (اور) آشور، چین و آثار هنر اسلامی.

این کتابخانه در سال 1972 بنا بر قانونی که در همان سال به تصویب رسید در کتابخانه بریتانیا که در واقع کتابخانه ملی انگلیس است، ادغام شد. کتابخانه موزه بریتانیا بخش نسخ خطی کتابخانه بریتانیا است؛ چرا که کتاب‌های دیگر آن به ساختمان جدید کتابخانه بریتانیا منتقل شده است.

ساختمان موزه بریتانیا و کتابخانه آن در اواسط دهه 1800 پایان گرفت. آنتونی پانتیسی که ابتدا مسوول کتب چاپی و سپس به ریاست کتابخانه منصو

ب شد، طرح سالن قرائت مدور آن را داد که شهرت بسیاری دارد. این کتابخانه عظیم در سال 1857 افتتاح شد.

بخش‌های مختلف موزه عبارتند از: نقاشی و تصویر، سکه و نشان (مدال)، آثار باستانی مصر و آسیای غربی و روم قرون وسطی و دوره های بعد، آثار باستانی شرقی، آثار پیش از تاریخ و رومی ـ بریتانیایی، آثار قوم شناختی.

موزه بریتانیا به دلیل امکانات مالی اشیایی کمیاب و عتیقه را از سراسر دنیا جمع آوری کرده است. بسیاری از این آثار حاصل کاوش‌هایی است که در بعضی از آنها موزه مشارکت داشته است.

موزه بریتانیا غنی‌ترین گنجینه‌های هنر اسلامی (از قرن دوم هجری به بعد) را در زمینه‌های گوناگون و از سرزمین‌های مختلف اسلامی گردآورده است؛ از جمله نامه‌ای به زبان عربی روی پارچه که احتمالا به اوایل قرن دوم تعلق دارد و نیز آثار کمیاب و کم نظیری از دوره عباسیان فاطمیان مصر (قرن چهارم و پنجم) ایوبیان شام (قرن ششم) و دوره‌های مختلف ایران و عثمانی در رشته های فلزکاری، سفال، بلور و کاشی.

بخش سکه‌های این موزه نیز مجموعه تقریبا کاملی از ادوار مختلف اسلامی است. همچنین در این موزه آثار بسیار کهن از هنر ایران پیش از اسلام وجود دارد. مانند سفالینه های 3300 پیش از میلاد، مجموعه‌ای از ظرو

ف سیمین و زرین احتمالا از گنجینه‌های معابد مغان از قرن ششم تا چهارم پیش ازمیلاد و استوانه فرمان کوروش کبیر.

آثار عتیقه ایران پیش از اسلام در موزه بریتانیا بیشتر اشیایی است که در نتیجه کاوش‌های باستان‌شناسی به دست آمده اما آثار متعلق به پس از اسلام غالبا از مجموعه‌های شخصی و قدیمی جمع آوری شده وبه همین علت معرف ذوق شخصی انگلیسی‌هایی نظیر: برادران شرلی، سر جان ملکم و سر گور اوزلی است که به شرق سفر کرده اند.

از هنرهای ایرانی اسلامی آثاری در دو رشته تصویر و تذهیب، کتب خطی و صنعت فرش و قالی بیش از نمونه‌های دیگر به چشم می‌خورد. برخی از آثار نفیس ایران پس از اسلام عبارتند از: خمسه نظامی که برای شاه طهماسب در تبریز تهیه شده است، اسطرلابی که برای سلطان حسین صفوی در 1133 ساخته شده، کلاهخود و زرهی به نام شاه عباس اول، سفال‌های لعابدار نیشابور و کاشی‌های عهد سلجوقی.

کتابخانه موزه بریتانیا تا سال 1973 بخشی از موزه بود. در این سال کتابخانه ملی امانی، کتابخانه ملی مرکزی و سازمان کتابشناسی ملی بریتانیا نیز به این کتابخانه پیوست و به نام کتابخانه بریتانیا با پانزده میلیون جلد کتاب به صورت یکی از غنی‌ترین کتابخانه‌های جهان درآمد.

در مجموعه‌های مختلف این کتابخانه آثاری به بیشتر زبان‌های دنیا نگهداری می‌شود که فقط در مجموعه‌های شرقی به بیش از سیصد و پنجاه زبان کتاب موجود است.

از قسمت‌های مهم کتابخانه بخش مجموعه‌های خاص مشتمل بر: نسخ خطی عربی، کتب شرقی و مجموعه کتابخانه دیوان هند (مجموعه‌های ایندیا آفیس)، نقشه، آثار موسیقی و تمبر است. بخش کتب شرقی و مجموعه دیوان هند مجموعه بزرگی از کتاب‌های چاپی و خطی نفیس اسلامی به زبان‌های مختلف است.

این مجموعه دارای بیش از 000 40 نسخه خطی و 000 400 کتاب چاپی است. بخش عربی که از مهم‌ترین بخش‌هاست، دارای 000 6 نسخه خطی و 000 30 جلد کتاب چاپی و نمونه‌هایی از خط عربی و تذهیب است. احتمالا قدیم‌ترین قرآن موجود در اروپا نیز در این بخش قرار دارد.

همچنین تصویرهایی از نسخه‌های منحصر به فرد عربی گردآوری شده است که منبع مهمی برای مطالعات عربی و اسلامی شمرده می‌شود. تعداد زیادی از اولین چاپ‌های کتاب‌های عربی نیز در کتابخانه نگهداری می‌شود.

بخش فارسی شامل حدود 000 3 نسخه خطی و 000 10 کتاب چاپی است. کتب تاجیکی نیز در این بخش قرار دارد. تعدادی از کتاب‌های فارسی از مجموعه‌های خصوصی به تملک کتابخانه در آمده است.

این کتابخانه همچنین دارای تعداد بسیاری از نگارگری‌های هنرمندان مسلمان و بویژه ایرانی است که قسمتی از آن‌ها در کتابخانه و بقیه در موزه نگهداری می‌شود. فهرست مفصلی از نگارگری‌های ایرانی (مشتمل بر 404 مجموعه) در سال 1977 تدوین شده که در واقع مکمل فهارس نسخ خطی فارسی پیشین این کتابخانه است

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:59 |
موزه واتیکان (Musei Vaticani) که یکی از عظیم‌ترین و غنی‌ترین موزه‌های جهان است در سال 1506 تاسیس شد

موزه واتیکان یکی از دیدنی‌های اصلی شهر واتیکان است. این موزه که آثار هنری و تاریخی بی‌نظیری را که مرتبط با مسیحیت و مذهب کاتولیک است در خود جای داده، سالیانه پذیرای حدود ۴ میلیون بازدید کننده است.

این موزه در سال ۱۵۰۶ میلادی توسط پاپ ژولیوس دوم بنیان نهاده شد. موزه‌ واتیکان ساختمانی در داخل کشور واتیکان است که شامل چند مجموعه موزه‌ است و از بخش‌های متنوعی تشکیل شده و آثاری از تمدن‌های مختلف در بر دارد.

بخش اصلی آن از هنر عمومی و تندیس‌ها و پیکره‌های بسیاری تشکیل شده و آثار هنری بسیاری از کلیسای کاتولیک روم را به نمایش گذاشته است.

پاپ ژولیوس دوم این موزه را در قرن شانزدهم (سال ۱۵۰۶ میلادی) تأسیس کرد. سالانه از این موزه بیشتر از 5 میلیون نفر بازدید می‌کنند. ورودی برای هر نفر 14 یورو است بخش اصلی درآمد واتیکان از این موزه تامین می‌شود.

موزه‌ واتیکان اکتبر سال 2006 پانصدمین سالگرد تأسیس خود را با گشایش دائمی حفاری قبرستان واتیکان جشن گرفت. امروزه مجموعه موزه واتیکان ترکیبی از موزه‌ها و گالری‌های مختلف پاپی هستند که تحت حمایت پاپ کلمنت چهاردهم (1769-1774) و پاپ پیوس ششم (1775-1799) آغاز به کار کردند.

قسمت موزه پروفین لاتران دربرگیرنده تندیس‌های باستانی (به ویژه تابوت‌های سنگی مرمر یک دست) و سنگ نوشته‌هایی از دوران مسیحیت باستانی است.

در سال 1910 و دوران پاپ سنت پیوس دهم (1903-1914) گالری سنگ‌شناسی عبری در داخل موزه پیوکریسشن شکل گرفت که دربرگیرنده 137 سنگ نوشته عبری از گورستان‌های باستانی در رم است و بعدها توسط پاپ ژان بیست و سوم (1958-1963) از قصر لاتران به ساختمان داخلی واتیکان منتقل و در سال 1970 افتتاح شد.

این موزه همچنین دربرگیرنده مجموعه مختلفی از پرده‌های منقوش و قالیچه‌نماهایی از قرن پانزدهم و هفدهم و همچنین مجموعه‌ای از نقشه‌ها و نقاشی‌های مختلف ایتالیا است. در داخل موزه واتیکان بیش از هرجای دیگری در جهان آثار برهنه وجود دارد.

بخش تاریخی موزه واتیکان نیز در سال 1973 پایه‌گذاری شد که دربرگیرنده مجموعه‌ای از پرتره‌های پاپی و اشیاء سپاه نظامی پاپی و همچنین اشیایی برای مراسم و تشریفات خاص است که دیگر استفاده نمی‌شود. موزه اتومبیل و کالسکه نیز بخشی از موزه تاریخی واتیکان است.

شهر واتیکان با دو کیلومتر طول و هزار نفر شهروند- کوچکترین کشور مستقل جهان - در سال ۱۹۲۹ طبق عهدنامه لاترن (Lateran Treat) تأسیس شد. کشور و یا به عبارت بهتر شهرک واتیکان تقریبا در مرکز شهر رم واقع شده است. این شهر مانند ارگ و یا قلعه توسط دیوارهای مربوط به قرون وسطایی احاطه شده است و ۶ دروازه دارد.

کشیش‌ها و پدران روحانی برای چندین قرن مانع هر گونه بروز خلاقیت و هنر بودند. آن دوره سیاه تاریخی به نام قرون وسطی یادآور حوادثی مانند دادگاه‌های تفتیش عقاید، سوزاندن و کشتن بود.

محاکمه گالیله و سوزاندن جرنوبرنادو نمونه‌هایی از این رویدادهای سیاه است که بار سنگین آن را برای همیشه واتیکان بردوش دارد. اما با ظهور دوره نوگرایی، هنر در همه زمینه بویژه در نقاشی و ترسیم، شکوفایی یافت. تعدادی از معروفترین هنرمندان و معماران دوره رنسانس ایتالیا برای ساختن بناهای واتیکان توسط پاپ به کار گماشته شده بودند.

کتابخانه واتیکان و بخش‌های متنوع موزه آن حاوی اطلاعات تاریخی است که به لحاظ علمی و فرهنگی بسیار ارزشمند است. در سال 1984 سازمان جهانی یونسکو، تمام شهر واتیکان را در فهرست مناطق تاریخی خود ثبت کرد و تنها نمونه‌ای است که در آن کل یک کشور به‌عنوان اثری تاریخی ثبت می‌شود.

در موزه واتیکان نیز آثاری از تمدن پارسی وجود دارد. در این موزه همچنین سه کره جهان مربوط به سال‌های 1560 تا 1800 وجود دارد که اگرچه در آنها همچون سایر نقشه‌های قرون 16 و 17 ، قاره آمریکا و اقیانوسیه وجود ندارند اما در هر سه کره نقشه ایران با نام پارس و معادل لاتین خلیج فارس( سینوس پرسی) وجود دارد.

یک نقشه نیز روی چرم به سبک نقشه‌های باستانی بطلمیوسی وجود دارد که در آن نیز معادل خلیج فارس (سینوس پرسی) وجود دارد. یک نقشه روی چرم نیز وجود دارد که کار هنرمند لئوناردو داوینچی است و نام ایران را با نام امپراتوری پارس دارد.

اصولا نقشه‌های فعلی موجود در جهان قدمتی بیشتر از 500 سال ندارند حتی آنهایی که بر اساس نقشه‌های بطلمیوس و نقشه نگاران باستان ترسیم شده‌اند مربوط به همین 5 قرن اخیر هستند و اصل هیچیک از نقشه‌های منسوب به علمای یونان و روم در اختیار نیست.

در آخرین یکشنبه هر ماه، موزه واتیکان درهایش را برای بازدیدکنندگان به صورت مجانی باز می‌کند. صف مردمی که خواهان بازدید از موزه واتیکان در آخرین یکشنبه هرماه هستند، به حدی طولانی می‌شود که از چندین خیابان می‌گذرد.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:58 |
تصور موزه‌ای که 260 هکتار وسعت داشته باشد، ساختمان‌هایش میان انبوه درختان جنگل پنهان شده باشند

در هر گوشه‌اش زنان روستایی مشغول پخت و پز غذاهای محلی باشند، راهنمایانش لباس پدربزرگان و مادربزرگان خویش را به تن کرده باشند، صدای نهر آب و نغمه پرندگان موسیقی دائمی‌اش باشد و مرغان و ماکیان از این‌سو به آن‌سویش جولان دهند، چندان ساده نیست. ما دیرگاهی است به موزه‌های سوت و کور در فضایی بسته و اغلب نیمه تاریک عادت کرده‌ایم: از دست زدن به آثار خودداری فرمایید، از محدوده تعیین شده عبور فرمایید، لطفا سکوت را رعایت کنید، پیش از ورود، وسایل خود را تحویل دهید، عکاسی و فیلمبرداری اکیدا ممنوع و... .

درگوشه‌ای از جنگل‌های سراوان گیلان، موزه‌ای برپاشده تا  خرق عادت کند؛ نامش موزه روستایی گیلان است و سبب بنیادش زلزله ویرانگر رودبار و منجیل در سال 1369 خورشیدی. وقتی شوک ناشی از آن فاجعه دهشت بار فروخوابید، گروهی از پژوهشگران دانشگاه‌های تهران و گیلان مأمور شدند تا پیامدهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی زلزله را در روستاهای آسیب دیده بررسی کنند. سرپرستی این گروه برعهده «محمود طالقانی» استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران بود که حالا با گذشت 18 سال از آن روزها می‌گوید: « در خلال مطالعاتمان متوجه این واقعیت تلخ شدیم که روند تخریب میراث مادی و معنوی روستاهای زلزله زده - همچون دیگر نقاط ایران- سال‌ها پیش از زلزله آغاز شده و گاه عوامل طبیعی مانند سیل و زلزله و توفان، این روند را تشدید می‌کنند.»

او می‌افزاید: «در عین حال بعد از چند ماه تحقیق و بررسی به این نتیجه رسیدیم که حفظ میراث روستاهای گیلان در جای خودش عملا غیرممکن است و تجربه اروپا نیز این کار را نشدنی می‌دانست.» از این‌رو ایده بنیاد یک موزه روستایی (اکو موزه و  موزه فضای باز) برای حفظ و نگاهداری میراث فرهنگی و معماری روستاهای گیلان شکل گرفت و پس از عبور از پیچ و خم نظام بوروکراتیک کشور جامه عمل به‌خود پوشید.

تجربه‌های اروپایی

موزه‌های روستایی در اروپا پیشینه‌ای دیرینه دارند. به گفته طالقانی «نخستین موزه‌های روستایی بیش از 100سال پیش در سوئد ساخته شدند و سایر کشورهای اروپای‌غربی و مرکزی پس از جنگ جهانی دوم به این کار پرداختند. در واقع، با پایان جنگ و اجرای طرح مارشال برای بازسازی اروپا، این نگرانی وجود داشت که مقدار زیادی از ساختارهای فرهنگی، سنتی، معماری و میراث روستایی از بین برود. از سوی دیگر، در اروپای شرقی، ساخت موزه‌های روستایی به سبب وجود سیستم‌های سوسیالیستی و کمونیستی و به بهانه طرفداری از میراث مردمی و توجه به قشرهای فرودست دنبال شد و کشورهایی مانند لهستان، رومانی و مجارستان در این زمینه پیشرفت‌های زیادی داشتند.»

نخستین موزه روستایی

در ایجاد موزه میراث روستایی گیلان از تجربه کشورهای اروپایی به‌خصوص فرانسه، آلمان و سوئیس استفاده شده است، اما همچنان که محمودطالقانی تصریح دارد، این کار با
بومی کردن یا به بیان دیگر با «ایرانی کردن و گیلانی کردن» تجربه اروپا به انجام رسیده است.  استان گیلان که اینک صاحب نخستین و تنها موزه روستایی کشور است، در یک محدوده جغرافیایی نه چندان بزرگ، تنوع فرهنگی بالایی را به نمایش می‌گذارد؛ چندان که پنج گروه فرهنگی گیلک، طالش، گالش، ترک و کرد در این محدوده قابل تشخیص هستند. از این گذشته، سفید رود،  سرزمین گیلان را به سه بخش شرقی، غربی و مرکزی تقسیم کرده است و چون در هر بخش، جلگه و کوه و کوهپایه مقتضیات خاصی را برای زندگی رقم زده‌است، 9 حوزه فرهنگی را می‌توان از یکدیگر متمایز کرد. بر این اساس، موزه روستایی گیلان دارای 9 بخش است که در هریک از آنها یک روستا به نمایندگی از یک حوزه فرهنگی ساخته می‌شود.

طراح و مجری موزه میراث روستایی گیلان می‌گوید:«در حال حاضر 2 مرحله از فازهای نه‌گانه موزه روستایی به بهره برداری رسیده‌اند. مرحله اول با 6 مجموعه مسکونی شامل 27‌سازه معماری، مربوط به حوزه فرهنگی و معماری جلگه شرقی سفید رود است و مرحله دوم با 4 مجموعه مسکونی شامل 14 سازه معماری، فرهنگ و معماری جلگه مرکزی گیلان را نمایش می‌دهد. این فازها به‌ترتیب در اردیبهشت سال 1385و فروردین 1387 به بهره‌برداری رسیدند و مرحله سوم تا اردیبهشت 88 آماده بهره‌برداری خواهد شد.

این مجموعه‌های مسکونی و سازه‌های معماری از کجا فراهم آمده‌اند؟ پژوهشگران موزه میراث روستایی به‌مدت چند سال، خانه‌ها و سازه‌های تاریخی و ارزشمند را در نقاط مختلف گیلان شناسایی کرده‌اند و سپس به‌دنبال آموختن دانش واچینی و دوباره‌چینی سازه‌های چوبی و خشتی و گلی رفتند که البته در ایران وجود نداشت و باید از اروپا آموخته می‌شد.

این کار نیز با در نظر گرفتن اصل بومی‌سازی‌ دانش صورت گرفت و آنگاه در یک عملیات پیچیده، سازه‌های معماری روستاهای مختلف واچینی شدند و با انتقال به کیلومترها آن سوتر، در دل جنگل‌های سراوان دوباره چینی گشتند. وقتی بیننده در موزه میراث روستایی به خانه‌ای برمی‌خورد که 180‌سال قدمت و 22 متر ارتفاع دارد و از روستایی در لاهیجان به آن جا منتقل شده، از دانش و مشقتی که در ورای این کار نهفته، به حیرت می‌افتد.

چنین خانه‌هایی البته بر غنای معماری تاریخی گیلان نیز گواهی می‌دهند، زیرا یک خانه 180 ساله چوبی که در تمام چفت و بست‌های اصلی آن حتی یک میخ به کار نرفته، دست کم دو زلزله بزرگ و چهار برف سنگین را از سر گذرانده و پایدار مانده است. یادمان نرفته که زلزله 1369 رودبار و منجیل چه بر سر گیلان آورد و در برف سنگین سال 1383 چندین هزار بنای مهندسی ساز خراب یا متحمل آسیب جدی شدند.

این معماری برآمده از یک فرهنگ غنی و شیوه خاصی از زندگی است که کوشش شده آنها نیز در موزه میراث روستایی نمایش داده شوند. به گفته طالقانی، کارشناسان موزه به‌مدت طولانی درباره خورد و خوراک، پوشش، معیشت و اشکال زندگی روستائیان گیلان در گذشته نه چندان دور - اما فراموش شده- مطالعه کرده‌اند و کوشش می‌شود که همه اینها به نوعی در موزه بازسازی شود. وسایل قدیمی موجود در خانه‌ها، راهنمایانی که لباس‌های سنتی را به تن دارند، زنان روستایی که مشغول پخت نان یا شیرینی و احیانا بافندگی هستند، همگی رسالت بازسازی زندگی چند نسل پیش از خود را برعهده دارند. محمود طالقانی به یک مرحله دهم نیز اشاره دارد که در آن جلوه‌هایی از فرهنگ و معماری روستایی سایر کشورهای جهان گنجانده می‌شود تا خصوصا امکان مقایسه سازه‌های چوبی روستاهای گیلان و دیگر کشورهای جهان فراهم آید، اما بلافاصله یادآور می‌شود که شاید این طرح بلند پروازانه باشد و هنوز نتوان از اجرای قطعی آن سخن گفت.

برای آشتی با نیاکان

طرح بزرگی مانند موزه میراث روستایی گیلان که در یک محدوده 260 هکتاری اجرا می‌شود و در ساخت آن علاوه بر سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور، دانشگاه‌های تهران و گیلان و مشاورانی از دانشگاه‌های اروپا مشارکت دارند و با نظارت یونسکو انجام می‌پذیرد، نمی‌تواند فارغ از مبانی ومطالعات نظری باشد. مجری موزه در این باره می‌گوید:«یکی از عوامل ساختاری آسیب پذیری فرهنگی ما، گسیختگی از گذشته نزدیک است و نسل جدید از 50 سال پیش به این‌سو با میراث پدران و پدربزرگان خود قهر کرده و در یک رفتار لجوجانه به تخریب آثار گذشته پرداخته است.

به بهانه مدرنیته این فکر در او ایجاد شده که هرچه مربوط به گذشته و سنتی است بی‌ارزش است و حتی ارزش مطالعه هم ندارد. حال آنکه ما در میراث خود دانش و تجربه‌ای داریم که هنوز ناخوانده مانده و به کار امروز می‌آید.»او می‌افزاید: «در حال حاضر، بیش از 70درصد جمعیت  ما در مناطقی زندگی می‌کنند که طبق تعاریف وزارت کشور شهر خوانده می‌شود (جدا از اینکه تعریف شهر در همه این مناطق صدق می‌کند یا نه) اما اکثریت قریب به اتفاق این جمعیت هنوز ریشه‌ها و وابستگی‌های روستایی دارند و تأسیس موزه‌های روستایی می‌تواند این جمعیت عظیم را به گذشته خود بازگشت دهد و جلوه‌هایی از تجربه و دانش نسل‌های گذشته را در یک جا قابل رؤیت کند.»

نوزایی هویت روستایی

مجری موزه میراث روستایی یادآور می‌شود:«پس از اجرای 4برنامه توسعه اقتصادی پس از انقلاب و در حالی که بیشتر روستاهای کشور از آب و برق و تلفن یا حتی گاز برخوردار شده‌اند، هنوز مشکلات ساختاری توسعه به قوت خود باقی است و به موازات ایجاد شبکه‌های خدمات رسانی و زیرساخت‌های آموزشی و بهداشتی در روستاها، این مناطق به سرعت خالی از جمعیت می‌شوند. بنابراین مشکل دارای ریشه‌های فرهنگی است. دختر یا پسر جوانی که با چند کلاس درس خواندن فکر می‌کند دیگر نباید به کار زمین داری بپردازد و آن را ضد‌ارزش می‌داند، مشکلش آب و برق نیست.» بدین ترتیب، هدفی که برای موزه میراث روستایی گیلان تعیین شده است، نمایش دادن آثاری از گذشته برای برانگیختن حس میهن دوستی و افتخار به نیاکان یا احیانا به رخ کشیدن تاریخ این کشور به سایر ملل نیست بلکه توجه‌دادن نسل حاضر، خصوصا برنامه‌ریزان و مدیران نوین‌ساز ‌ به زیربنایی‌ترین ابعاد توسعه پایدار و متوازن است.

طالقانی می‌گوید:«موزه روستایی گیلان، موزه شیء نیست بلکه محل نمایش بخشی از زندگی مردمان یک سرزمین در دوره‌ای خاص است تا نسل حاضر را با دانش و تجربه گذشتگان آشتی دهد.»از منظری دیگر، موزه میراث روستایی گیلان سبب ساز آشتی موزه‌ها با مخاطبانی است که از فضای سرد و بی‌روح و کسالت بار موزه‌های ایران دلزده شده‌اند. شاید اگر دیگر موزه‌ها نیز کارکردهای این موزه را - نه در اساسنامه که در عمل- برای خویش قائل بودند، موسیقی متنشان صدای باد نبود!

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:56 |
سیستم تهویه از کار افتاده و هوای گرم و دم آلود، حمام سونا را به خاطر می‌آورد. تابلوها در گوشه و کنار تالار رها شده‌اند. به آرامگاه آثار هنری کشور خوش آمدید!

بیش از 70 اثر هنری شامل تابلوهای نقاشی بزرگان کشور در آستانه نابودی است. در میان این آثار، تابلوهایی از پرویز کلانتری، کاظم چلیپا، مرحوم جعفر روحبخش، حبیب صادقی، دکتر فدوی، دکتر ضرغام، محمود زنگنه و تابلوهایی منسوب به هانیبال الخاص به چشم می‌خورد. ارزش مادی مجموعه آثار موجود در این تالار بیش از چند صد میلیون تومان تخمین زده می‌شود. ارزش معنوی این آثار اما قابل احصا‌ نیست.

موزه‌  هنرهای معاصر آبادان آذر ماه 1382 با ابتکار خسرو نشان، مدیرکل وقت فرهنگ و ارشاد خوزستان، در یک مجموعه فرهنگی تفریحی موسوم به پارک بازسازی افتتاح شد. تجهیز و مدیریت این موزه را مؤسسه هنرهای تجسمی کشور وابسته به موزه هنرهای معاصر تهران برعهده داشت. مجموعه آثار موجود در این موزه را نیز همین مؤسسه خریداری کرد، یک کارشناس هنری و یک کارمند اداری- مالی در این موزه مشغول به‌کار شدند و چندین برنامه هنری ازجمله نمایش آثار هنرمندان کشوری و استانی به اجرا در آمد. با رفتن دکتر خسرو نشان از ارشاد خوزستان، آرام آرام اجرای برنامه‌های فرهنگی در موزه هنرهای معاصر کمتر شد. پس از 2سال مؤسسه هنرهای تجسمی کشور، مدیریت این موزه را به اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آبادان سپرد. دوران افول موزه هم از همین زمان آغاز شد. اواخر سال 1386 موزه به‌مدت 2 هفته تعطیل و در محل آن، نمایشگاه مبلمان برگزار شد.

مسئولان ارشاد آبادان در برابر انتقادات رسانه‌ها ابراز داشتند که از درآمد حاصله برای تجهیز موزه استفاده خواهند کرد، اما پس از اتمام نمایشگاه مبل، این موزه دیگر گشایش نیافت و تابلوهای ارزشمند اساتید نقاشی کشور در گوشه و کنار تالار موزه رها شدند. اتفاق بد اما از کار افتادن دستگاه تهویه و خنک‌کننده موزه در تابستان گرم آبادان بود. اکنون چند ماه از این ماجرا می‌گذارد اما هنوز هیچ اقدامی برای نجات تابلوها صورت نگرفته است. مدیریت ارشاد آبادان تاکنون در برابر اظهار نگرانی علاقه‌مندان واکنش مناسبی نشان نداده و حتی به وعده خود برای انتقال موقت آثار به مکانی مناسب جامه عمل نپوشانده است. از سوی دیگر روایت‌های مختلفی در مورد تعداد تابلوهای موجود در این موزه شنیده می‌شود.

مسئولان ارشاد آبادان تعداد آثار را در حدود 70 یا 80 تابلو اعلام می‌کنند؛ این در حالی است که برخی مطلعین تعداد تابلوهای موزه را بیش از 100 اثر می‌دانند. واقعیت این است که مدیر ارشاد آبادان از تعداد صحیح آثار مطلع نیست. فهرست اموال در فایل بایگانی یکی از کارمندان  است که  ظاهرا در مرخصی است. جابه‌جایی‌های صورت گرفته آثار موزه نیز باعث تخریب برخی آثار شده است. از آن جمله تابلوی کاشی‌کاری تحت‌عنوان « سیر و سلوک بر لعاب کاشی » اثر استاد کلانتری که چندین قطعه از کاشی‌های آن از جا درآمده و مفقود شده است. گرما و رطوبت بسیار بالا هم تأثیر نامطلوب خود را بر تابلوها برجا گذاشته و این آثار در حال تخریب هستند. اینجا آرامگاه آثار هنری کشور است!

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:51 |
موزه‌ها در معرفی فرهنگ، آداب و رسوم و شیوه زندگی نیاکان ما نقش بسزایی دارند.

در استان مرکزی 6 موزه مردم شناسی وجود دارد که قدیمی‌ترین آنها، موزه چهارفصل اراک است.

به گزارش واحد مرکزی خبر، حمام تاریخی یا گنجینه چهار فصل اراک، یکی از جلوه‌های اصیل هنر معماری ایران در استان مرکزی است که در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.

حمام چهار فصل در عهد قاجاریه به همت حاج محمدابراهیم خوانساری بنا و اکنون به گنجینه تبدیل شده است.

این حمام از گرمخانه، سربینه (رختکن)، حجره‌های متعدد، حمام‌های زنانه، مردانه و اقلیت‌های مذهبی تشکیل شده است.

این حمام به دلیل ‌تزئین سربینه آن با کاشی‌های زیبا و رنگارنگ چهار فصل سال - چهار فصل نامیده می‌شود.

بخش سربنیه حمام با 8 ستون و گنبد رفیع آن وکاشی‌های رنگارنگ وگچبری‌های چشم نواز و نقاشی های تاریخی و طرح های اسلیمی‌اش، هر بیننده ای را به خود مجذوب می کند.

در این گنجینه ارزشمند، اشیای تاریخی مانند ظروف وکاسه های سفالی، سکه‌های دوره‌های مختلف تاریخی، عقدنامه‌های دوره‌قاجار، کتاب‌ها و نسخه‌های خطی، ظروف مسی و قلمزنی، اسباب قدیمی حمام، خمره‌های سفالی‌، لوازم ریسندگی، بخشی از محراب تاریخی و ارزشمند مسجد جامع ساوه و لوازم ریسندگی و بافت فرش نگهداری می‌شود.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:50 |
بیشتر مسافرانی که به رم، لندن، قاهره و پاریس سفر می‌کنند از موزه‌های مشهور این سه شهر بازدید می‌کنند.

موزه واتیکان، بریتیش میوزیوم، متحف مصری قاهره و لوور هرکدام سالانه بیشتر از 5 میلیون بازدید کننده دارند. ورودی هرکدام از این موزه‌ها بین 10 تا 15 یورو است.

1- موزه‌  واتیکان (رم ـ ایتالیا) The Vatican Museum

رم و قاهره جزو معدود شهرهای جهان هستند که از سه هزار سال قبل تا کنون همواره مرکزیت و اهمیت خود را حفظ نموده اند بنا براین در این دو شهر آثاری از دوره های مختلف تمدن می توان یافت. در حالیکه در تمدن ایرانی مرکز و پایتخت ها همواره در حال جابجایی بوده اند روزگاری استخر و پارس، زمانی شوش و در دوره ای شهرهایی دیگر رونق داشته و سپس بکلی از رونق افتاده و حتی قرنها خالی از سکنه شده اند.

موزه‌ واتیکان ساختمانی در داخل کشور واتیکان است که شامل چند مجموعه موزه‌  است و  از بخش های متنوعی تشکیل شده و آثاری را از تمدنهای مختلف در بر دارد بخش اصلی آن از هنر عمومی و تندیس‌ها و پیکره‌های بسیاری تشکیل شده و آثار هنری بسیاری از کلیسای کاتولیک روم را به نمایش گذاشته است. پاپ جولیوس دوم این موزه‌ها را در قرن شانزدهم تأسیس کرد. سالانه از این موزه بیشتر از 5 میلیون نفر بازدید می کنند ورودی برای هر نفر 14 یورو است بخش اصلی درآمد واتیکان از این موزه تامین می شود.

موزه‌ واتیکان معروف به Musei Vaticani اکتبر 2006 پانصدمین سالگرد تأسیس خود را با گشایش دائمی حفاری قبرستان واتیکان جشن گرفت. امروزه مجموعه موزه واتیکان ترکیبی از موزه‌ها و گالری‌های مختلف پاپی هستند که تحت حمایت پاپ کلمنت چهاردهم (1769-1774) و پاپ پیوس ششم (1775-1799) آغاز به کار کردند.

قسمت موزه پروفین لاتران دربرگیرنده تندیس‌های باستانی (به ویژه تابوت‌های سنگی مرمر یک دست) و سنگ نوشته‌هایی از دوران مسیحیت باستانی است. در سال 1910 و دوران پاپی سنت پیوس دهم (1903-1914) گالری سنگ‌شناسی عبری در داخل موزه پیوکریسشن شکل گرفت که دربرگیرنده 137 سنگ نوشته عبری از گورستان‌های باستانی در رم است و بعدها توسط پاپ ژان بیست و سوم (1958-1963) از قصر لاتران به ساختمان داخلی واتیکان منتقل و در سال 1970 افتتاح شد. این موزه همچنین دربرگیرنده مجموعه مختلفی از پرده‌های منقوش و قالیچه‌نماهایی از قرن پانزدهم و هفدهم و همچنین مجموعه‌ای از نقشه‌ها و نقاشی‌های مختلف ایتالیا است.

بخش تاریخی موزه  واتیکان نیز در سال 1973 پایه‌گذاری شد که دربرگیرنده مجموعه‌ای از پرتره‌های پاپی و اشیاء سپاه نظامی پاپی و همچنین اشیایی برای مراسم و تشریفات خاص است که دیگر استفاده نمی‌شود. موزه اتومبیل و کالسکه نیز بخشی از موزه تاریخی واتیکان است.

شهر واتیکان با دو کیلومتر طول و هزار نفر شهروند- کوچکترین کشور مستقل جهان- در سال ۱۹۲۹ طبق عهدنامه لاترن (Lateran Treat) تأسیس شد. کشور و یا به عبارت بهتر" شهرک واتیکان"  تقریبا در مرکز شهر رم واقع شده است. این شهر مانند ارگ و یا قلعه توسط دیوارهای مربوط به قرون وسطایی احاطه شده است و ۶ دروازه دارد.

کشیش ها و پدران روحانی برای چندین قرن مانع هر گونه بروز خلاقیت و هنر بودند آن دوره سیاه تاریخی بنام قرون وسطی یادآور حوادثی مانند دادگاههای تفتیش عقاید، سوزاندن و کشتن بود محاکمه گالیله و سوزاندن جرنوبرنادو نمونه هایی از این رویدادهای سیاه است که بار سنگین آن را برای همیشه واتیکان بردوش دارد اما با ظهور دوره نوگرایی، هنر در همه زمینه بویؤه در نقاشی و ترسیم ، شکوفایی یافت  تعدادی ازمعروفترین هنرمندان و معماران دوره رنسانس ایتالیا برای ساختن بناهای واتیکان توسط پاپ به کار گماشته شده بودند.

مهمترین و حیرت انگیزترین عمارت، تالار اجتماعات کلیسای سنت پیترز است. این عمارت به عنوان مرکز جهانی عبادت کاتولیک های رم بین قرنهای ۱۵ و ۱۷ توسط معماران بزرگی مانند بارمانت، میکل آنژ و جیان لورنزو برنینی طراحی شده است. شهر واتیکان به خودی خود از تاریخ فرهنگی قابل‌توجهی برخوردار است. ساختمان‌هایی چون سینت‌پیتر باسیلیکا و کلیسای سیستین از زیباترین آثار هنری جهان است و آثار ارزشمندی از هنرمندان بزرگ تاریخ رنسانس چون میکل آنژ و بوتیچلی را در خود جای داده است.

کتابخانه واتیکان و بخش های متنوع موزه آن حاوی اطلاعات تاریخی  است که به لحاظ علمی و فرهنگی بسیار ارزشمند است. در سال 1984 سازمان جهانی یونسکو، تمام شهر واتیکان را در فهرست مناطق تاریخی خود ثبت کرد و تنها نمونه‌ای است که در آن کل یک کشور به‌عنوان اثری تاریخی ثبت می‌شود. در موزه واتیکان نیز آثاری از تمدن پارسی وجود دارد. کتیبه ای در مورد فتح مصرتوسط کمبوجیه (525 قبل از میلاد) که به خط هیروگلیف بر روی مجسمه بدون سر متعلق به پسر کاهن بزرگ معبد " سایس " میباشد و در آن چنین حک شده است:

"هنگامیکه کمبوجیه شاه بزرگ و شاه تمام کشورها به مصر آمد, با او مردان بسیاری از کشورهای مختلف بودند. او در این کشور به تمامی مصر به پادشاهی یافت .( مصر علیا و مصر سفلی ) ... سپس پادشاه به معبد سایس رفت و در برابر الهه نیت به خاک افتاد ... او مرا پزشک بزرگ نامید و من به دستور پادشاه, زمین های خوب به کاهنان دادم ,کودکان را غذا دادم ,کارهای سودمند برای تنگدستان و یتیمان انجام دادم و ... .

در این موزه همچنین سه کره جهان مربوط به سالهای 1560 تا 1800 وجود دارد که اگرچه در آنها همچون سایر نقشه های قرون 16 و هفده ، قاره آمریکا و اقیانوسیه  وجود ندارند اما در هر سه کره نقشه ایران با نام پارس و معادل لاتین  خلیج فارس( سینوس پرسی) وجود دارد یک نقشه نیزبرروی چرم به سبک نقشه های باستانی بطلمیوسی وجود دارد که در آن نیز معادل خلیج فارس (سینوس پرسی) وجود دارد یک نقشه بر روی چرم  وجود دارد که کار هنرمند لئوناردو داوینچی است نام ایران را با نام امپراتوری پارس دارد. بجای نام دریای احمر نام" خلیج عربی" با جوهر بسیار کم رنگی نوشته شده  ولی در محل خلیج فارس نوشته ای قابل دیدن نیست و اگر نامی هم نوشته شده در حال حاضر بکلی ناخوانا شده است. اصولا نقشه های فعلی موجود در جهان قدمتی بیشتر از 500 سال ندارند حتی آنهایی که بر اساس نقشه های بطلمیوس و نقشه نگاران باستان ترسیم شده اند مربوط به همین  5 قرن اخیر هستند و اصل هیچیک ازنقشه های منسوب به علمای یونان و رم در اختیار نیست.

امروزه شما قادر هستید حتی کوچه و خانه خود را بر روی نقشه جهان(گوگل ارث) پیدا کنید اما اصولا نقشه ها تا قرن هفدهم  کشورها و حتی قاره های مفقوده دارند و حتی درنظرجغرافی نویسان مسلمان نیز جهان همچون سینی است که انتهای آن سلسله جبال قاف قرار دارد و در پای این رشته کوه، دریای محیط  گسترده است و عالم  نیز فرا تر از 7 دریا و 7 خشکی و  7 آسمان نیست.

هر چند بعضی از آن نقشه ها از نظر هنری بسیار ارزشمند است اما تا چند سال قبل اینگونه نقشه های جغرافیایی در کتابخانه ها نگهداری می شدند. به تازگی تعدادی از موزه ها به اهمیت موضوع پی برده و نسبت به  نمایش نقشه ها نیز اقدام کرده اند. اولین موزه اختصاصی نقشه های جغرافیایی " موزه والترز" در بالتیمور( شیکاکو) است که دیماه امسال با برگزاری جشنواره نقشه و با نمایش 20 هزار نقشه  افتتاح گردید. در این موزه 800 نقشه اصلی وجود دارد. این جشنواره نقشه با کمک "باری ماکلین" بزرگترین دارنده نقشه در جهان( 20 هزار نقشه) و با همکاری بخش تاریخ کارتوگرافی دانشگاه ویسکونسین و موسسه هنر شیکاغو برگزار و تا سه ماه آینده نمایش عمومی ادامه دارد.

تاریخ واتیکان

در سال ۱۸۷۰ میلادی با ورود سپاهیان «گاریبالدی» به رم ، حکومت متحد ایتالیا  پاپ را برای واگذاری ابنیه، املاک و دارایی های مربوط به کلیسا شدیداً تحت فشار گذاشت و او در اعتراض خود را در محوطه واتیکان محبوس کرد. این وضعیت تا ۱۱ فوریه ۱۹۲۹ میلادی که قرارداد «لاتران» میان «بنیو موسولینی» رئیس دولت وقت ایتالیا و پاپ «پی یازدهم» امضا شد، ادامه یافت. در چارچوب این قرارداد بود که واتیکان به عنوان دولتی مستقل و حاکم بر خود اعلام موجودیت کرد و پاپ نیز متقابلاً دولت ایتالیا را به رسمیت شناخت و پاپ رسما از دخالت در امور حکومت منع شد.

درحال حاضر واتیکان با حدود ۱۷۰ کشور جهان دارای روابط دیپلماتیک است و حدود ۱۳۰ کشور جهان نیز دارای سفیر نزد دولت واتیکان هستند. واتیکان همچنین در اکثر سازمانهای بین المللی از جمله سازمان ملل دارای نماینده رسمی به عنوان ناظر و در برخی نیز دارای حق رأی است.

پاپ رهبر واتیکان است و واتیکان به‌عنوان مرکز حکومت مذهبی کلیسای کاتولیک محسوب می‌شود. یک نفر نیز به عنوان فرماندار وظیفه‌ای شبیه یک شهردار و یا مدیر اجرایی را برعهده دارد.

تقریباً کل جمعیت 932 نفری واتیکان از جامعه روحانیت هستند و درون محوطه محصور شده آن زندگی می‌کنند. تمام ساکنان این شهر شامل رجال و مقامات عالی‌رتبه، کشیش‌ها، راهبه‌ها و گارد امنیتی سوییسی، کاتولیگ هستند. در واقع شهر مرکز روحانیت و مذهب رم محسوب می‌شود. علاوه بر آن حدود 3 هزار کارگر در شهر فعالیت دارند که خارج از حصار آن زندگی می‌کنند.

موزه بریتانیا The British Museum

موزه بریتانیا که مجموعه ای از کمیاب ترین گنجینه های تاریخ بشر در آن جای دارد به تنهایی بیشترین تعداد بازدیدکنندگان را به خود اختصاص داده است.  این موزه در سال 1753 با نمایش  مجموعه اشیاء باستانی آقای سلوان تاسیس شد و تا کنون همواره در حال توسعه و افزایش جذابیتهای آن بوده است. امروزه موزه بریتیش بزرگترین موزه جهان است  که فضای نمایشی آن مساحتی در حدود 75 هزار متر مربع و یکصد گالری  جمعا به طول 2.3 کیلومتر  را در برمی گیرد. شایان ذکر است که مجسمه های عظیم مرمرین الجین (Elgin Marbles) که از روی دیوارهای معبد پارتنون در یونان به بریتانیا آورده شده و بازگرداندن آن مدت دویست سال است که موضوع بحث و جدل دولتهای بریتانیا و یونان است، در این موزه نگهداری و به معرض تماشا گذاشته می شود.

همچنین قطعاتی متعلق به برخی از عجایب هفتگانه دوران باستان: اسب مرمرینی از مقبره ماسول و بخشی از یکی از ستونهای معبد آرتمیس در یونان باستان و نمونه های اعجاب برانگیز دیگری از ساخته های دست بشر بویژه از تمدن مصر در این موزه قراردارد.

اقلامی چون حمام سنگی به دست آمده از شهر باستانی"عور"، پایتخت سومر و به گفته ای نخستین شهر بزرگ تاریخ، بقایای انسان "لیندو" (Lindow Man) که حدود ۲۳۰۰ سال پس از قربانی شدن در مراسمی مذهبی، از درون مرداب بیرون کشیده شد و همچنین کتیبه رشید (Rosseta Stone) که مبنای ترجمه خط تصویری مصریان قرار گرفت. این موزه 13 میلیون قطعه اشیاء باستانی را از همه تمدنهای مهم جهان بویژه تمدن یونان،مصر،بین النهرین، پارس، هندوچین را دربردارد. مجسمه  شیرهای بالدار عظیم که متعلق به تمدن دجله و فرات  است و مجسمه های فرعونی متعلق به تمدن رود نیل و ستونهایی از تخت جمشید و دهها قطعه اثر از دوران باستان و دوران اسلامی ایران از جمله آثار این موزه است.
در سالهای 1800 تا 1850صدها اثر بی نظیر از ساحل رود نیل جمع آوری و با کشتی به موزه لندن منتقل شده است. شاید بسیاری از مردم جهان از ویژگی منحصر به فرد تمدن مصر بی اطلاع باشند و آن اینکه در سرزمین پهناور مصر،  باران نمی بارد و یا بندرت آنهم در سواحل مدیترانه ای باران می آید بنا براین تمدن مصر ناگزیر تنها در حاشیه و امتداد رود نیل شکل گرفته است و این موضوع باعث دسترسی آسان بیگانگان به  تمدن مصری بوده است.

گالری شماره 4  موزه بریتیش به آثار تمدن مصر اختصاص دارد که در آن 110 هزار شی از تمدن فرعونی به نمایش گذاشته شده است. گالری  شماره 18 مربوط به  تمدن یونان – رم یکصد هزار قطعه را در برمی گیرد. گالری شماره 7 اشیا تمدن بین النهرین 290 هزار قطعه را دربرمی گیرد که مربوط به تمدن آشوری – بابلیون سومری و پارسی است. لوحه  حقوق بشر کوروش ( Cyrus Cylinder ) در این گالری  نگهداری می شود. بخش تمدن جمشیدیان(The Achaemenid) گالری  تمدن پرشیا – و عربیا 13 هزار قطعه  و تمدن اسلامی 40 هزار قطعه اشیا ء را در بر دارد.

موزه مصر – قاهره the Egyptian Museum

این موزه بیشتر به عرصه 150 هزار اثر مربوط به تمدن رود نیل اختصاص دارد که 136 هزار قطعه آن به تمدن فراعنه مربوط می شود.این موزه در سال 1858 تاسیس شده و در سال 1906 به ساختمان دو طبقه فعلی منتقل شده است. اما دولت مصر قصد دارد ساختمان عظیمی را با استفاده از کمک های بین المللی برای این موزه بنا کند. مصر سال 2002 موفق شد ساختمان کتابخانه عظیم اسکندریه را که تما ما با جذب کمک ها و مساعدتهای خارجی بنا شده بود را افتتاح نماید. تمدن مصر تنها تمدن قدیمی است که آثار آن دست نخورده به بشر امروزه رسیده است علت این امر به دو عامل برمی گردد. یکی اینکه مردگان مصری تمامی اشیاء قابل حمل وابزارهای خود را به ارث می بردند وآنها را همراه مردگان دفن می کردند حتی بگونه ای آنها را دفن می کردند که هرگزدزدان به آن دست پیدا نکنند.

وم اینکه در مصرباران بندرت می بارد و آثار تمدنی تخریب نمی شود ازتفاوت شدید سرما و گرمای (که عوامل مهم تخریب بناها هستند)  همانند آنچه در فلات ایران وجود دارد نیز خبری نیست.  بطور مثال قبر فرعون توتآن خامون وقتی کشف شد 3500 شی و وسائل زندگی وی بدون کوچکترین آسیب دیدگی بگونه ای که گویی تنها چند ماه از دفن آنها گذشته است یافت شدند. ماسک یا اسکلت طلایی این فرعون که روی جنازه اش کشیده شده بود گرانترین اثری است که تا کنون در جهان کشف شده است. آن هنگامیکه حکام کشورهای اسلامی هیچ ارزشی برای آثار باستانی قائل نبودند اروپائیان با دقت و حوصله این آثار را به همراه خود بردند.

در سال  1855 فردی بنام  ماکسملیان النمسوى از عباس پاشاحاکم مصردرخواست نمود که به او تعدادی از این آثار را بدهد و عباس پاشا(پادشاه) تمامی اشیاء باستانی موجود را به وی بخشید. کم کم پای دیگرعتیقه فروشان اروپایی به مصر باز شد و هزاران قطعه بی نظیر از مصر به فرانسه و لندن منتقل گردید. موزه قاهره دربرگیرنده بزرگترین مجموعه افراد مومیایی شده است.  اسکلت مومیایی 27 فرعون بخشی از مومیایی هایی  است که در این موزه نگهداری می شود. در طبقه همکف این موزه کتابخانه ای ویژه کتابهای مصر شناسی وجود دارد حدود 4 هزارجلد کتاب که مصر شناسان سراسر جهان تا کنون نوشته اند در اینجا نگهداری می شود.

در موزه قاهره چند اثر پارسی نیز وجود دارد.

در کاخ هاى تخت جمشید و شوش نیز نشانه هنر حجاران مصرى را به آسانى ردیابى مى توان کرد در ساختمان قصر(کی سر) تخت جمشید و شوش نشانه هنر آنها را در این دو پایتخت هخامنشیان به وضوح مى توان ردیابى کرد. پیکره سنگی داریوش که اکنون در موزه ملی ایران است در مصر توسط حجاران هنرمند مصرى ساخته شده و به شوش حمل شده و در دروازه شهر  نصب گردیده بود.

اخیراً نیز یک قلاب مفرغى همراه با کتیبه اى به نام «خشایارشا» در مصر کشف شد که بنابر نوشته روى این شىء، آن را جهت نگهدارى جایگاه مجسمه یا بخشى از مبلمان مقدسى که شاه هخامنشى به یک معبد مصرى هدیه کرده بود، به کار مى بردند.
در معبد «کارناک» نیز چند قطعه سنگ مربوط به هخامنشیان( جمشیدیان) شناخته شده که نشانه احترام و تقدیس شاه هخامنشى به معابد مصرى است.

مجموعه کتیبه هاى هیروگلیف یافت شده در وادى «حمامات» منسوب به «اتى ى وهى» ـ Ethiavahi که در زمان سلطنت داریوش اول ـ خشایارشا ـ و اردشیر اول، در سالهاى ۴۷۶ ـ ۴۷۳ پ. م نوشته شده، اسناد معتبرى از تعامل و تفاهم ایران و مصر است. در این اسناد «خشایارشا» همچون «ارباب دو کشور» مورد خطاب واقع شده است [شاه دو کشور، پسر رع (خداى مصرى) صاحب دیهیم ها که جاودان زنده بماناد]. این همان عبارتى است که بر روى چند گلدان سنگى یافت شده در پرسپولیس و شوش نیز آمده است.

در اواخر سده ششم پ. م  داریوش دستور حفر ترعه میان نیل و دریاى سرخ را مى دهد و به یادبود این کار عظیم و مهم یک لوحه سنگى به چهار خط و زبان (میخى فارسى باستان ـ عیلامى ـ بابلى و مصرى) در نزدیکى ترعه به یادگار مى گذارد.

این لوحه در سال۱۸۶۶ میلادى ضمن حفر کانال سوئز( سوس)کنونى در محلى به نام «شلوف الترابه» در ۳۳ کیلومترى کانال و با فاصله کمى از ترعه سوئز کشف شد.

روى این لوحه سنگى نقش دو نفر حجارى شده و در وسط نام داریوش حک شده است. در طرف راست لوحه دو کتیبه همچون اکثر کتیبه هاى هخامنشى به سه زبان و خط فارسى باستان ۶ سطر ـ عیلامى ۴ سطر ـ بابلى سه سطر نقش گردیده است. کتیبه دوم حاوى اطلاعاتى در مورد حفر کانال با متن فارسى باستان در ۱۲ سطر و زیر آن عیلامى که تنها  ۷ سطر آن بیشتر باقى نمانده و بقیه با متن بابلى که شاید زیر خط عیلامى بوده، از بین رفته است. طرف دیگر لوح کتیبه مفصل ترى به خط و زبان مصرى (هیروگلیف) . ترجمه مطالب مندرج در لوحه به شرح زیر است:

[بند اول: خداى بزرگ است اهورا مزدا که این سرزمین را آفرید ،که آسمان را آفرید، که انسان را آفرید، که شادمانى را به بشر داد. داریوش را به شاهى برگزید.داریوش را شاه سرزمینى کرد که پهناور است و اسبان و مردان خوب دارد.

بند دوم:منم داریوش شاه، شاه شاهان، شاه کشورهایى که از تمام نژادها مسکون است. شاه این سرزمین پهناور تا آن دوردست ها، پسر ویشتاسپ هخامنشى ( جمشیدی).
بند سوم:من پارسى هستم. به همراهى پارسیان مصر را فتح کردم. فرمان دادم این آبراهه را حفر کنند. از «پى رو» نیل که از مصر جارى است تا دریایى که از پارس بدان روند.این ترعه کنده شد، چنانکه فرمان داده بودم و کشتى ها از مصر به وسیله این راه آبى به سوى پارس روانه شدند، کتیبه دوم فقط حاوى بند اول و دوم متن فوق الذکر است و فقط تفاوت هاى اندکى دارد.

هنگامیکه این نگارنده از موزه قاهره بازدید نمود در طبقه دوم موزه یک سنگ نوشته میخی پارسی وجود داشت بدون هیچگونه ترجمه تنها نوشته شده بود سنگ نوشته مربوط به داریوش ، این سنگ نوشته که سنگ خارا نارنجی  است بخش اصلی نوشته های خط میخی آن بکلی از میان رفته بود. گمان می کنم این سنگ نوشته میخی تا کنون ترجمه نشده است. در طبقه اول موزه یک نقشه بزرگ مربوط به 1906 در محل پلکان راهرو بطرف طبقه دوم موزه نصب شده که در آن خلیج فارس وجود دارد. در کتابخانه اسکندریه نیز یک نقشه رنگی منحصر به فرد منضم به یک کتاب مربوط به 200 سال قبل قرار دارد که نقشه خلیج فارس را با نام اصلی و با جوهر زعفرانی ترسیم کرده است. این کتاب و نقشه آن  ثبت آثار جهانی یونسکو شده است.

«على سامى» در کتاب خود «تمدن هخامنشى» مى نویسد که جمعاً ۱۱۷ اثر ایرانى و هخامنشى به خط مصرى (هیروگلیف) و «دموتیک ـ Demotique، خط دیوانى و ادارى مصریان قدیم بر روى سنگ و لوح و مهر ومهره و ظروف سنگى و فلزى تاکنون کشف شده که بیشترین آنها مربوط به زمان داریوش اول و خشایارشاه است.

موزه لوور

در سال 1794، موزه لوور فرانسه که از اوت 1794 به روی مردم باز شده بود ،عمومی اعلام گردید. این موزه در ردیف موزه واتیکان و بریتیش میوزیوم  و در نوع خود از مهمترین موزه های جهان بشمار می رود. ساختمان این موزه قبل از انقلاب کبیر فرانسه یکی از کاخ‌های سلطنتی بود،که در آن آثار باارزش هنری نگهداری می‌شد(به عنوان موزه سلطنتی) پس از انقلاب کبیر،در سال 1789 موزه و آثار موجود به مردم فرانسه اهدا شد و در سال 1793 تبدیل به موزه ملی فرانسه شد.

در مجموعه‌های مختلف این موزه آثاری از دوران پیش از تاریخ تا کنون نگهداری می‌شود، می‌توان گفت معروف‌ترین آثار هنری و تاریخی جهان را در این موزه نگهداری می‌کنند. از قبیل" مونالیزا" (لئوناردو داوینچی)، شام آخر (لئوناردو داوینچی)، مریم صخره‌ها (لئوناردو داوینچی)، لوح حمورابی، گاو بالدارآشوری، لوح پیروزی نارام سین، نقش برجسته‌های آشوری، ظروف گلی آشوری ، بخش های قابل توجهی از تخت جمشید، بز بالدار طلایی(هخامنشی) ، کاتب نشسته (سقاره-مصر) بخشی از موزه لوور به آثار اسلامی اختصاص دارد که بیشتر آثار آن متعلق به ایران و عثمانی است.

حمله "ناپلئون بناپارت"به مصر در سال 1791 سبب بروز تحول تازه ای در روابط شرق و غرب شد. سفر هیأت بزرگی از دانشمندان فرانسوی به همراه سپاه ناپلئون به مصر، مطالعه درباره باستان شناسی مصر آغاز شد، و در پی آن "انجمن مصر شناسی فرانسه" در سال 1798 در قاهره تأسیس شد و مصر، دروازه شناخت شرق باستان تلقی گردید.

موزه لوور با کشور امارات عربی متحده قرارداد همکاری دارد و قرار است ابوظبی با صرف یک میلیارد دلار شعبه موزه لوور در ابوظبی را افتتاح نماید. ابوظبی تلاش می‌کند این شهر را به مرکز فرهنگی اسلامی عربی تبدیل نماید و در این هدف میلیاردها دلار تا کنون هزینه نموده است اما مصر این تلاش‌ها را بیهوده می‌داند و معتقد است مرکزیت فرهنگی قاهره با این سرمایه‌گذاری‌ها لطمه می‌بیند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:50 |
موزه قرآن کریم برای نگهداری آثار برجسته و تداوم بخشی به فعالیت های قرآنی راه‌اندازی شده است.

طرح اولیه موزه ملی قرآن کریم توسط احمد مسجد جامعی تهیه شده است.

کتابخانه تخصصی:
کتابخانه تخصصی موزه ملی قرآن کریم با مجموعه بسیار غنی در زمینه کتب مرجع و علوم قرآنی در سه طبقه به وسعت 465 متر مربع واقع شده است
این مجموعه در حال حاضر دارای حدود 3500 نسخه کتاب بوده و قابل توسعه تا 40000 جلد است. کتابخانه با سیستم باز و به‌ روش L.C خدمات می‌دهد.

سیستم کتابخانه شامل بخشهای ذیل است:
تالار امانت و نشریات، تالار مطالعه و مخزن و مرکز اطلاع رسانی

ویژگی‌های معماری:

در معماری این مجموعه «هندسه و سازه» نقش اصلی را ایفا می‌کند. عامل هندسه به‌ویژه در طراحی سرسرای اصلی نقش بسیار مسلط و نمایانی دارد. عامل سازه نیز با استفاده ماهرانه از اشکال هندسی در ساختن سقف‌ها (به‌ویژه کتابخانه) و سالن اصلی و سقف و دیوارها (به‌ویژه در آمفی‌تئاتر) نمونه جالبی از کاربرد عناصر سازه‌ای در طراحی معماری این مجموعه به‌شمار می‌رود.

تلاش برای استفاده از نور و روشنایی طبیعی، از طریق تعبیه نورگیرها در بام مجموعه سبب شده سرسرا و کتابخانه، بخش‌هایی از موزه و نمایشگاه‌ها و قسمت اداری تا اندازه مطلوبی از نور بهره‌مند شوند.

در انتخاب مصالح، دوام زیاد، کاهش میزان نیاز به رنگ‌آمیزی و تعمیر و نگه‌داری با امکانات موجود و توجه به اهمیت نماهای داخلی (در بنایی که نمای خارجی ندارد) معیارهای اصلی بوده‌اند،و به همین جهت در قسمت اعظم بنا از آجرنما و بتن نمایان (بتن تیشه‌ای با سیمان سفید) استفاده شده است.

 ذوق و سلیقه خوب در انتخاب مواد مصالح و اجرای دقیق کار (تا آن‌جا که ممکن بود) با استفاده از صناعت و مهارت استادکاران ایرانی در آجرکاری، کاشی‌کاری، نجاری، سنگ‌کاری و... به زیبایی فضاها و ایجاد احساس خوشایند ناشی از حضور در یک مکان مهم و عمومی فرهنگی کمک بسیار کرده است.ژ

افتتاح موزه ملی قرآن کریم:
موزه ملی قرآن کریم در 12 مرداد ماه سال 1384 با حکم سید محمد خاتمی، احمد مسجد جامعی به سمت رئیس هیات امنا موزه قرآن کریم منصوب شد.

احمد مسجد جامعی  در تاریخ 9/6/1384 به عنوان مسئول موزه شروع به فعالیت کرد و در 23/7/1384 موزه ملی قرآن کریم طی مراسمی با حضور آیت ا.. هاشمی رفسنجانی و جمع بسیاری از فرهیختگان و عاشقان قرآن کریم افتتاح شد

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:49 |
همه چیز از نمایش کلکسیون تابلوهای سلطنتی بین سال‌های 1750 تا 1785 شروع شد که با استقبال فراوانی روبه‌رو شد.

پس از آن پروژه تبدیل قصر لوور به موزه‌ای دائمی کلید خورد و با تصویب قانونی در سال 179، موضوع جدی‌تر شد.

  ابتدا این موزه محلی برای آموزش دانشجویان هنر بود و مردم عادی تنها روزهای یکشنبه اجازه رفتن به آنجا را داشتند تا این که در سال 1855 ورود برای عموم آزاد شد.

در عصر امپراتوری، این مکان «موزه ناپلئون» نامیده می‌شد و با کمک دائمی ناپلئون که در حال کشورگشایی بود و با غنایم زیادی بازمی‌گشت، لوور به تدریج به مشهورترین موزه جهان تبدیل شد.

کلانشهر

در دوران ریاست جهوری میتران، وزارت بازرگانی که در بخشی از این کاخ قرار داشت به ساختمانی جدید منتقل شد. در کنار این گسترش فضا، کلکسیون‌ها دوباره سازماندهی شد و تغییراتی در معماری موزه توسط لئومینگ، معمار چینی آمریکایی صورت گرفت.

جنجالی‌ترین قسمت این پروژه، ساخت هرمی شیشه‌ای در حیاط ناپلئون بود که در ابتدا مخالفین زیادی داشت، ولی حال به عنوان ورودی موزه استفاده می‌شود و بخش بزرگی از راهروهای زیرزمینی را نورافشانی می‌کند.

 لوور در حال حاضر پس از موزه متروپولیتن نیویورک و آرمیتاژ سن پترزبورگ، سومین موزه بزرگ جهان از نظر وسعت به شمار می‌رود.

لوور در حال حاضر کلکسیون‌های مختلفی دارد که تمدن‌ها و فرهنگ‌های مختلف جهان و اعصار تاریخی زیادی را شامل می‌شود. از میان سیصد هزار  اثر آن، تنها حدود سی و پنج هزار در معرض نمایش قرار دارند و کلکسیون‌های آن به شرح زیر است.

آثار باستانی شرقی: شامل اشیایی است که از منطقه‌ای میان هند فعلی و دریای مدیترانه به جا مانده است. تمدن‌های زیادی در این منطقه به وجود آمده‌اند و این بخش با توجه به تقسیم‌بندی‌های جغرافیایی و فرهنگی شامل سه قسمت مزوپوتامی(سومر، بابل، آشور، آناتولی و...)، ایران و کشورهای شرقی (کناره سوری- فلسطینی و قبرس) است.

هنرهای اسلامی: این بخش در سال 2003 تأسیس شده و شامل اشیایی از منطقه‌ای حدفاصل اسپانیا تا هند و از بدو آغاز تمدن اسلامی622 میلادی) تا قرن نوزدهم است. در این بخش اشیای فراوانی نیز که در حفاری‌های شوش به دست آمده و موزه در آن شرکت داشته، دیده می‌شود. فضای این قسمت به زودی دو برابر می‌شود و شامل سه هزار شهر خواهد بود.

آثار باستانی مصری: آثار این بخش پس از حفاری‌های «سراپوم» به بیش از شش‌ هزار قطعه رسید. سایر آثار به حفاری‌های انستیتوی فرانسوی قاهره و خریدهای مختلف باز می‌گردد.

آثار باستانی یونانی و رومی: آثار این بخش به سه قسمت قبل از دوره کلاسیک یونان، دوره کلاسیک و دوره رومی تقسیم می‌شود. یکی از آثار مهم موزه، یعنی «ونوس میلو» که در جزایر میلو یافت شده، در این بخش قرار دارد.

نقاشی‌ها: امروز این بخش شامل حدود 600 تابلو است که از قرون وسطی تا سال 1848 را شامل می‌شود. به جز چند استثنا، آثار سال‌های بعدی به موزه «اورسه» منتقل شده‌اند که شامل آثار دوره امپرسیونیسم و نقاشانی مانند ون‌گوک، سزان و مونه می‌شود.

از آثار مهم این بخش می‌توان به ژوکوند، اثر داوینچی و تابلوهایی از رامبراند، ورمیر و رافائل اشاره کرد.بخش مجسمه‌ها، جواهرات، آثار گرافیکی و «هنر و تاریخ آفریقا، آسیا، اقیانوسیه و ‌آمریکا» سایر قسمت‌های موزه را تشکیل می‌دهند.

+ نوشته شده توسط مدیریت در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 و ساعت 17:45 |